Niewygodna prawda o Nvidii

5 godzin temu

Między bajki można włożyć twierdzenie, iż Jensen Huang – prezes do niedawna najcenniejszej firmy świata – stracił stanowisko za kochanki. Albo za to, iż dał się przekabacić chińskiemu szpiegowi. To tylko medialny spektakl, który odwraca uwagę od prawdziwego powodu jego dymisji.

Przedsiębiorca i analityk Arnaud Bertrand zamieścił na portalu X wpis, w którym zwrócił uwagę na zadziwiające okoliczności skandalu, który wybuchł wokół Nvidii i jej prezesa Jensena Huanga. 6 listopada 2026 r. „The New York Times” poinformował, iż partnerka biznesowa i kochanka szefa Nvidii Alice Huang (zbieżność nazwisk przypadkowa) została wynajęta przez chińskie Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwa, aby zbierać informacje o Jensenie. Źródłem tego cynku były anonimowe osoby mające dostęp do amerykańskich poufnych rządowych informacji.

Bertrand zwraca uwagę na to, iż renomowane publikacje zwykle taki „cynk” uznawały jako inspirację do własnego śledztwa. I dopiero, gdyby do niezależnego potwierdzenia doszło, dochodziło do publikacji. Tymczasem tym razem poważna gazeta opublikowała poważne oskarżenie bez dowodów. Dlaczego to zrobiła?

By to zrozumieć, musimy wiedzieć, kim jest Alice Huang. Otóż jest ona prezeską firmy Megaspeed z Singapuru, która jest jednym z klientów Nvidii. W latach 2023-2025 ta firma zakupiła samodzielnie i za pośrednictwem powiązanych z nią spółek (m.in. malezyjskiego Speedmatrix) co najmniej 136 000 czipów Nvidii o wartości 4,6-4,8 mld USD. Problem Nvidii polega na tym, iż w 2022 r. administracja prezydenta USA Joe Bidena zakazała eksportu procesorów graficznych (ang. GPU) do Chin. Amerykański rząd chciał w ten sposób pomóc krajowym firmom z sektora AI w pokonaniu rywali z Państwa Środka.

W 2025 r. Bloomberg podał, iż Megaspeed, której szefową jest Alice Huang, pomagał chińskim firmom uzyskać dostęp do czipów Nvidii. Narracja wyłaniająca się z artykułów „The New York Times” jest więc taka, iż Jensen Huang sprzedawał czipy firmie, która przekazywała je do Chin, ponieważ jego kochanka jest chińskim szpiegiem i go do tego namówiła. Problem polega na tym, iż nie musiała go do tego namawiać, ponieważ sprzedaż jak największej liczby procesorów graficznych jest w jego interesie jako prezesa wielkiej giełdowej firmy i z tego jest rozliczany przez akcjonariuszy. Poza tym, formalnie amerykańskie restrykcje nie były łamane, bo Megaspeed nie ma chińskich udziałowców.

Najciekawsze w tej sprawie jest jednak to, iż sprzedaż czipów Nvidii do Chin wcale nie jest w interesie chińskich władz. Administracja Państwa Środka prowadzi aktywną politykę przemysłową i dąży do tego, by w kraju stworzyć konkurencyjnych dla Nvidii producentów czipów, m.in. po to, by nie być w tej tak kluczowej branży zależnym od mocarstwa, z którym rywalizuje. W 2025 r. Bloomberg podał nawet, iż rząd polecił dużym krajowym firmom, takim jak Alibaba czy ByteDance, by zrezygnowały z amerykańskich zamówień i przekierowały je do kraju.

Tak więc za tym, żeby blokować sprzedaż czipów do Chin są rządy USA i Chin, przeciwko są chińskie firmy, przede wszystkim z sektora AI oraz przedsiębiorcy tacy Jensen Huang i Alice Huang, którzy chcą po prostu zarabiać pieniądze. Jensen mocno lobbował amerykańską administracje, by cofnęła lub ograniczyła restrykcje o ile chodzi o sprzedaż czipów do Chin i w 2025 r. odniósł częściowy sukces, bo zezwolono na eksport niektórych z nich do Państwa Środka. Argument, który przekonał niektórych decydentów w Waszyngtonie był taki, iż sprzedając Chińczykom procesory graficzne Ameryka sprawia, iż mają oni mniejszą motywację, by pracować nad rozwojem swoich, konkurencyjnych czipów. No i są oni od USA uzależnieni.

Ktoś jednak wywołał międzynarodowy skandal i doprowadził do dymisji prezesa, do niedawna najcenniejszej firmy świata, prawdopodobnie dlatego, iż na takim scenariuszu zyskał. Kto więc najbardziej korzysta na odwołaniu Jensena Huanga, który dążył do tego, by sprzedawać jak najwięcej czipów do Chin? Przede wszystkim ci członkowie amerykańskiej administracji, którzy chcą zaostrzenia amerykańskich restrykcji handlowych wobec Chin. To głównie sekretarz stanu Marco Rubio. MS NOW podał, iż to właśnie on jako pierwszy poinformował prezydenta USA Donalda Trumpa o powiązaniach Jensena z Alice Huang.

