2 godzin temu
Chiński superkomputer LineShine zadebiutował na pierwszym miejscu najnowszej listy TOP500, ogłoszonej podczas konferencji ISC 2026 w Hamburgu. To symboliczny moment dla rynku obliczeń wysokiej wydajności. Po raz pierwszy od 2017 roku system z Chin znalazł się na szczycie rankingu, który od lat jest traktowany jako jeden z mierników technologicznych ambicji państw.
LineShine działa w National Supercomputing Centre w Shenzhen i został zbudowany przez Shenzhen Cloud Computing Center. W teście High Performance Linpack osiągnął 2,198 eksaflopsa, wyprzedzając amerykański El Capitan z Lawrence Livermore National Laboratory. Oznacza to, iż chińska maszyna jako pierwsza w historii TOP500 przekroczyła poziom dwóch eksaflopsów utrzymanej wydajności podwójnej precyzji, wykorzystując wyłącznie procesory CPU.
To właśnie architektura jest tu ważniejsza niż sam ranking. W czasie, gdy duża część branży skupia się na GPU i akceleratorach AI, LineShine stawia na własną platformę LingKun, procesory LX2, interkonekt LingQi i system Kylin. Maszyna ma blisko 13,8 mln rdzeni i pobiera około 42,2 MW mocy. Nie jest więc przykładem najbardziej energooszczędnego podejścia, ale pokazuje, iż Chiny potrafią zbudować system klasy eksaskalowej bez polegania na zachodnich akceleratorach.
Dla USA to utrata pierwszego miejsca, ale nie utrata pozycji lidera całego sektora. El Capitan, Frontier i Aurora zajmują odpowiednio drugą, trzecią i czwartą pozycję. Wszystkie trzy działają w amerykańskich laboratoriach i pozostają kluczową infrastrukturą dla nauki, energetyki, obronności i zaawansowanych symulacji. Piąte miejsce zajmuje JUPITER Booster w niemieckim Jülich, pierwszy europejski system eksaskalowy w TOP500.
Nowa lista dobrze pokazuje, iż superkomputery nie rozwijają się już według jednego wzoru. W pierwszej dziesiątce są systemy oparte na procesorach AMD, układach Intela, architekturze NVIDIA Grace Hopper, japońskich procesorach Fujitsu A64FX oraz niestandardowych chińskich rozwiązaniach. HPE pozostaje najważniejszym integratorem w czołówce, ale przewaga technologiczna rozkłada się między kilka obozów. AMD ma bardzo silną pozycję w systemach eksaskalowych i subeksaskalowych, NVIDIA rośnie dzięki połączeniu HPC z AI, a Intel przez cały czas jest obecny w dużych projektach państwowych.
LineShine prowadzi także w benchmarku HPCG, który lepiej oddaje wybrane obciążenia typowe dla rzeczywistych aplikacji naukowych. Jednocześnie jego słabszy wynik w testach mieszanej precyzji pokazuje ograniczenia konstrukcji CPU only. Innymi słowy, chiński system jest bardzo mocny w klasycznym HPC, ale niekoniecznie wyznacza kierunek dla infrastruktury trenowania największych modeli AI.
W tle pozostaje efektywność energetyczna. Ranking Green500 przez cały czas otwierają mniejsze europejskie systemy oparte na platformie BullSequana XH3000 i układach NVIDIA Grace Hopper. To istotny sygnał dla centrów danych, ponieważ koszty prądu i chłodzenia stają się równie istotne jak sama moc obliczeniowa.
Polska obecność w globalnym HPC jest skromniejsza, ale widoczna. Według Cyfronetu AGH na liście z czerwca 2026 roku znalazły się trzy krakowskie systemy: Helios GPU, Athena i Helios CPU. Zajęły odpowiednio 116., 305. i 351. miejsce. To nie jest poziom wyścigu eksaskalowego, ale ma praktyczne znaczenie dla krajowej nauki, projektów AI, symulacji przemysłowych i europejskiej infrastruktury badawczej.
Najważniejszy wniosek z tegorocznej listy jest prosty: superkomputery stały się polem rywalizacji technologicznej, energetycznej i geopolitycznej jednocześnie. Chiny odzyskały pierwsze miejsce, USA utrzymują głębię infrastruktury, Europa buduje własną pozycję, a mniejsze kraje, w tym Polska, walczą o dostęp do mocy obliczeniowej potrzebnej dla nauki i gospodarki.
