Historia interwencji Japonii na rynkach walutowych

Jen umocnił się w poniedziałek, co postawiło inwestorów w stan gotowości, oczekując na dalszą interwencję władz w celu wzmocnienia historycznie słabej japońskiej waluty, kilka dni po wspólnej interwencji Tokio i Waszyngtonu na rynku walutowym. Japońska waluta zyskała ponad 1% w stosunku do dolara na początku sesji azjatyckiej, ale po wzroście o ponad 3% w trakcie dwóch sesji handlowych w czwartek i piątek, zanotowała pewną stratę.

Poniżej przedstawiono chronologię działań japońskiego Ministerstwa Finansów i Banku Japonii na rynkach walutowych:

Sierpień 2026 r. – Jen gwałtownie wzrósł w porannej sesji azjatyckiej, zyskując w pewnym momencie 1% w stosunku do dolara i osiągając najwyższy poziom od trzech miesięcy. Spowodowało to, iż inwestorzy byli w stanie gotowości na dalszą interwencję władz.

30-31 lipca 2026 r. – Japońskie ministerstwo finansów potwierdziło, iż 31 lipca przeprowadziło skoordynowaną interwencję w zakresie zakupu jenów ze Stanami Zjednoczonymi i oświadczyło, iż nie zawaha się podjąć dalszych działań.

Wspólna interwencja była pierwszą od skoordynowanych działań z 2011 r. mających na celu osłabienie jena po niszczycielskim trzęsieniu ziemi we wschodniej Japonii.

Odrębne dane Banku Japonii (BOJ) wykazały, iż Tokio mogło dzień wcześniej sprzedać choćby 58,97 miliardów dolarów w ramach najnowszych wysiłków na rzecz wzmocnienia swojej waluty.

Zmiany te spowodowały spadek wartości jena z poziomu 163 do około 157 w ciągu dwóch dni.

Kwiecień-maj 2026 r. – 30 kwietnia jen wzrósł o 3% do 155,5 jenów wobec dolara, po osłabieniu do 160,72, co stanowi najniższy poziom od lipca 2024 r.

Decyzja ta zapadła po wypowiedzi japońskiego ministra finansów Katayamy, który stwierdził, iż podjęcie „zdecydowanych” działań jest konieczne, podczas gdy czołowy dyplomata walutowy Atsushi Mimura ostrzegał: „To nasze ostatnie ostrzeżenie o ewakuacji dla rynków”.

Kurs dolara do jena gwałtownie wzrósł w kolejnych dniach. Późniejsze dane Ministerstwa Finansów wykazały, iż Japonia wydała w tym okresie 11,7 biliona jenów (72,52 miliarda dolarów) na interwencje walutowe, co stanowi rekordowy miesięczny poziom.

11-12 lipca 2024 r. – Władze Japonii przeznaczyły 5,53 biliona jenów (36,8 miliarda dolarów) na interwencję na rynku walutowym, co pomogło w podniesieniu kursu jena z 161,76 za dolara do 157,30.

26 czerwca 2024 r. — Główny dyplomata walutowy Masato Kanda stwierdził, iż japońskie władze są „poważnie zaniepokojone i w stanie wysokiej gotowości” w związku z gwałtownym spadkiem wartości jena, eskalując ostrzeżenia, ponieważ waluta osiągnęła najniższy poziom od około 38 lat.

Kwiecień-maj 2024 r. – 29 kwietnia Japonia przeprowadziła rekordową jednodniową interwencję skupującą jeny po tym, jak kurs jena osiągnął 160,245 za dolara, po czym 1 maja odbyła się kolejna runda interwencji na łączną kwotę 9,79 biliona jenów (62,23 miliarda dolarów).

27 marca 2024 r. – Bank Japonii, Ministerstwo Finansów i Japońska Agencja Usług Finansowych spotkały się po tym, jak jen spadł do najniższego poziomu od 34 lat w stosunku do dolara, i zasugerowały gotowość do interwencji.

21-24 października 2022 r. – Japonia przeznaczyła 6,3499 biliona jenów (42,8 miliarda dolarów) na interwencję walutową mającą na celu podtrzymanie wartości jena. Była to wówczas największa w kraju interwencja polegająca na zakupie jenów i sprzedaży dolarów.

