2 godzin temu
Indywidualne Konto Emerytalne (IKE) to jedno z najskuteczniejszych narzędzi do budowania dodatkowego kapitału emerytalnego w Polsce. Połączenie IKE z rachunkiem maklerskim otwiera przed inwestorem możliwość samodzielnego inwestowania w fundusze ETF, co pozwala na osiągnięcie niskich kosztów zarządzania i szerokiej dywersyfikacji geograficznej portfela. W 2026 roku limit wpłat na IKE wynosi 28 260 zł, co stanowi wzrost o 8,6% w porównaniu z rokiem poprzednim. Ta kwota daje realną możliwość zgromadzenia znacznego kapitału przy jednoczesnym zwolnieniu z podatku od zysków kapitałowych.
Niniejszy artykuł stanowi kompletny przewodnik po inwestowaniu w ETF-y w ramach IKE maklerskiego. Wyjaśnimy korzyści podatkowe, omówimy proces wyboru odpowiednich funduszy ETF oraz wskażemy praktyczne aspekty związane z prowadzeniem takiego konta.
Czym jest IKE i jakie daje korzyści podatkowe
Indywidualne Konto Emerytalne to specjalny rachunek, którego podstawową zaletą jest zwolnienie z 19-procentowego podatku od zysków kapitałowych, potocznie zwanego podatkiem Belki. Podatek ten dotyczy zarówno odsetek od lokat i obligacji, jak i dywidend oraz zysków ze sprzedaży instrumentów finansowych. W przypadku standardowego inwestowania (poza IKE) każdy osiągnięty zysk jest pomniejszany o te 19%, co w perspektywie wieloletniej znacząco ogranicza efekt procentu składanego.
Aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, oszczędzający musi spełnić określone warunki. Po pierwsze, wypłata środków może nastąpić po ukończeniu 60 roku życia, lub po ukończeniu 55 lat, jeżeli dana osoba nabyła wcześniej uprawnienia emerytalne. Po drugie, wpłaty na IKE muszą być dokonywane przez co najmniej 5 różnych lat kalendarzowych, albo ponad połowa wartości wszystkich wpłat musi być dokonana co najmniej 5 lat przed złożeniem wniosku o wypłatę.
Warto podkreślić, iż wcześniejsze wycofanie środków z IKE jest możliwe, jednak wiąże się z koniecznością zapłaty podatku od zysków kapitałowych. Takie wycofanie nazywane jest zwrotem (w przypadku całości środków) lub częściowym zwrotem (w przypadku części środków).
Limit wpłat na IKE w 2026 roku
Roczny limit wpłat na IKE jest ustalany jako trzykrotność prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, opublikowanym w Monitorze Polskim (M.P. z 2025 r. poz. 1202), limit IKE w 2026 roku wynosi 28 260 zł.
Dla porównania, limit w 2025 roku wynosił 26 019 zł, a w 2024 roku – 23 472 zł. Wzrost limitów z roku na rok odzwierciedla dynamikę wzrostu wynagrodzeń w Polsce i zwiększa potencjał budowania kapitału emerytalnego. Suma wpłat dokonanych w danym roku kalendarzowym nie może przekroczyć obowiązującego limitu – nadpłacone środki zostaną zwrócone oszczędzającemu.
Warto pamiętać, iż każda osoba może posiadać tylko jedno IKE. Nie ma możliwości gromadzenia oszczędności wspólnie z małżonkiem czy dzieckiem. Każdy członek rodziny, który chce korzystać z korzyści podatkowych IKE, musi założyć własne, odrębne konto.
Dlaczego IKE w formie rachunku maklerskiego
IKE można prowadzić w różnych formach:
- w funduszach inwestycyjnych TFI, w zakładach ubezpieczeń (jako ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe),
- w bankach (jako rachunki oszczędnościowe),
- w dobrowolnych funduszach emerytalnych,
- w podmiotach prowadzących działalność maklerską.
