Jak wykańcza nas głupota

Ciekawie na temat SAFE wypowiada się gen. Rajmund Andrzejczak. Nie mówi na temat sposobu finansowania bo się na tym nie zna. Zauważa, iż potrzebne jest dozbrojenie. To, co mają tylko Amerykanie już kupiliśmy. Zwrócił uwagę na to, iż profilowanie armii pod potrzeby korpusów ekspedycyjnych USA w Iraku i Afganistanie nie sprawdziło się.

Na marginesie. Już w latach 90 Amerykańska firma doradcza RAND Corporation stanowczo odradzała Polsce tę ścieżkę. To nie jest jakiś tam garażowy think-tank. Tam się wchodzi gdy ma się Nobla w potrzebnej dziedzinie, lub znaczący dorobek. Ich analiza mówiła o tym, ze pomoc dla USA nie wpłynie na wartość bojową US Army, natomiast znacząco osłabi polski potencjał obronny. Co innego ganiać po pustyni Beduinów a co innego walczyć na terytorium Europy przeciwko dobrze wyposażonemu i wyszkolonemu wrogowi. Według ich zaleceń należało się najpierw uzbroić w kierunku największych zagrożeń, a dopiero potem brać się do dekorowania amerykańskich operacji w ciepłych krajach. Oni by sobie i tak poradzili. Ostatnie wypowiedzi Prezydenta Trumpa na temat roli współuczestników demolowania ładu w Iraku dowodzą głupoty podejścia polskiej polityki bardziej niż dobitnie. Nie tylko osłabiliśmy swoje zdolności obronne ale wysiłek naszego wojska trafił na pogardę Amerykanów. To rzadka umiejętność poniesienia straty na każdym kierunku. Ponieważ do polskich elit dociera tylko pseudonauka więc ten raport nie znalazł odzwierciedlenia w polskim planowaniu strategicznym.

Jak twierdzi Andrzejczak, główne wyposażenie polskiej armii w roku 2018, gdy obejmował stanowisko Szefa Sztabu było przystosowane do operacji w Iraku i Afganistanie. Sytuacja rozwinęła się więc w kierunku przeciwnym do rozumnego. Trudno odgadnąć czy uporczywe trwanie w głupocie uformowało mentalnie eksperta Polski 2050 generała Mirosława Różańskiego czy też on był od razu głupcem. To jeden z przykładów ogólnego zjawiska ekspansji głupoty.

Andrzejczak nie kwestionuje programu SAFE od strony militarnej. To mu się chwali, iż nie rzuca się wściekle na Tuska. Widzi w nim konsekwencję konieczności dostosowania armii do takiego teatru wojny, jaki widziany jest teraz.

Ja widzę pewną wadę ze strony biznesowej. Skoro zakłada się t.zw. mechanizm warunkowości to nie ma pewności finansowania obronności, więc to jest bardzo ryzykowne i w tym miejscu niedopuszczalne. Ten SAFE to jest mniej więcej taka pożyczka, która może być wstrzymana z powodu nietrzeźwości pożyczkobiorcy. Tak nie można warunkować finansowania przedsięwzięć, od których zależy istnienie państwa.

Ta pożyczka to jest około 1000 Euro na obywatela. O wiele bezpieczniej byłoby wydać obligacje wojenne i zrobić narodową zrzutkę w tej formie. Pieniądze pojawiłyby się od razu. Własne pieniądze są bardziej elastyczne i nie będziemy musieli realizować celów nam niepotrzebnych lub wręcz szkodliwych. Jest jeden warunek, co do którego spełnienia mam poważne obawy. Naród jest już tak głupi i zdziecinniały, iż po ogłoszeniu takiego programu wybuchłaby propagandowa wojna domowa i wzajemne oskarżenia. Około 4000 zł na łebka to nie jest wielka kwota w zestawieniu z majątkiem wielu. To jest poniżej płacy minimalnej. Może warto się ubezpieczyć? Bo jak przegramy wojnę to wszyscy stracimy wszystko. Emerytury, firmy, zatrudnienie. Księgi wieczyste pójdą w niepamięć. Wszystko to istnieje dopóki istnieje państwo. Przyjdzie nowe prawo i nowi właściciele.

Ja bym był za obligacjami wojennymi. BGK może to obsłużyć, bo już coś takiego jest, ale "tylko" 3 mld zł, skierowanych na rynek wewnętrzny. Jako nabywcy obligacji bylibyśmy zainteresowani tym, iż niekoniecznie nam się może podobać możliwość utracenia wszystkiego, co mamy. To nie będzie tak, iż tylko PiSowcy lub POwcy stracą. Stracimy wszyscy wszystko.

Skoro suwerenność państwa ma dosyć istotne znaczenie, a jego nieistnienie jeszcze istotniejsze, to może lepiej wykazać się samodzielnością i samodzielnie się zabezpieczyć? Zapomnieć na moment o wzajemnej nienawiści i załatwić istotną sprawę, a dopiero potem dalej się wzajemnie łomotać.