Dolar nowozelandzki najsłabszy od 6 lat. NZD/USD poniżej 0,55 – co ciągnie kiwi w dół?

1 godzina temu

Dolar nowozelandzki jest dziś najtańszy od marca 2020 roku. We wtorek 17 listopada kurs NZD/USD spadł choćby o 0,2%, do 0,5484. Bezpośrednim powodem były dane z kwartalnej ankiety Banku Rezerw Nowej Zelandii: długoterminowe oczekiwania inflacyjne obniżyły się, więc rynek uznał, iż RBNZ nie będzie podnosił stóp agresywnie. W tym samym czasie w USA trwa wycena kolejnych podwyżek stóp przez Fed. Różnica oprocentowania między oboma krajami działa więc na niekorzyść kiwi i ta różnica się powiększa.

To przyspieszenie trendu, który trwa od miesięcy. Dolar nowozelandzki stracił ponad 8% od sierpniowego szczytu i należy w tym roku do najsłabszych walut G10.

Ankieta RBNZ: krótki horyzont w górę, długi w dół

Na pierwszy rzut oka listopadowa Survey of Expectations nie daje powodu do wyprzedaży. Oczekiwania inflacyjne na rok wzrosły z 2,60% do 2,92%, czyli o 32 pb. Dwuletnie, które RBNZ uważa za kluczowe, przesunęły się z 2,34% do 2,36%. Respondenci spodziewają się, iż oficjalna stopa (OCR) wyniesie 3,05% na koniec grudnia i 3,40% za rok. w tej chwili jest to 2,75%.

Rynek skupił się jednak na dłuższym horyzoncie. Oczekiwania na pięć lat spadły z 2,31% do 2,17%, najniżej od I kwartału 2023 roku. Dziesięcioletnie obniżyły się z 2,20% do 2,13%. Ma to znaczenie, bo tydzień wcześniej główny ekonomista RBNZ Paul Conway mówił, iż właśnie długoterminowe oczekiwania niepokoją go najbardziej, ponieważ utrzymują się powyżej środka celu, czyli 2%. Teraz to zmartwienie wyraźnie straciło na sile.

W ankiecie są też sygnały słabości gospodarki. Oczekiwana dynamika cen domów na rok naprzód spadła do 0,51%, a prognoza stopy bezrobocia nie zmieniła się i wynosi 5,24%. Wynika z tego, iż wcześniejsze podwyżki już hamują popyt, co ogranicza pole do dalszego zacieśniania.

RBNZ, który rozczarowuje jastrzębie

Żeby zrozumieć reakcję rynku, trzeba cofnąć się o kilka miesięcy. W 2026 roku RBNZ zakończył cykl obniżek i dwa razy podniósł stopy, w lipcu i we wrześniu, łącznie do 2,75%. Za każdym razem rynek oczekiwał jednak więcej, niż bank zrobił.

We wrześniu podwyżce towarzyszyła ścieżka stóp płytsza i rozłożona na dłużej, niż zakładali inwestorzy. W październiku Bank Rezerw Nowej Zelandii zaskoczył bardziej: rynek wyceniał podwyżkę z prawdopodobieństwem około 90%, a bank utrzymał stopę na poziomie 2,75% stosunkiem głosów 4 do 3. Za pozostawieniem stóp głosowali gubernator Anna Breman, Carl Hansen, Rebecca Williams i Prasanna Gai. Za podwyżką do 3% byli Paul Conway, Hayley Gourley i Karen Silk.

Większość komitetu argumentowała, iż inflacja CPI w III kwartale spadła do 3,7% z 4,1% i była niższa od prognoz. Wzrost płac pozostaje umiarkowany, a konsumpcja jest słaba. Bank napisał jednak wprost, iż dalsze zacieśnianie „prawdopodobnie będzie konieczne”, a inflacja w IV kwartale może wzrosnąć do 4,4% z powodu drogich paliw. Kurs kiwi wobec aussie zareagował wtedy najmocniejszym jednodniowym spadkiem od 2017 roku.

W komunikacie RBNZ zwrócił też uwagę, iż indeks ważony handlem (TWI) dolara nowozelandzkiego spadł o około 3% od wrześniowego raportu. Bank ostrzegł, iż słabszy kurs w połączeniu z drogim paliwem może mocniej podbić inflację, choć słaby popyt może ten efekt ograniczać. Tu pojawia się błędne koło: im słabszy kiwi, tym droższy import paliw i tym większa presja inflacyjna. Mimo to bank nie chce spieszyć się z podwyżkami w gospodarce, w której gospodarstwa domowe oszczędzają 3,7% dochodów, przy dziesięcioletniej średniej na poziomie 1%.

Przed publikacją ankiety rynek wyceniał grudniową podwyżkę z prawdopodobieństwem około 89%. Decyzja zapadnie 9 grudnia razem z nowym Monetary Policy Statement. choćby jeżeli RBNZ podniesie stopy, inwestorzy wątpią, czy dojdzie do poziomu, który wyceniały kontrakty jeszcze kilka tygodni temu.

Fed przyspiesza, dolar najmocniejszy od 19 miesięcy

Większa część presji pochodzi z zewnątrz. Fed we wrześniu po raz pierwszy od 2023 roku podniósł stopy, do przedziału 3,75-4,00%, a w październiku je utrzymał. Prawdziwym impulsem był jednak raport o inflacji CPI w USA za październik. Według BLS ceny wzrosły o 0,4% m/m wobec oczekiwanych 0,3%, a inflacja bazowa o 0,3% wobec prognozy 0,2%.