7 września 2022 r. – Rzecznik rządu Hirokazu Matsuno wyraził zaniepokojenie „szybkimi, jednostronnymi” ruchami na rynku walutowym po osłabieniu jena powyżej 143 za dolara.

10 czerwca 2022 r. – Rząd Japonii i bank centralny wydały rzadkie wspólne oświadczenie, w którym wyraziły zaniepokojenie ostatnimi gwałtownymi spadkami wartości jena po tym, jak osłabił się on powyżej 134 punktów za dolara.

Sierpień i październik 2011 r. – Japonia interweniuje, aby ograniczyć wzrosty, które zdaniem urzędników mogą zniweczyć ożywienie gospodarcze po kryzysie wywołanym przez potężne trzęsienie ziemi i tsunami, które miały miejsce 11 marca 2011 r.

18 marca 2011 r. – Grupa Siedmiu Państw (G7) wspólnie interweniuje, aby powstrzymać wzrost wartości jena, gdy po trzęsieniu ziemi wartość tej waluty gwałtownie wzrasta do rekordowego poziomu.

15 września 2010 r. – Japonia po raz pierwszy od sześciu lat interweniuje na rynku walutowym, sprzedając jena, aby powstrzymać wzrost wartości waluty po tym, jak dolar osiągnął 15-letnie minimum na poziomie 82,87 jenów.

Marzec 2004 r. – 15-miesięczna kampania mająca na celu zahamowanie wzrostu wartości jena dobiega końca po tym, jak Japonia wydała 35 bilionów jenów, czyli ponad 300 miliardów dolarów, na interwencje.

Maj-czerwiec 2002 r. – Bank Japonii interweniuje, aby sprzedać jena, często wspierany przez Rezerwę Federalną USA i Europejski Bank Centralny (EBC). Jen przez cały czas zyskuje na wartości.

Wrzesień 2001 r. – Bank Japonii interweniuje, aby sprzedać jeny po atakach z 11 września w Stanach Zjednoczonych. Europejski Bank Centralny i nowojorski Bank Rezerw Federalnych działają w imieniu Banku Japonii.

Styczeń 1999 – kwiecień 2000 – Bank Japonii sprzedaje jena co najmniej 18 razy, w tym raz za pośrednictwem Fed i raz za pośrednictwem EBC, z powodu obaw, iż siła waluty zahamuje ożywienie gospodarcze. Jen przez cały czas się umacnia.

1997–1998 – Azjatycki kryzys finansowy powoduje osłabienie jena, który w sierpniu 1998 r. osiąga poziom prawie 148 za dolara, choćby po tym, jak władze USA przyłączyły się do Banku Japonii w celu zakupu jenów.

Kwiecień 1994 – sierpień 1995 – Dolar spada do rekordowo niskiego poziomu w stosunku do marki niemieckiej i najniższego poziomu powojennego w stosunku do jena. Stany Zjednoczone wielokrotnie interweniują, często przy udziale japońskich i europejskich banków centralnych, aby wzmocnić dolara.

1993 – Bank Japonii sprzedaje jena przez większą część roku, aby ograniczyć jego wartość.

1991 – 1992 – Bank Japonii interweniuje, aby wesprzeć jena, sprzedając dolary amerykańskie.

1988 – 4 stycznia dolar spada do 120,45 jenów, najniższego poziomu od czasów II wojny światowej. Bank Japonii interweniuje, skupując dolary i sprzedając jeny.

1987 – W lutym sześć państw G7 podpisuje Porozumienie z Louvre’a, którego celem jest stabilizacja walut i powstrzymanie gwałtownego spadku wartości dolara.

1985 – Grupa Pięciu państw uprzemysłowionych, poprzedniczka G7, podpisuje porozumienie Plaza Accord, w którym zgadzają się, iż dolar jest przewartościowany i iż podejmą działania mające na celu jego osłabienie.

1973 – Japońskie władze monetarne podejmują decyzję o umożliwieniu swobodnego wahania kursu jena względem dolara.