Każda z tych form ma swoje cechy charakterystyczne.
Forma maklerska wyróżnia się przede wszystkim niskimi kosztami i dużą swobodą inwestycyjną. W przypadku funduszy TFI łączne koszty zarządzania często wynoszą od 1,5% do choćby 6% wartości aktywów rocznie. Koszty te są pobierane niezależnie od osiągniętych wyników, co w dłuższej perspektywie znacząco obniża stopę zwrotu. Tymczasem inwestując w ETF-y przez rachunek maklerski, inwestor ponosi jedynie koszty transakcyjne (które niektórych brokerów wynoszą w tej chwili 0%) oraz niski koszt zarządzania samym funduszem ETF (typowo 0,07% – 0,25% rocznie).
Maklerskie IKE daje również dostęp do globalnych rynków finansowych. Można inwestować w ETF-y odzwierciedlające indeksy takie jak MSCI World (akcje rynków rozwiniętych), MSCI ACWI (akcje całego świata), S&P 500 (500 największych amerykańskich spółek) czy MSCI Emerging Markets (akcje rynków rozwijających się). Taka dywersyfikacja geograficzna jest praktycznie niemożliwa do osiągnięcia przez pojedyncze polskie fundusze TFI przy porównywalnych kosztach.
Jakie ETF-y wybrać do portfela IKE
Wybór konkretnych ETF-ów powinien wynikać z przemyślanej strategii inwestycyjnej, uwzględniającej horyzont czasowy, tolerancję na ryzyko oraz oczekiwania dotyczące stopy zwrotu. Dla większości inwestorów długoterminowych sensownym rozwiązaniem jest budowa zdywersyfikowanego globalnie portfela akcyjnego.
Najpopularniejsze ETF-y wśród polskich inwestorów to fundusze odzwierciedlające szerokie indeksy akcji globalnych. Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (ticker: VWCE lub VWRA) oraz iShares MSCI ACWI UCITS ETF (ticker: ISAC lub IUSQ) dają ekspozycję na około 3000-9000 spółek z całego świata, obejmując zarówno rynki rozwinięte, jak i wschodzące. Wskaźnik kosztów (TER) tych funduszy wynosi odpowiednio około 0,22% i 0,20% rocznie.
Alternatywą jest kombinacja dwóch ETF-ów: jednego na rynki rozwinięte (np. iShares Core MSCI World UCITS ETF, ticker: IWDA lub EUNL) i drugiego na rynki wschodzące (np. iShares Core MSCI EM IMI UCITS ETF, ticker: EIMI lub IS3N). Takie podejście pozwala na samodzielne ustalenie proporcji między tymi segmentami rynku.
Dla inwestorów preferujących ekspozycję wyłącznie na rynek amerykański, popularnym wyborem jest iShares Core S&P 500 UCITS ETF (ticker: CSPX lub SXR8), który odzwierciedla 500 największych amerykańskich spółek przy bardzo niskim koszcie zarządzania (TER około 0,07% rocznie).
Przy wyborze ETF-ów warto zwracać uwagę na kilka kluczowych parametrów:
- wielkość aktywów pod zarządzaniem (większe fundusze są zwykle bardziej płynne i bezpieczniejsze),
- metodę replikacji (fizyczna jest preferowana nad syntetyczną),
- politykę dywidendową (fundusze akumulujące reinwestują dywidendy automatycznie, co jest korzystne podatkowo),
- walutę notowań (dla polskich brokerów dostępne są głównie notowania w EUR na giełdzie Xetra lub w USD/GBP na giełdzie londyńskiej).
Na warszawskiej GPW notowanych jest w tej chwili 17 ETF-ów i ETP, w tym cztery zagraniczne fundusze UCITS. W grudniu 2025 roku zadebiutowały trzy nowe zagraniczne ETF-y: iShares AI Infrastructure UCITS ETF, iShares MSCI EM UCITS ETF oraz Vanguard LifeStrategy 60% Equity UCITS ETF. Zakup ETF-ów notowanych na GPW eliminuje konieczność przewalutowania, co jest korzystne kosztowo.
