Kury Ameraucana znoszą niezwykłe jaja. Ich kolor zaskakuje

Zdjęcie: kury Ameraucana

Ameraucana to rasa kur, która zdecydowanie wyróżnia się w przydomowym stadzie. Charakterystyczna broda, puszyste bokobrody, niewielki grzebień oraz nietypowy kolor skorupy jaj sprawiają, iż ptaki te cieszą się dużym zainteresowaniem hodowców. Nie są przy tym wyłącznie rasą ozdobną. Dobrze utrzymane kury mogą regularnie znosić jaja, a ich spokojny charakter sprawia, iż nadają się również do mniejszych gospodarstw i hodowli amatorskich.

Przed zakupem warto jednak wiedzieć, czym prawdziwa Ameraucana różni się od popularnych mieszańców sprzedawanych jako kury znoszące kolorowe jaja. W przypadku tej rasy wygląd, pochodzenie i barwa skorupy mają duże znaczenie.

Skąd pochodzi rasa Ameraucana?

Choć nazwa może sugerować południowoamerykańskie pochodzenie, Ameraucana została ukształtowana jako odrębna rasa w Stanach Zjednoczonych. Do jej powstania wykorzystano ptaki wywodzące się z linii związanych z południowoamerykańskimi kurami znoszącymi niebieskie jaja. Amerykańscy hodowcy prowadzili selekcję w kierunku utrwalenia charakterystycznego wyglądu oraz barwy skorupy.

Rasa została przyjęta do standardu American Poultry Association w 1984 roku. W odróżnieniu od Araucany, Ameraucana posiada normalnie rozwinięty ogon i nie ma charakterystycznych kępek piór przy uszach. Zamiast nich powinna mieć brodę i wyraźne bokobrody.

To rozróżnienie jest istotne, ponieważ nazwy Araucana, Ameraucana i Easter Egger bywają stosowane zamiennie, mimo iż nie oznaczają tego samego typu ptaka.

Jak wygląda kura Ameraucana?

Sylwetka jest średniej wielkości i harmonijna. Dorosła kura dużej odmiany waży według amerykańskiego wzorca około 2,5 kg, natomiast kogut około 3 kg. Nie są to więc masywne ptaki mięsne, ale też nie należą do szczególnie lekkich kur nieśnych.

Najbardziej rozpoznawalnym elementem głowy są broda i bokobrody tworzące puszystą oprawę twarzy. Ameraucana ma niewielki grzebień groszkowy, który składa się z kilku niskich rzędów drobnych wypukłości. Taka budowa grzebienia jest praktyczna również zimą, ponieważ jego niewielka powierzchnia ogranicza ryzyko odmrożeń.

Nogi powinny być nieopierzone. Ich kolor zależy od odmiany, ale często przyjmuje odcień łupkowy lub ciemnoszary. Ptaki posiadają ogon, co stanowi jedną z łatwo zauważalnych różnic między Ameraucaną a typową Araucaną.

W amerykańskim standardzie występuje kilka odmian barwnych, między innymi czarna, niebieska, biała, srebrna, pszeniczna, niebiesko-pszeniczna, płowa oraz brown red. Dzięki temu rasa jest atrakcyjna także dla osób, które zwracają uwagę na różnorodność wyglądu stada.

Dlaczego Ameraucana znosi niebieskie jaja?

To właśnie kolor skorupy przyciąga do tej rasy najwięcej osób. Jaja mogą mieć odcień jasnoniebieski lub błękitny. Barwa nie jest nanoszona wyłącznie na powierzchnię skorupy, jak ma to miejsce w przypadku części pigmentów tworzących brązowe jaja. Niebieski pigment przenika skorupę w trakcie jej powstawania.

Po rozbiciu jajka można zauważyć, iż skorupa zachowuje niebieskawy odcień również od strony wewnętrznej. Jest to efekt genetyczny, a zdolność do tworzenia niebieskiej skorupy może być przekazywana potomstwu.

Nie należy jednak zakładać, iż kolor oznacza większą wartość odżywczą. Niebieska skorupa nie sprawia, iż jajko automatycznie zawiera więcej białka, witamin czy mniej cholesterolu. Na wartość pokarmową znacznie większy wpływ mają między innymi żywienie kury i warunki utrzymania.

Ile jaj znosi Ameraucana?

Nie jest to rasa stworzona do rekordowej produkcji podobnej do przemysłowych mieszańców nieśnych. W przydomowym chowie można jednak liczyć na regularne znoszenie jaj. Wydajność zależy od konkretnej linii hodowlanej, wieku ptaka, żywienia, długości dnia oraz warunków środowiskowych.

Pierwszych jaj można zwykle spodziewać się po osiągnięciu dojrzałości płciowej, zwykle w wieku około 5 do 7 miesięcy. Poszczególne kury mogą jednak rozpocząć nieśność wcześniej lub później.

