Fitch Ratings – trzecia siła „wielkiej trójki” agencji ratingowych

Rynek agencji ratingowych jest jednym z najbardziej skoncentrowanych segmentów globalnego sektora finansowego. Pierwsze skrzypce gra „wielka trójka” – S&P Global Ratings, Moody’s oraz Fitch Ratings. Te trzy firmy kontrolują ponad 90% światowego rynku ratingów kredytowych. Fitch, choć najmniejszy z tej trójki, odgrywa na nim niezwykle istotną rolę.

Każdy ranking agencji ratingowych plasuje Fitch na trzecim miejscu pod względem przychodów i udziału w rynku – tuż za S&P i Moody’s. To jednak pozycja, której nie sposób lekceważyć. W dzisiejszym artykule przybliżymy historię, strukturę i działalność tej agencji, która od ponad stu lat kształtuje globalne rynki kapitałowe.

Historia – od małego wydawnictwa do globalnego gracza

Początki Fitch sięgają 1913 roku, kiedy John Knowles Fitch założył w Nowym Jorku firmę Fitch Publishing Company (formalnie zarejestrowaną 24 grudnia 1914 roku). Początkowo firma publikowała statystyki finansowe dla inwestorów. Przełomowym momentem było wprowadzenie w 1924 roku skali ratingowej od „AAA” do „D” – tej samej, której Fitch używa do dziś. To właśnie Fitch jako pierwszy zastosował tę skalę, która z czasem stała się standardem branżowym. Przez kolejne dekady firma rozwijała się organicznie, budując reputację na amerykańskim rynku obligacji. Poważna transformacja nastąpiła w 1989 roku, kiedy firmę przejęła grupa inwestorów z Robertem Van Kampenem na czele.

W 1997 roku Fitch został nabyty przez francuski holding FIMALAC i połączony z londyńską agencją IBCA Limited. Powstała wówczas firma Fitch IBCA – pierwsza agencja ratingowa z podwójną siedzibą w Nowym Jorku i Londynie. Ten transatlantycki charakter firmy ma znaczenie do dziś. Rok 2000 przyniósł kolejne przejęcia, które diametralnie zmieniły pozycję rynkową Fitch. W kwietniu firma przejęła chicagowską Duff & Phelps Credit Rating Co., a w grudniu – Thomson Financial BankWatch. Te akwizycje znacznie poszerzyły kompetencje Fitch w zakresie ratingu instytucji finansowych i korporacji.

Kluczowa zmiana właścicielska nastąpiła w kolejnych latach. Amerykański konglomerat mediowy Hearst Corporation systematycznie zwiększał swój udział w Fitch Group – od początkowych 20% w 2006 roku, przez 50%, aż do 80% w 2014 roku (transakcja wyceniona na 1,965 mld dolarów). W kwietniu 2018 roku Hearst wykupił od FIMALAC pozostałe 20% udziałów za 2,8 mld dolarów, stając się jedynym właścicielem Fitch Group.

Struktura Fitch Group

Fitch Group to holding, w ramach którego działają trzy główne podmioty.

1. Fitch Ratings jest najważniejszą i najbardziej rozpoznawalną częścią grupy. To agencja ratingowa w ścisłym tego słowa znaczeniu – nadaje oceny wiarygodności kredytowej emitentom i instrumentom dłużnym. Fitch Ratings zatrudnia ponad 2 400 pracowników, a jego analitycy pokrywają około 5 000 instytucji finansowych, 2 850 korporacji oraz 160 państw i organizacji ponadnarodowych.
2. Fitch Solutions to ramię analityczne i dystrybucyjne grupy. Dostarcza dane rynkowe, narzędzia analityczne, oceny ryzyka krajowego i sektorowego. W ramach Fitch Solutions działa BMI (dawniej BMI Research) – niezależny dostawca analiz ryzyka krajowego obejmujący ponad 200 rynków i 20 branż. Fitch Solutions pełni również rolę kanału dystrybucji produktów Fitch Ratings.
3. Fitch Learning to dział edukacyjny, oferujący szkolenia i certyfikaty dla profesjonalistów rynku finansowego. Oferta obejmuje kursy z zakresu ryzyka kredytowego, analizy finansowej, ESG i wielu innych dziedzin.

W 2021 roku Fitch Group utworzył dodatkowo Sustainable Fitch – jednostkę specjalizującą się w ratingach ESG (Environmental, Social, Governance). To odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie rynku na niezależne oceny czynników zrównoważonego rozwoju.

Łącznie Fitch Group zatrudnia ponad 5 000 osób, w tym blisko 1 700 analityków, i jest obecna w 31 krajach.

