Apple ogranicza wydatki na AI. choćby giganci technologiczni zaczynają liczyć koszty

Apple obniża limity wydatków pracowników na sztuczną inteligencję, pokazując, iż rosnąca popularność narzędzi AI coraz częściej idzie w parze z koniecznością kontrolowania kosztów ich wykorzystania.

Według Bloomberga koncern już w październiku zmniejszył dzienny budżet na korzystanie z modeli AI dla części inżynierów z 300 do 200 dolarów. Rozważane są kolejne ograniczenia, które mogą obniżyć limit do 100 dolarów. W niektórych zespołach poza działami technicznymi maksymalna kwota może spaść choćby do 25 dolarów dziennie. Apple nie potwierdziło dotąd oficjalnie tych informacji.

Ograniczenia dotyczą przede wszystkim kosztów przetwarzania tokenów, czyli jednostek danych wykorzystywanych przez modele językowe. Pracownicy Apple korzystają między innymi z ChatGPT, Claude i Gemini, wspierając się nimi przy programowaniu, analizie kodu i rozwiązywaniu problemów technicznych. Firma zachęca teraz do wybierania tańszych modeli oraz rozwiązań działających lokalnie, bez konieczności korzystania z zewnętrznej infrastruktury chmurowej.

Zmiana wpisuje się w szerszy trend widoczny w sektorze technologicznym. Po okresie intensywnego promowania AI w codziennej pracy przedsiębiorstwa zaczynają dokładniej analizować relację między kosztami wykorzystania modeli a osiąganymi korzyściami. Według wrześniowego badania Accenture mniej niż 20 proc. wydatków na tokeny AI jest bezpośrednio powiązanych z mierzalnymi wynikami biznesowymi.

Presja kosztowa rośnie również w podstawowej działalności Apple. W kwartale zakończonym we wrześniu koncern osiągnął przychody w wysokości 114,5 mld dolarów, o 12 proc. wyższe niż rok wcześniej. Jednocześnie prognozuje spadek marży brutto z 47,9 proc. do 45–46 proc. w kwartale świątecznym, przede wszystkim z powodu drożejących pamięci.

Ograniczanie wewnętrznych budżetów AI nie oznacza wycofywania się Apple z rozwoju sztucznej inteligencji. Wskazuje raczej na zmianę podejścia do jej ekonomiki. Rosnące zużycie tokenów przestaje być traktowane jako samoistny dowód postępu technologicznego.

Dla dostawców modeli może to oznaczać większą presję cenową i konkurencję ze strony tańszych rozwiązań. Przedsiębiorstwa z kolei mogą częściej wybierać modele dopasowane do konkretnych zadań, zamiast korzystać z najbardziej zaawansowanych systemów niezależnie od kosztów.