1 godzina temu
IBM, gigant technologiczny będący niegdyś symbolem progresywnego zarządzania kadrami, zgodził się zapłacić 17 milionów dolarów w ramach ugody z Departamentem Sprawiedliwości USA. To nie tylko zamknięcie sporu prawnego, ale sygnał dla zarządów, iż czasy “modyfikatorów różnorodności” w ich dotychczasowej formie dobiega końca.
Sprawa IBM jest pierwszym głośnym sukcesem nowo utworzonej jednostki – Inicjatywy na rzecz Oszustw Praw Obywatelskich. Formacja ta, powołana w ramach szerokiej ofensywy administracji Donalda Trumpa, przyjęła nieoczekiwaną taktykę. Zamiast skupiać się wyłącznie na debacie ideologicznej, urzędnicy użyli cywilnego prawa przeciwko oszustwom, by uderzyć w mechanizmy finansowe promujące DEI (Diversity, Equity, Inclusion).
Głównym punktem zapalnym okazał się system premiowy IBM. Rząd twierdził, iż firma stosowała algorytmy uzależniające wysokość bonusów dla kadry zarządzającej od osiągnięcia konkretnych wskaźników demograficznych. Z perspektywy Waszyngtonu takie rozwiązanie jest formą „anty-merytokracji”, która dyskryminuje grupy nieobjęte preferencjami. IBM, choć nie przyznało się do winy i podkreśla, iż ugoda nie stanowi uznania odpowiedzialności prawnej, zdecydowało się na modyfikację swoich programów.
Sprawa ta pokazuje, iż polityka kadrowa przestała być wewnętrzną domeną działów HR, a stała się obszarem wysokiego ryzyka regulacyjnego. Firmy, które przez ostatnią dekadę budowały swoją kulturę wokół twardych celów różnorodności, muszą teraz dokonać rewizji tych strategii. Ryzyko nie ogranicza się już tylko do strat wizerunkowych, ale obejmuje realne sankcje finansowe i potencjalne wykluczenie z kontraktów federalnych.
Obserwujemy w tej chwili masowy odwrót od radykalnych polityk inkluzywności. Wiele amerykańskich korporacji, obserwując kierunek zmian w Białym Domu, po cichu wycofuje się z publicznych deklaracji dotyczących parytetów.
