
Polska prowadzi w tej chwili duży program modernizacji infrastruktury. Według danych Polskich Linii Kolejowych z października 2026 r. w ramach Krajowego Planu Odbudowy realizowane są 43 przedsięwzięcia o łącznej wartości niemal 12 mld zł.
Do tego dochodzi 24,2 mld zł z programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027 pozyskane przez polską kolej. Pieniądze trafiają m.in. na modernizację tras, zwiększanie ich przepustowości, system sterowania ruchem, tabor i transport towarowy.
Regiony mają zasilać szybką kolej
Zdaniem Hardera szybka kolej powinna być częścią większego systemu, a nie odrębną inwestycją łączącą wyłącznie duże miasta. Bez sprawnych połączeń regionalnych część mieszkańców mniejszych ośrodków przez cały czas będzie miała utrudniony dostęp do głównych tras.
– Dla rozwoju kraju ważne jest nie tylko budowanie szybkiej kolei i autostrad. Trzeba połączyć nie tylko duże miasta, ale także małe miasta regionalne – mówi Jan Christoph Harder. – Kolej regionalna będzie stanowić kręgosłup sieci. To ona zasila kolej dużych prędkości. Trzeba więc połączyć regiony z miejscami, przez które przebiegają linie dużych prędkości.
Jednym z narzędzi poprawiających dostępność mniejszych miejscowości jest program Kolej Plus, realizowany od 2020 r. Jego budżet wynosi około 13,4 mld zł. Program ma przede wszystkim przywrócić lub zapewnić połączenia kolejowe miastom powyżej 10 tys. mieszkańców, które nie mają odpowiedniego dostępu do pasażerskiej kolei. Obejmuje budowę nowych linii, odbudowę i modernizację istniejących tras oraz nowe przystanki. Inwestycje mają zakończyć się do 2032 r.
KDP może uwolnić istniejące tory
Rozwój kolei dużych prędkości ma też zmienić sposób wykorzystania obecnej infrastruktury. jeżeli szybkie pociągi pojadą własnymi liniami, na pozostałych trasach może zwolnić się miejsce dla składów regionalnych i towarowych.
– Kolej dużych prędkości to siła napędowa rozwoju gospodarczego i wzrostu. najważniejsze znaczenie ma rozdzielenie linii. Sieć dużych prędkości jest przeznaczona wyłącznie dla pociągów dużych prędkości. To pozwala uwolnić przepustowość na pozostałych liniach kolejowych. Dzięki temu można zwiększyć ruch towarowy i pasażerski równolegle do ruchu pociągów dużych prędkości – tłumaczy Harder.
Największym projektem tego typu ma być linia „Y” łącząca Warszawę, Łódź, Poznań i Wrocław. Trasa o długości około 480 km ma pozwalać na jazdę z prędkością 300-320 km/h, a na wybranych fragmentach choćby 350 km/h.
Pierwszy odcinek, z Warszawy przez nowe lotnisko do Łodzi, ma ruszyć w 2032 r. Połączenia do Poznania i Wrocławia zaplanowano do końca 2035 r. Cały plan Zintegrowanej Sieci Kolejowej przewiduje około 4700 km nowych tras, z czego 2700 km ma przypadać na kolej dużych prędkości.
Polska stanie się europejskim węzłem
Harder zwraca uwagę, iż znaczenie kolei wykracza poza krajowe przewozy pasażerskie. Położenie Polski sprawia, iż sieć transportowa może obsługiwać ruch między zachodnią i wschodnią częścią Europy, a także między północą i południem. Z tego powodu przyszła KDP powinna łączyć się z europejską siecią, a nie kończyć na granicach Polski. Takie połączenia mogą mieć znaczenie zarówno dla pasażerów, jak i przewozów towarowych.
– Najważniejszym atutem Polski jest jej położenie geograficzne, a to wymaga połączeń – zarówno w sieci energetycznej, jak i w sektorze mobilności. Połączenia są konieczne, ponieważ Polska nie jest wyspą. Jest węzłem transportowym łączącym zachód ze wschodem oraz północ z południem – mówi Jan Christoph Harder, prezes Regionu Zachodniego i Północnego w Škoda Group.
Trasa Warszawa-Praga poniżej czterech godzin?
Jednym z kierunków rozwoju mogą być Czechy. Według raportu Instytutu Sobieskiego „Tandem Polska–Czechy. Nowy sojusz gospodarczy w Europie” wartość wymiany handlowej między oboma krajami wzrosła z 5,4 mld euro w 2004 r. do rekordowych 39 mld euro w 2025 r.
Autorzy raportu oceniają, iż rozwój infrastruktury kolejowej mógłby jeszcze mocniej połączyć obie gospodarki. Przejazd z Warszawy do Pragi koleją dużych prędkości mógłby trwać mniej niż cztery godziny, podczas gdy w tej chwili podróż zajmuje ponad osiem godzin.
Škoda Group ma fabrykę w Ostrawie, niedaleko polskiej granicy, a Polskę traktuje jako jeden z istotnych rynków. Firma jest już obecna m.in. w warszawskim metrze dzięki składom Varsovia oraz we Wrocławiu, gdzie kursują jej tramwaje. W 2025 r. Škoda rozpoczęła wspólnie z MPK Wrocław i polską firmą SAATZ projekt wyposażenia 31 tramwajów Škoda 19T w system antykolizyjny.
Popyt jest większy niż moce fabryk
Harder zwraca też uwagę na problem zdolności produkcyjnych przemysłu kolejowego. Jego zdaniem obecny popyt na tabor przewyższa możliwości fabryk, dlatego samorządy powinny mieć dostęp do większej liczby dostawców.
– Bierzemy udział w przetargach, ale jako firmie spoza Polski nie zawsze jest nam łatwo konkurować przez strategię „buduj lokalnie”. Na obecnym rynku kolejowym popyt przewyższa jednak moce produkcyjne fabryk, dlatego samorządy powinny doceniać każdego dostępnego partnera. Wymaga to uczciwych warunków przetargowych, które pozwolą konkurować technologią, a nie wyłącznie ceną – mówi Harder.
Škoda nie planuje otwarcia fabryki w Polsce, ale deklaruje, iż już teraz wykorzystuje polskie komponenty w swoich tramwajach. Polska i Czechy mają już także doświadczenie we wspólnych projektach przemysłowych: Solaris i Škoda rozwijają trolejbusy eksploatowane m.in. w Sofii, Budapeszcie, Bratysławie i Pradze.
Polecamy również:
- 10 mld dolarów w dwa lata. Afryka otwiera drzwi polskim firmom
- L4 przybywa szybciej niż pracowników. Najmocniej zmieniła się jedna grupa przyczyn
- Do reaktora prowadzi droga przez certyfikaty. Polskie firmy walczą o atomowe zlecenia

41 minut temu