Skala ratingowa Fitch – znaczenie ratingu kredytowego

Znaczenie ratingu kredytowego trudno przecenić – to swoisty „paszport finansowy” emitenta na globalnym rynku długu. Fitch stosuje skalę opartą na literach, od „AAA” do „D”. Skala dzieli się na dwie zasadnicze kategorie: ratingi inwestycyjne (investment grade) oraz ratingi spekulacyjne (speculative grade, potocznie: „junk”).

W kategorii inwestycyjnej najwyższy rating to „AAA” – oznacza wyjątkową jakość kredytową i najniższe ryzyko niewypłacalności. Następnie: „AA” (bardzo wysoka jakość), „A” (wysoka jakość) i „BBB” (dobra jakość, ale większa wrażliwość na warunki ekonomiczne). Do ratingów w przedziale od „AA” do „B” Fitch może dodawać modyfikatory „+” lub „-„, aby precyzyjniej określić pozycję emitenta w ramach danej kategorii.

Ratingi spekulacyjne zaczynają się od „BB” (spekulacyjny) i schodzą do „B” (wysoce spekulacyjny), „CCC” (istotne ryzyko kredytowe), „CC” (bardzo wysokie ryzyko), „C” (wyjątkowo wysokie ryzyko) oraz „D” (default – niewypłacalność). Oznaczenie „RD” (Restricted Default) stosowane jest, gdy emitent nie obsłużył części zobowiązań, ale nie zaprzestał całkowicie działalności.

Fitch nadaje także ratingi krótkoterminowe – od „F1+” (najwyższy) do „D” (niewypłacalność), używane przy ocenie instrumentów o terminie zapadalności do 13 miesięcy.

Oprócz ratingów w skali międzynarodowej Fitch oferuje ratingi w skalach narodowych – są to oceny relatywne w ramach danego kraju, oznaczane dodatkowym sufiksem krajowym. Ten typ ratingów ma szczególne znaczenie na rynkach wschodzących, gdzie inwestorzy lokalni potrzebują punktu odniesienia w ramach własnego rynku.

Udziały w rynku

Fitch jest trzecią co do wielkości agencją ratingową na świecie, ale jego udział w rynku nie jest bynajmniej symboliczny. Według raportu ESMA (European Securities and Markets Authority) opublikowanego w grudniu 2025 roku na podstawie danych za rok 2024, udział Fitch Ratings na europejskim rynku ratingowym wynosił 11,82%. Dla porównania S&P Global Ratings Europe miał 50,42%, a Moody’s – 29,63%. Łącznie „wielka trójka” kontrolowała ponad 91% rynku europejskiego.

W Stanach Zjednoczonych proporcje wyglądają podobnie. Według danych SEC, trzy największe agencje posiadające status NRSRO (Nationally Recognized Statistical Rating Organization) mają łącznie ponad 93% udział w przychodach branży.

Na poszczególnych segmentach rynku pozycja Fitch bywa jednak znacznie mocniejsza. W europejskim segmencie finansów strukturyzowanych (structured finance) Fitch ocenia ratingiem 36,5% wszystkich instrumentów – to więcej niż S&P (34,9%), choć mniej niż Moody’s (42,1%). W ubezpieczeniach Fitch pokrywa 29,2% instrumentów, a w segmencie instytucji finansowych – 20,2%.

Fitch często pełni rolę tzw. „tie-breakera” – trzeciej opinii, po którą emitenci sięgają, gdy ratingi S&P i Moody’s różnią się między sobą. To pozycja, która mimo mniejszej skali daje firmie realny wpływ na rynkowe decyzje.

Wyniki finansowe

Fitch Group nie jest spółką notowaną na giełdzie – stanowi w pełni prywatną część konglomeratu Hearst Corporation, co oznacza, iż nie publikuje szczegółowych raportów finansowych. Dostępne są jednak szacunki i informacje pośrednie.

Przychody Fitch Ratings szacowane są na około 1,7 mld dolarów. Hearst Corporation w swoim liście rocznym za 2025 rok, opublikowanym w lutym 2026 roku, wskazała, iż przychody całego konglomeratu wzrosły o 3% do 13,5 mld dolarów, a wyniki Fitch Group „znacząco przekroczyły” rekordowy rok 2024.

CEO Hearsta Steven Swartz określił Fitch jako „największe pojedyncze źródło zysku” firmy. Segment B2B (obejmujący m.in. Fitch) odpowiadał w 2025 roku za 60% łącznego zysku Hearsta – wobec zaledwie 10% piętnaście lat wcześniej.