Produkcja naturalnie zmniejsza się jesienią i zimą wraz ze skracaniem dnia. Na chwilowe przerwy wpływają również pierzenie, stres, zmiana miejsca, choroby czy niedobory pokarmowe. Nie warto więc oceniać kury wyłącznie na podstawie liczby jaj zniesionych w krótkim okresie.

Jaki charakter mają te kury?

Ameraucany są często wybierane do stad przydomowych ze względu na stosunkowo spokojne usposobienie. Ptaki mogą być ciekawskie i gwałtownie przyzwyczajają się do codziennej obecności człowieka. Dużo zależy jednak od sposobu odchowu i indywidualnego temperamentu.

Kury dobrze odnajdują się na wybiegu, gdzie chętnie wyszukują nasiona, owady i zielone części roślin. Aktywność ta nie zastępuje pełnoporcjowej mieszanki, ale zapewnia ptakom zajęcie i pozwala realizować naturalne zachowania.

Koguty bywają bardziej dominujące, szczególnie w okresie dojrzewania. Przy większym stadzie trzeba obserwować relacje pomiędzy samcami, ponieważ choćby spokojna rasa nie gwarantuje całkowitego braku konfliktów.

Jakie warunki trzeba zapewnić Ameraucanom?

Kurnik powinien być suchy, dobrze wentylowany i zabezpieczony przed przeciągami. Szczególnie ważna jest ochrona przed wilgocią. Mokra ściółka sprzyja rozwojowi mikroorganizmów, pogarsza jakość powietrza i może prowadzić do problemów zdrowotnych.

Ptakom należy zapewnić grzędy, gniazda oraz odpowiednią ilość miejsca. Na wybiegu przydają się zacienione fragmenty, kąpielisko z suchą ziemią lub piaskiem oraz osłona przed drapieżnikami. Przy swobodnym wypuszczaniu kur trzeba brać pod uwagę obecność lisów, kun, psów oraz ptaków drapieżnych.

Ameraucana jest rasą dość dobrze radzącą sobie w chłodniejszych warunkach. Niewielki grzebień groszkowy jest mniej podatny na odmrożenia niż duży grzebień pojedynczy. Nie oznacza to jednak, iż ptaki mogą zimować w mokrym, przewiewnym kurniku.

Czym karmić kury Ameraucana?

Podstawą żywienia powinna być zbilansowana pasza dopasowana do wieku i przeznaczenia ptaków. Kurczęta wymagają mieszanki starterowej, rosnąca młodzież paszy przeznaczonej dla podrostków, a nioski mieszanki zawierającej odpowiednią ilość białka, energii, wapnia, fosforu oraz witamin.

Kury muszą mieć stały dostęp do świeżej wody. Nioskom należy również zapewnić źródło wapnia, szczególnie gdy podstawowa pasza nie pokrywa w pełni ich zapotrzebowania. Niedobór tego pierwiastka może prowadzić do powstawania cienkich i łatwo pękających skorupek.

Zboże, warzywa, owoce czy zielonki mogą stanowić dodatek, ale nadmiar smakołyków rozcieńcza wartość odżywczą podstawowej dawki. Przy dużej ilości przypadkowych dodatków kura może otrzymywać dużo energii, a jednocześnie zbyt mało białka lub składników mineralnych.

Ameraucana a Easter Egger. To nie jest to samo

Przy zakupie ptaków warto zachować szczególną ostrożność. W sprzedaży można spotkać kury nazywane Ameraucana tylko dlatego, iż znoszą niebieskie albo zielone jaja. Bardzo często są to jednak mieszańce określane jako Easter Egger.

Easter Egger nie jest jedną ustaloną rasą o jednolitym wzorcu. Ptaki tego typu mogą różnić się wielkością, kolorem upierzenia, grzebieniem, barwą nóg oraz wyglądem głowy. Ich jaja mogą być niebieskie, zielone, oliwkowe, a czasem także wpadające w różowe lub kremowe odcienie.

Prawdziwa Ameraucana powinna odpowiadać cechom określonym we wzorcu rasy. o ile hodowcy zależy na czystorasowych ptakach, powinien pytać sprzedawcę o pochodzenie stada rodzicielskiego, odmianę barwną i sposób prowadzenia linii hodowlanej.

Czy Ameraucana nadaje się do przydomowego kurnika?

To interesujący wybór dla osób, które chcą połączyć użytkowość z efektownym wyglądem ptaków. Kury dostarczają jaj o nietypowej barwie, są średniej wielkości i dobrze wykorzystują wybieg. Nie wymagają przy tym zupełnie innych zasad utrzymania niż większość tradycyjnych ras.

Najwięcej uwagi warto poświęcić wyborowi materiału hodowlanego. o ile najważniejsze są jedynie kolorowe jaja, mieszańce typu Easter Egger także mogą spełnić oczekiwania. Gdy celem jest hodowla konkretnej rasy, trzeba szukać ptaków pochodzących ze sprawdzonych linii Ameraucana. Dzięki temu charakterystyczne niebieskie jaja będą jedynie jednym z wielu elementów wyróżniających stado.