Jego sojusznikiem w tej sprawie jest sekretarz skarbu Scott Bessent oraz środowisko związane z Departamentem Obrony. Ta grupa interesów uważa, iż długoterminowe bezpieczeństwo i interes Stanów Zjednoczonych jest ważniejsze od krótkoterminowych zysków choćby dużych firm. I biorąc pod uwagę, iż przecieki, które zapoczątkowały całą aferę pochodziły właśnie z amerykańskiej administracji, można podejrzewać, iż to ktoś z tego środowiska był informatorem tekstu w „The New York Times”, który doprowadził do usunięcia Jensena Huanga ze stanowiska. Dlaczego rozegrano to ten sposób? Jensen Huang miał też swoich adwokatów w administracji Donalda Trumpa, przede wszystkim sekretarza handlu Howarda Lutnicka, który blokował niekorzystne dla Nvidii dalsze restrykcje dla Chin. Jak się okazało, jego przeciwnicy okazali się sprytniejsi i skuteczniejsi.

Tak więc między bajki można włożyć twierdzenie, iż Jensen Huang został odwołany za to, iż dał się przekabacić „chińskiemu szpiegowi” czy za romanse. W świecie bajecznie bogatych ludzi, takich których prywatne majątki liczone są w miliardach dolarów, małżeństwo jest często zdecydowanie bardziej układem biznesowym, niż osobistym. W szczególności takie, które trwa już 41 lat, jak Jensena Huanga (swoją przyszłą żonę poznał na początku lat 80. jak miał 17, a ona 19 lat). Warto zauważyć, iż kochanka Jensena – Alice Huang, choć sama ma męża, wrzucała na swoje media społecznościowe zdjęcia, na których siedzi przy stoliku tuż koło Jensena w czasie kolacji, stukają się kieliszkami wina, a odległość między nimi sugeruje zażyłość znacznie bliższą, niż tylko związaną z interesami. To nie wygląda, jak działania ludzi próbujących ukryć związek.

Tak więc Jensen Huang stracił stanowisko nie przez swoje libido. Było ono tylko pretekstem do zrobienia medialnego spektaklu i dania przez wpływowych ludzi z administracji w Waszyngtonie do zrozumienia, iż nie życzą sobie tego pana na stanowisku prezesa firmy. I zarząd Nvidii pojął wiadomość i dał z kolei do zrozumienia Jensenowi, iż jego dalsze pozostawania na fotelu prezesa może zaszkodzić spółce. I stąd jego podanie się do dymisji.

Jensen Huang był bez wątpienia genialnym prezesem Nvidii, o czym świadczą jej wyniki, ale nie zrozumiał, iż od 2022 r., gdy rząd USA zakazał eksportu czipów do Chin, to co robi jego spółka, przestało być prywatną sprawą jej akcjonariuszy, a stało się sprawą wagi państwowej. Co gorsza, firma za jego rządów próbowała obejść rządowe obostrzenia, tworząc czipy na eksport, które w rzeczywistości były szybsze, niżby to wynikało z ich specyfikacji. Huang nie pojął, iż przy tej skali działalności Nvidii i znaczenia jakie ma sektor AI w wyścigu mocarstw o dominację nad światem, nie może działać tak jak 10 lat wcześniej, gdy spółka była znana głównie gamerom. Powinien był zacząć myśleć częściowo jak polityk i zacząć uwzględniać polityczne interesy swojego państwa. Nie zrobił tego i zapłacił za to karierą.

Co z tego wynika dla Nvidii i jej akcjonariuszy, do których należą także Polacy inwestujący globalnie? Na pewno krótkoterminowo będzie ich to kosztować. W popularnym ETF-ie na cały świat Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (VWCE) Nvidia była drugą największą firmą w portfelu, zaraz po Apple, z udziałem na koniec października 2026 r. 4,55 proc. W wyniku skandalu kurs akcji spółki spadł w ciągu tygodnia o blisko 13 proc. To oznacza, iż o ile ktoś miał w VWCE 100 tys. zł, 4550 zł było ulokowane w akcjach Nvidii, a spadek kosztował takiego inwestora blisko 600 zł. Przy portfelu o wartości 500 tys. zł strata na skandalu Jensena Huanga wyniosła już ok. 3000 zł.

To oczywiście szacunkowe wyliczenia, bo nie uwzględniają różnic kursowych, ale dobrze pokazują rząd wielkości kosztów jakie my inwestorzy z Polski musieliśmy ponieść. Warto także pamiętać, iż część z tych strat została zrekompensowana przez wzrosty cen akcji konkurentów Nvidii takich jak AMD i Broadcom (ich akcje tylko 12-13 listopada wzrosły o 6 proc.). Skorzystają też amerykańskie firmy z sektora AI takie jak Anthropic (debiut na Nasdaq planowany jest na 19 listopada), których chińscy konkurenci będą mieli utrudnione funkcjonowanie przez gorszy dostęp do amerykańskich czipów. To kolejny argument za tym, żeby na giełdzie nie próbować obstawiać zwycięzców, bo o tym, kto nim zostanie decydują siły i zakulisowe układy, o których istnieniu i działaniu możemy się tylko domyślać.

***

Grafika stworzona z pomocą AI.

Idź do oryginalnego materiału