Rynek zareagował szybko. CNBC podaje, iż po publikacji danych kontrakty w pełni wyceniały podwyżkę o 25 pb na posiedzeniu FOMC 8-9 grudnia, a szansę na ruch o 50 pb oceniano na 13,6%. Prezes Fed z Dallas Lorie Logan stwierdziła, iż widzi potrzebę dwóch kolejnych podwyżek:

„Być może tej zimy uda się działać szybciej, niż FOMC robił to dotąd tej jesieni” – powiedziała Lorie Logan, prezes Fed z Dallas.

Dla walut takich jak kiwi skutki są poważne. Indeks dolara wzrósł do najwyższego poziomu od 19 miesięcy, a rentowność dwuletnich obligacji USA doszła 12 listopada do 4,867%. Dziesięcioletnie papiery przekroczyły 5,1%. Eugene Epstein z Moneycorp ocenił tę sytuację tak:

„Dolar umacnia się niemal wyłącznie dzięki oczekiwaniom wobec Fed” – powiedział Eugene Epstein, szef działu tradingu i produktów strukturyzowanych w Moneycorp.

W przypadku dolara nowozelandzkiego zależność ta jest wyjątkowo silna. Korelacja 20-sesyjnych stóp zwrotu NZD/USD ze zmianami indeksu DXY wynosi w tym roku -0,87. Kurs reaguje także na różnicę dwuletnich stóp między USA a Nową Zelandią, na zmienność rynku obligacji mierzoną indeksem MOVE oraz na ogólny apetyt na ryzyko. w tej chwili wszystkie te czynniki działają przeciwko kiwi.

Różnica stóp – liczby mówią same za siebie

Przy obecnych parametrach dolar nowozelandzki jest mało atrakcyjny dla inwestorów szukających dodatniego carry. OCR wynosi 2,75%, górna granica przedziału Fed to 4,00%, a Bank Rezerw Australii 3 listopada podniósł stopę do 4,85%. Była to jego piąta podwyżka w tym roku. Sąsiad z drugiej strony Morza Tasmana płaci więc o 210 pb więcej. Wyjaśnia to zarówno słabość NZD/USD, jak i wysoki kurs AUD/NZD.

Kiwi od dawna nie ma też wsparcia w ropie. Nowa Zelandia jest importerem paliw, a konflikt na Bliskim Wschodzie, zniszczone moce rafineryjne i zakłócenia w żegludze podnoszą koszty importu. Dlatego już w lipcu fundusze lewarowane miały, według Bloomberga, rekordowo duże krótkie pozycje na NZD. Jesienią waluta traciła przez sześć tygodni z rzędu, najdłużej od początku 2025 roku.

Polityka: wybory bez rozstrzygnięcia

Dodatkowym czynnikiem jest polityka wewnętrzna. Wybory parlamentarne 7 listopada nie wyłoniły zwycięzcy. Według wstępnych wyników Partia Pracy zdobyła 29,36% głosów, a Partia Narodowa 29,21%. Dotychczasowa koalicja Partii Narodowej, ACT i NZ First ma w nowym, 131-osobowym parlamencie 67 mandatów, ale nie policzono jeszcze głosów specjalnych, które tradycyjnie sprzyjają lewicy. Oficjalne wyniki Komisja Wyborcza ogłosi 27 listopada.

Rozmowy koalicyjne mogą potrwać długo. Radio New Zealand przypomina, iż w 2023 roku trwały 41 dni, co w tym roku oznaczałoby porozumienie dopiero około 18 grudnia. Do tego czasu kraj ma rząd tymczasowy, który z zasady nie podejmuje ważnych decyzji. Premier Christopher Luxon przyznał przed wyborami, iż chciałby porozumienia przed świętami, ale „potrwa to tyle, ile potrwa”. Dla rynku oznacza to brak jasności co do polityki fiskalnej akurat wtedy, gdy RBNZ i Fed będą podejmować grudniowe decyzje.

Co może zmienić obraz rynku

Zdecydują najbliższe trzy tygodnie i kilka wydarzeń. Pod koniec listopada w USA zostanie opublikowany indeks PCE, ulubiona miara inflacji Fed. Lorie Logan ostrzegała, iż on również może wzrosnąć. Gorszy odczyt zwiększyłby szanse na podwyżkę o 50 pb w grudniu i dodatkowo umocnił dolara. 27 listopada poznamy ostateczne wyniki wyborów w Nowej Zelandii. Na początku grudnia oba banki centralne ogłoszą decyzje: Fed 8-9 grudnia, RBNZ 9 grudnia.

Dla kiwi istotne jest nie tylko to, czy RBNZ podniesie stopy w grudniu, ale też jak będzie wyglądać nowa projekcja OCR. jeżeli bank jeszcze raz pokaże łagodną ścieżkę, różnica stóp wobec USA i Australii pozostanie duża. Szansą na odbicie byłaby wyraźnie bardziej jastrzębia projekcja albo zmiana nastrojów w USA, na przykład słabsze dane z rynku pracy, które ograniczyłyby oczekiwania wobec Fed. Sam RBNZ zaznaczał w październiku, iż globalna gospodarka jest „coraz bardziej krucha”, a gwałtowne pogorszenie koniunktury mogłoby choćby odwrócić kierunek polityki pieniężnej.

Na razie układ sił jest jednoznaczny. Fed zacieśnia politykę, RBNZ jest ostrożny, a niepewność polityczna i drogie paliwa dodatkowo ciążą na walucie. Dopóki to się nie zmieni, kiwi będzie pod presją, a wsparcie z czasów pandemii może tej presji nie wytrzymać.

Idź do oryginalnego materiału