Gdzie dziś powstaje alfa na rynku?

2 godzin temu

Cześć! Wracamy z drugą częścią serii (pierwsza część). W pierwszej pokazałem Wam, iż rynek wcale nie staje się bardziej efektywny, choć tak się o nim dzisiaj mówi. Staje się bardziej mechaniczny, bardziej koszykowy, bardziej stadny. Marginalny gracz, który ustala dziś cenę, w ogromnej części przypadków nie czytał raportu rocznego spółki i dużo o niej generalnie nie wie. I prawdopodobnie nigdy nie będzie wiedział. Hałas, dyslokacje i wymuszone przepływy nie są błędem tego rynku. Są jego nową strukturalną cechą. Mówiąc słowami, do których się przyzwyczailiśmy, that’s a feature, not a bug.

Mówilismy też, iż dla cierpliwego inwestora to wszystko brzmi paradoksalnie jak prezent. Bo w rynku, który coraz częściej odkleja cenę od wartości, okazji jest po prostu więcej.

Tylko iż tu pojawia się brutalne pytanie, którego część pierwsza nie domknęła. Skoro rynek serwuje dziś więcej dyslokacji niż dekadę temu, to dlaczego tak kilka osób tych dyslokacji faktycznie używa? Dlaczego ten sam rynek, który tak szczodrze daje okazje, jednocześnie tak skutecznie zniechęca inwestorów do tego, żeby z nich skorzystali?

Z tego, iż rynek jest mniej efektywny, nie wynika nic poza tym, iż okazja istnieje. To jeszcze nie znaczy, iż ktoś ją zbierze. Żeby ją zbierać, trzeba wiedzieć, gdzie ona konkretnie leży, czego wymaga i dlaczego wiele źródeł realnej przewagi dla inwestora indywidualnego przesunęło się dokładnie tam, gdzie większość uczestników rynku nie chce już patrzeć.

O tym właśnie jest druga część.