3 godzin temu
– Transformacja energetyczna w Europie zaczęła się mniej więcej w 1974 roku, wraz z wybuchem światowego kryzysu paliwowego. Wcześniej troska o zmianę klimatu czy o planetę nie była szczególnie widoczna. Dopiero kryzys uświadomił decydentom, iż Europa jest silnie uzależniona od surowców z państw arabskich i iż nie może dalej opierać swojej energetyki wyłącznie na dotychczasowych źródłach. Wtedy pojawił się pierwszy realny impuls, by stopniowo odchodzić od paliw kopalnych – mówił Cezary Bachański, ekspert WEI, w programie „Punkt widzenia Jankowskiego”.
– Do lat 90. kilka się w tym zakresie działo na poziomie systemowym, choć jednocześnie rozwijały się europejskie firmy pracujące nad alternatywnymi źródłami energii. Na przełomie XX i XXI wieku pojawił się jednak nowy problem: w Stanach Zjednoczonych nastąpiła potężna rewolucja technologiczna związana z cyfryzacją, którą Unia Europejska w dużej mierze przespała, pozostając przy swoim tradycyjnym przemyśle.
– Istnieje duże prawdopodobieństwo, iż odpowiedzią na to miał być nowy plan gospodarczy – oparty na eksporcie technologii zielonej energii. I faktycznie, na tym przełomie wieków widzimy wyraźne specjalizacje: Szwecja staje się liderem w energii z biomasy, Niemcy w fotowoltaice, a Dania w energetyce wiatrowej. Europa dysponowała technologiami, które mogła eksportować na cały świat. Można więc założyć, iż skoro Stany Zjednoczone postawiły na technologie cyfrowe, Europa chciała budować swoją przewagę na technologiach ‘dla dobra planety’.
– Dziś mamy rok 2026. Na transformację energetyczną przeznaczono miliardy, a wręcz setki miliardów euro. Powstały firmy, całe sektory gospodarki, które dostosowały się do tego kierunku rozwoju. W takiej sytuacji bardzo trudno jest się wycofać – jeżeli ktoś zainwestował ogromne środki, nie da się po prostu odwrócić kursu – podsumowuje.
Cała rozmowa dostępna jest TUTAJ.
