3 godzin temu
Jesienią ta sama droga potrafi wyglądać zupełnie inaczej niż kilka tygodni wcześniej. Poranna mgła ogranicza widoczność, wcześniej zapada zmrok, mokra nawierzchnia odbija światła samochodów, a intensywny deszcz utrudnia obserwację otoczenia.
Na przejeździe kolejowo-drogowym oznacza to jedno – na zebranie informacji i podjęcie adekwatnej decyzji potrzebujemy więcej czasu.
To samo miejsce, mniej informacji
Dobra widoczność pozwala wcześniej zauważyć oznakowanie, sygnalizację, inne pojazdy i sytuację za przejazdem. Mgła czy intensywny deszcz skracają natomiast dystans, z którego część tych informacji staje się czytelna. Dlatego kierowca nie powinien czekać z reakcją do momentu, gdy znajdzie się tuż przed torami. Im trudniejsze warunki, tym wcześniej warto zmniejszyć prędkość i skoncentrować uwagę na drodze.
Prawo o ruchu drogowym zobowiązuje kierującego zbliżającego się do przejazdu kolejowego do zachowania szczególnej ostrożności i wskazuje wprost na sytuację ograniczonej przejrzystości powietrza, m.in. wskutek mgły.
Jesienny zmrok zmienia dobrze znane punkty odniesienia
W październiku coraz częściej podróż, którą jeszcze niedawno odbywaliśmy w świetle dziennym, kończymy już po zmroku. Zmienia się wtedy sposób postrzegania przestrzeni. Część otoczenia pozostaje poza zasięgiem świateł samochodu, a refleksy na mokrej nawierzchni mogą konkurować o uwagę kierowcy z oznakowaniem i sygnalizacją. Dlatego szczególnie ważne staje się patrzenie odpowiednio daleko przed pojazd, a nie tylko na fragment jezdni bezpośrednio przed maską.
Deszcz dodaje kolejne zadania
Wycieraczki pracują, szyby mogą parować, samochody jadące z przeciwka oświetlają mokrą nawierzchnię. Kierowca jednocześnie kontroluje tor jazdy, prędkość i otoczenie. W takich warunkach telefon czy ustawianie nawigacji to dodatkowe bodźce, których przed przejazdem kolejowo-drogowym zwyczajnie nie potrzebujemy.
Dobrą praktyką jest przygotowanie trasy wcześniej i pozostawienie obserwacji drogi na pierwszym miejscu.
Pogoda to tylko połowa jesiennej pułapki
Jest jeszcze jeden czynnik – rutyna. o ile tę samą trasę pokonujemy codziennie, łatwo zacząć przewidywać sytuację, zamiast ją obserwować. „Tu nigdy nie ma korka”. „O tej godzinie zawsze przejeżdżam od razu”. „Znam ten przejazd”. Problem w tym, iż doświadczenia z poprzednich podróży nie są informacją o aktualnej sytuacji. Każde przekroczenie torów wymaga nowej oceny.
Jesienią potrzebujemy przede wszystkim czasu
Nie chodzi o to, by jesienią bać się przejazdów kolejowo-drogowych. Chodzi o dostosowanie zachowania do warunków. o ile widoczność jest gorsza, warto wcześniej zmniejszyć prędkość. o ile droga jest mokra lepiej zostawić większy margines na reakcję. o ile trasę znamy doskonale świadomie przerwać automatyzm i spojrzeć na sytuację na nowo. Pogoda może zmienić się w kilka minut. Zasada pozostaje niezmienna: decyzję podejmujemy na podstawie tego, co dzieje się na przejeździe teraz.
Źródło: PLK
Fot. PLK – zdjęcie poglądowe
Zobacz również:
