1 godzina temu
Krajowa Rada Izb Rolniczych domaga się stałego monitorowania transportów ukraińskiego zboża kierowanych przez Polskę do portów morskich. Samorząd rolniczy chce wiedzieć, czy ziarno trafiające do polskich portów rzeczywiście opuszcza później Unię Europejską, kto organizuje jego transport i przeładunek oraz jakie firmy uczestniczą w całym łańcuchu logistycznym.
KRIR alarmuje w sprawie ukraińskiego zboża. Chce monitoringu od granicy do statku. Fot. wygenerowane przez AI8 września 2026 r. Zarząd KRIR zwrócił się w tej sprawie do ministra rolnictwa i rozwoju wsi. Powodem są utrzymujące się obawy rolników dotyczące wpływu ukraińskiego zboża na krajowe ceny i możliwości sprzedaży polskich płodów rolnych.
Czy zboże rzeczywiście opuszcza Unię Europejską?
Jednym z najważniejszych pytań postawionych przez samorząd rolniczy jest kwestia rzeczywistego przeznaczenia zboża przewożonego przez Polskę.
KRIR chce uzyskać szczegółowe informacje o systemie monitorowania takich transportów – od momentu przekroczenia granicy aż do wywozu surowca z polskich portów.
Najważniejsze jest potwierdzenie, czy zboże deklarowane jako przeznaczone do dalszego eksportu faktycznie trafia poza granice Unii Europejskiej.
Samorząd rolniczy oczekuje również danych pokazujących skalę tego eksportu oraz zasad, według których jest on organizowany.
Kto odpowiada za statki i przeładunek?
KRIR chce także poznać szczegóły dotyczące transportu morskiego.
Wątpliwości dotyczą m.in. tego, kto czarteruje statki, na które w polskich portach przeładowywane jest ukraińskie zboże.
Samorząd pyta, czy robi to bezpośrednio strona ukraińska, czy też operacje są organizowane przez pośredników, w tym duże międzynarodowe przedsiębiorstwa handlowe i logistyczne.
To istotny element całego systemu, ponieważ pozwala ustalić, kto faktycznie kontroluje przepływ ziarna na kolejnych etapach.
KRIR chce znać cały łańcuch logistyczny
Izby rolnicze oczekują informacji nie tylko o transporcie i eksporcie, ale również o wszystkich podmiotach uczestniczących w procesie.
Chodzi o firmy odpowiadające za:
- transport zboża,
- magazynowanie,
- przeładunek w portach,
- czarterowanie statków,
- sprzedaż i dalszy eksport.
Zdaniem KRIR dopiero pełna wiedza o uczestnikach łańcucha pozwoli ocenić, czy system działa w sposób przejrzysty i czy nie dochodzi do sytuacji, w których część surowca pozostaje na rynku unijnym.
Rolnicy obawiają się presji na ceny
Postulat nie jest przypadkowy. Samorząd rolniczy wiąże go bezpośrednio z trudną sytuacją ekonomiczną polskich gospodarstw.
Rolnicy od dłuższego czasu wskazują na problemy ze sprzedażą własnego ziarna i niskie ceny skupu. Dlatego każdy dodatkowy napływ surowca spoza UE budzi obawy o dalszą presję na rynek.
Największym problemem nie jest sam tranzyt, ale brak pewności, czy zboże rzeczywiście opuszcza Polskę i Unię Europejską zgodnie z deklarowanym przeznaczeniem.
Jeżeli część transportów trafiałaby na rynek krajowy, mogłoby to zwiększać podaż i pogarszać sytuację producentów zbóż.
Pełna transparentność ma ograniczyć nadużycia
KRIR podkreśla, iż przejrzysty system kontroli jest potrzebny nie tylko rolnikom, ale także całemu rynkowi.
Pełna informacja o tym, skąd pochodzi zboże, dokąd jest transportowane, gdzie magazynowane i komu ostatecznie sprzedawane, pozwoliłaby ograniczyć spekulacje i wątpliwości.
Jednocześnie miałoby to zmniejszyć ryzyko nadużyć związanych z nadmiernym importem ziarna na rynek krajowy.
Rolnicy czekają na konkretne dane
Wystąpienie KRIR pokazuje, iż temat ukraińskiego zboża pozostaje jednym z najbardziej wrażliwych punktów krajowej polityki rolnej.
Dla producentów zbóż najważniejsze są dziś nie tylko formalne zapewnienia o tranzycie, ale twarde dane pokazujące, ile ziarna wjeżdża do Polski, ile trafia do portów i ile rzeczywiście opuszcza Unię Europejską.
Bez takich informacji trudno będzie rozwiać obawy o wpływ transportów z Ukrainy na ceny i sytuację gospodarstw.
Samorząd rolniczy oczekuje więc nie tylko dalszego monitoringu, ale również większej przejrzystości całego systemu. W obecnych warunkach rynkowych może to być jeden z najważniejszych elementów budowania zaufania rolników do zasad handlu zbożem.