Jak rozpocząć inwestowanie – krok po kroku
Proces rozpoczęcia inwestowania na IKE maklerskim składa się z kilku etapów. Na początku należy wybrać dom maklerski i założyć rachunek IKE. Procedura jest zwykle w pełni zdalna i wymaga weryfikacji tożsamości. Przy zakładaniu konta należy złożyć oświadczenie, iż nie posiada się IKE w innej instytucji lub iż zamierza się dokonać wypłaty transferowej.
Po aktywacji rachunku należy dokonać wpłaty środków. Wpłaty na IKE są realizowane wyłącznie w złotych polskich – nie można wpłacić bezpośrednio walut obcych. Następnie, w zależności od brokera, może być konieczne przewalutowanie środków przed zakupem ETF-ów notowanych w EUR lub USD.
Samo składanie zleceń kupna ETF-ów odbywa się przez platformę transakcyjną brokera. W przypadku ETF-ów zagranicznych zlecenia są realizowane na giełdach takich jak Xetra (Frankfurt) czy LSE (Londyn). Czas realizacji zależy od godzin otwarcia danej giełdy oraz rodzaju zlecenia (zlecenie z limitem ceny może nie zostać zrealizowane, jeżeli cena rynkowa nie osiągnie określonego poziomu).
Dla inwestorów, którzy dopiero zaczynają przygodę z IKE i nie mają jeszcze określonej strategii inwestycyjnej, ale nie chcą stracić limitu wpłat na dany rok, istnieje możliwość wpłacenia środków i pozostawienia ich na rachunku pieniężnym do czasu podjęcia decyzji inwestycyjnej. Liczy się data wpłaty środków do instytucji, nie data zakupu instrumentów finansowych.
Wypłata transferowa – jak przenieść IKE do innego brokera
Każdy właściciel IKE ma prawo do przeniesienia zgromadzonych środków do innej instytucji finansowej bez utraty korzyści podatkowych. Procedura ta nazywana jest wypłatą transferową i składa się z kilku kroków.
Najpierw należy zawrzeć umowę o prowadzenie IKE z nową instytucją finansową, wskazując przy jej podpisywaniu opcję wypłaty transferowej. Następnie należy uzyskać potwierdzenie zawarcia nowej umowy i dostarczyć je do dotychczasowej instytucji wraz z dyspozycją transferu. Instytucja dotychczas prowadząca IKE ma obowiązek przesłać środki w ciągu 14 dni od dnia złożenia dyspozycji.
PRZECZYTAJ: Jak przeniosłem swoje IKE z DM BOŚ do XTB – krok po kroku
Należy pamiętać, iż niektóre instytucje pobierają opłatę za wypłatę transferową w pierwszych 12 miesiącach od założenia konta. Wysokość tej opłaty może sięgać choćby 10% transferowanych środków. Przed założeniem IKE warto sprawdzić, czy taka opłata występuje – brokerzy tacy jak mBank (eMakler) czy XTB nie pobierają opłat za wypłatę transferową niezależnie od czasu prowadzenia rachunku.
Istotne jest również to, iż w przypadku SUPER IKE w PKO BP, które łączy rachunek maklerski z dostępem do detalicznych obligacji skarbowych, przy wypłacie transferowej do innego podmiotu nie można przenieść obligacji – muszą one zostać wcześniej sprzedane lub wykupione.
Strategie inwestycyjne dla różnych horyzontów czasowych
Strategia inwestycyjna powinna być dopasowana do indywidualnej sytuacji oszczędzającego, w szczególności do horyzontu czasowego i tolerancji na ryzyko. Dla osób młodych, mających przed sobą 20-30 lat do wypłaty, sensowne jest utrzymywanie wysokiej ekspozycji na akcje (80-100% portfela), ponieważ w długim terminie akcje historycznie przynosiły najwyższe stopy zwrotu, a krótkoterminowe wahania mają marginalne znaczenie.