Dynamika wzrostu Fitch wynika z kilku czynników: silnego rynku obligacji korporacyjnych, rosnącego popytu na sekurytyzację aktywów, zdobywania nowych mandatów ratingowych oraz rozwoju Fitch Solutions. Hearst podkreśla też, iż rynek kapitałowy systematycznie przejmuje udział od banków jako źródło finansowania firm – i jest to trend globalny, korzystny dla agencji ratingowych.

Kluczowe decyzje ratingowe

Obniżenie ratingu USA (sierpień 2023)

Jedną z najgłośniejszych decyzji Fitch Ratings w ostatnich latach było obniżenie 1 sierpnia 2023 roku długoterminowego ratingu Stanów Zjednoczonych z „AAA” do „AA+“. Fitch uzasadnił tę decyzję „oczekiwanym pogorszeniem sytuacji fiskalnej w ciągu najbliższych trzech lat”, powtarzającymi się kryzysami związanymi z limitem zadłużenia (debt ceiling) oraz „erozją standardów zarządzania”.

Decyzja wywołała ogromne kontrowersje. Departament Skarbu USA określił ją jako „arbitralną”. Był to dopiero drugi w historii przypadek obniżenia ratingu USA – po analogicznej decyzji S&P z 2011 roku. Reakcja rynkowa okazała się jednak stosunkowo stonowana, co paradoksalnie potwierdziło tezę, iż dolar i obligacje amerykańskie pozostają „bezpieczną przystanią” niezależnie od formalnego ratingu.

Obniżenie ratingu Chin (kwiecień 2025)

3 kwietnia 2025 roku Fitch obniżył rating Chin z „A+” do „A” z perspektywą stabilną. Agencja wskazała na gwałtownie rosnący dług publiczny i ryzyko dla finansów państwa w kontekście narastających napięć handlowych. Decyzja wpisała się w szerszy trend zaostrzania ocen wobec Pekinu – rok wcześniej, w kwietniu 2024 roku, Fitch już zmienił perspektywę dla Chin ze „stabilnej” na „negatywną”.

Obniżenie ratingu Francji (wrzesień 2025)

12 września 2025 roku Fitch obniżył rating Francji z „AA-” do „A+” z perspektywą stabilną. Był to najniższy rating, jaki Francja kiedykolwiek otrzymała od tej agencji. Fitch powołał się na „wysoki i rosnący wskaźnik zadłużenia”, deficyt fiskalny na poziomie 5,5% PKB w 2025 roku oraz niestabilność polityczną. Decyzja przełożyła się na natychmiastowy wzrost kosztów obsługi francuskiego długu. Fitch obniżył również ratingi 27 podmiotów powiązanych z państwem francuskim.

Agencje ratingowe w Polsce – perspektywa Fitch

Temat agencji ratingowych w Polsce budzi żywe zainteresowanie od lat – zarówno wśród inwestorów, jak i opinii publicznej. Każda zmiana ratingu lub perspektywy jest szeroko komentowana w mediach i może wpływać na kurs złotego oraz rentowność polskich obligacji skarbowych.

Fitch ocenia Polskę ratingiem „A-„ – co oznacza wysoką jakość kredytową, ale z pewnymi zastrzeżeniami. We wrześniu 2025 roku agencja zmieniła perspektywę dla Polski ze „stabilnej” na „negatywną”, wskazując na gwałtowny wzrost zadłużenia publicznego napędzany zwiększonymi wydatkami na obronność. W lutym 2026 roku Fitch potwierdził rating „A-” z perspektywą negatywną.

Fitch uzasadnia obecny rating dużą, zdywersyfikowaną i odporną gospodarką, korzyściami z członkostwa w UE, wiarygodną polityką monetarną oraz solidną pozycją zewnętrzną w porównaniu z innymi krajami o ratingu „A”. Jednocześnie agencja ostrzega, iż brak stabilizacji długu publicznego może prowadzić do obniżenia oceny.

Dla porównania – S&P ocenia Polskę na „A-” w walucie zagranicznej (perspektywa stabilna), a Moody’s na „A2″ (odpowiednik „A” w skali S&P/Fitch).

Kierownictwo

Paul Taylor, CEO Fitch Ratings. Źródło: Fitch Ratings

Na czele Fitch Group stoi Paul Taylor – pełni funkcję prezydenta i CEO. Siedzibę ma w Londynie, co podkreśla transatlantycki charakter firmy. Prezesem Fitch Ratings jest Ian Linnell, odpowiedzialny za całość działalności ratingowej. Linnell nadzoruje również ponad 100-osobowy zespół pracujący nad wdrożeniem generatywnej sztucznej inteligencji w procesy ratingowe. Rachel Lojko kieruje Fitch Solutions, a Andreas Karaiskos stoi na czele Fitch Learning. Dyrektorem finansowym (CFO) całej grupy jest Tracey Perini.

