W krajobrazie rolniczym Europy, gdzie intensyfikacja rolnictwa od dziesięcioleci wypiera różnorodność biologiczną, ekstensywny wypas zwierząt gospodarskich jawi się jako jedna z nielicznych praktyk, które mogą działać na rzecz przyrody, a nie przeciwko niej. Artykuł Floriana Wiesingera i Marcela Suareza-Rubio (2026), opublikowany w PLOS ONE, dostarcza przekonujących dowodów, iż wypas owiec nie tylko nie szkodzi, ale aktywnie wspiera populacje nietoperzy owadożernych – grupy zwierząt szczególnie wrażliwej na zmiany w krajobrazie rolniczym.