Dla osób zbliżających się do wieku emerytalnego (np. 50+ lat) rozsądne może być stopniowe zwiększanie udziału obligacji w portfelu. W tym kontekście warto rozważyć kombinację maklerskiego IKE (dla części akcyjnej portfela) oraz IKE Obligacje w PKO BP (dla części obligacyjnej), lub wykorzystanie dostępnych na GPW ETF-ów obligacyjnych.
Niezależnie od wybranej strategii, najważniejsze znaczenie ma regularność wpłat i konsekwencja w realizacji założonego planu. Próby czasowania rynku (market timing) w większości przypadków przynoszą gorsze rezultaty niż systematyczne inwestowanie stałych kwot w regularnych odstępach czasu (strategia Dollar Cost Averaging).
Ryzyka i ograniczenia
Inwestowanie w ETF-y przez IKE maklerskie, mimo licznych zalet, wiąże się również z ryzykami, które należy świadomie zaakceptować.
Ryzyko rynkowe oznacza, iż wartość ETF-ów może zarówno rosnąć, jak i spadać. W krótkim terminie możliwe są choćby kilkudziesięcioprocentowe spadki wartości portfela. Historycznie rynki akcji odrabiały straty, ale nie ma gwarancji, iż tak będzie zawsze.
Ryzyko walutowe dotyczy inwestycji w ETF-y denominowane w walutach obcych. Umocnienie złotego względem euro lub dolara zmniejsza wyrażoną w złotych wartość portfela, choćby jeżeli nominalna wartość ETF-ów pozostaje niezmieniona.
Ryzyko płynności może wystąpić w przypadku mniej popularnych ETF-ów lub w okresach rynkowej paniki, gdy sprzedaż instrumentów po oczekiwanej cenie może być utrudniona.
Ograniczeniem jest również sam limit wpłat – osoby dysponujące większymi nadwyżkami finansowymi nie mogą w pełni skorzystać z korzyści podatkowych IKE. W takim przypadku warto rozważyć dodatkowe oszczędzanie na IKZE (limit w 2026 roku: 11 304 zł, a dla samozatrudnionych 16 956 zł) oraz inwestowanie pozostałych środków na standardowym koncie maklerskim.
Podsumowanie
IKE w formie rachunku maklerskiego z dostępem do ETF-ów stanowi w tej chwili jedno z najbardziej efektywnych kosztowo rozwiązań dla polskiego inwestora indywidualnego planującego długoterminowe oszczędzanie. Połączenie zwolnienia z podatku od zysków kapitałowych z niskimi kosztami funduszy ETF (typowo poniżej 0,25% rocznie) oraz atrakcyjnymi promocjami brokerów (0% prowizji za handel ETF-ami) tworzy warunki do efektywnego budowania kapitału emerytalnego.
Kluczowe decyzje, które musi podjąć inwestor, to wybór brokera (uwzględniając koszty transakcyjne, marżę walutową i jakość obsługi) oraz dobór ETF-ów odpowiadających przyjętej strategii inwestycyjnej. W 2026 roku limit wpłat wynosi 28 260 zł, co przy systematycznym wykorzystywaniu tego limitu przez wiele lat może prowadzić do zgromadzenia znacznego kapitału.
Warto pamiętać, iż inwestowanie wiąże się z ryzykiem i wymaga cierpliwości oraz konsekwencji. Nie istnieją rozwiązania gwarantujące zysk, a historyczne stopy zwrotu nie stanowią gwarancji przyszłych wyników. Przed podjęciem decyzji inwestycyjnych zalecane jest pogłębienie wiedzy na temat funkcjonowania rynków finansowych oraz określenie własnej tolerancji na ryzyko.