Fitch Group nie ma rozproszonego akcjonariatu charakterystycznego dla spółek giełdowych. Jako podmiot w pełni zależny od Hearst Corporation, jego strategia jest wyznaczana przez kierownictwo prywatnego konglomeratu medialnego i informacyjnego.

Rola w kryzysie 2007-2009 i lekcje na przyszłość

Żaden artykuł o agencjach ratingowych nie byłby kompletny bez odniesienia do kryzysu finansowego 2007-2009. Fitch, podobnie jak S&P i Moody’s, został oskarżony o zawyżanie ocen instrumentów powiązanych z rynkiem kredytów hipotecznych subprime, w tym CDO (collateralized debt obligations).

Straty na instrumentach CDO ocenionych najwyższym ratingiem „AAA” – jak np. 125 mln dolarów strat na CDO wyemitowanych przez Credit Suisse o wartości 340,7 mln dolarów – postawiły pod znakiem zapytania wiarygodność całej branży.

Warto jednak odnotować, iż Fitch jako jedyna z „wielkiej trójki” opublikował jeszcze przed kryzysem – w 2007 roku – raport ostrzegający przed ryzykiem związanym z CPDO (constant proportion debt obligations). To nie uchroniło agencji przed krytyką, ale wskazuje, iż wewnętrzne mechanizmy analityczne Fitch przynajmniej częściowo funkcjonowały prawidłowo.

Po kryzysie regulatorzy po obu stronach Atlantyku zaostrzyli nadzór nad agencjami ratingowymi. W Europie CRA Regulation nałożyło na agencje obowiązki transparentności, ujawniania konfliktów interesów i rejestracji w ESMA. W USA Fitch posiada status NRSRO nadany przez SEC.

Perspektywy i wyzwania

Fitch Group stoi dziś przed kilkoma kluczowymi wyzwaniami i szansami.

1. Po pierwsze – rynek obligacji rośnie globalnie. Trend odchodzenia od finansowania bankowego na rzecz rynków kapitałowych (tzw. disintermediacja) jest trwały i obejmuje coraz więcej regionów, w tym rynki wschodzące. Każda nowa emisja obligacji to potencjalny mandat ratingowy.
2. Po drugie – sztuczna inteligencja zmienia sposób pracy agencji. Fitch aktywnie wdraża generatywną AI w procesy ratingowe. Ponad 100 pracowników Fitch Ratings pracuje pełnoetatowo nad projektami AI. To sygnał, iż firma traktuje technologię jako priorytet strategiczny, a nie modny dodatek.
3. Po trzecie – ESG i zrównoważone finanse stają się osobnym rynkiem ratingowym. Utworzenie Sustainable Fitch w 2021 roku pozycjonuje grupę na gwałtownie rosnącym rynku ratingów ESG, choć konkurencja w tym segmencie (m.in. MSCI, Sustainalytics, ISS) jest znacznie bardziej rozdrobniona niż na rynku tradycyjnych ratingów kredytowych.
4. Po czwarte – brak notowania giełdowego jest zarówno atutem, jak i ograniczeniem. Prywatna struktura właścicielska daje Fitch stabilność i niezależność od presji kwartalnych wyników. Jednocześnie ogranicza transparentność finansową i możliwość pozyskiwania kapitału na dużą skalę.

Podsumowanie

Fitch Ratings to firma z ponad stuletnią historią, która z małego nowojorskiego wydawnictwa przekształciła się w globalną agencję ratingową obecną w 31 krajach. Choć w każdym ranking agencji ratingowych zajmuje trzecie miejsce za S&P i Moody’s, jej wpływ na globalne rynki kapitałowe trudno przecenić. Decyzje ratingowe Fitch potrafią wstrząsnąć rynkami – jak pokazały obniżenia ratingów USA w 2023 roku, Chin w kwietniu 2025 roku czy Francji we wrześniu 2025 roku.

Rynek ratingowy charakteryzuje się potężnymi barierami wejścia: regulacyjnymi, reputacyjnymi i wynikającymi ze skali. Pojawienie się nowego gracza, który realnie zagroziłby pozycji „wielkiej trójki”, jest w najbliższych latach mało prawdopodobne. Tak jak w przypadku S&P i Moody’s, kluczową fosą konkurencyjną jest tzw. social consensus – przekonanie uczestników rynku, iż „rating od Fitch jest warty więcej niż rating kredytowy przyznany przez kogokolwiek innego”. Dopóki emitenci i inwestorzy będą w to wierzyć, pozycja Fitch pozostanie niezagrożona.