Nawet kilkuset właścicieli gruntów do indywidualnego powiadomienia o jednym polowaniu, dodatkowe etaty w urzędach i ryzyko gwałtownego wzrostu odszkodowań za szkody łowieckie. Samorządowcy alarmują, iż obywatelski projekt zmian w Prawie łowieckim może przynieść poważne konsekwencje finansowe dla gmin i Skarbu Państwa. Szczególne kontrowersje budzi planowany zakaz strzelania w odległości mniejszej niż 700 metrów od określonych budynków. Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych (OPOS) domaga się dokładnego oszacowania kosztów i zmian w projekcie, zanim nowe obowiązki zostaną nałożone na samorządy.
Nowe Prawo łowieckie może sparaliżować gminy. Rolnicy również odczują skutkiSzkody łowieckie wzrosły z 70 do 600 tys. zł. Samorządowcy ostrzegają
Jednym z najpoważniejszych argumentów przeciwko proponowanej reformie są doświadczenia terenów, na których ograniczono prowadzenie gospodarki łowieckiej.
Podczas dyskusji nad projektem Mateusz Karkoszka, sekretarz gminy Strzelce Krajeńskie, przytoczył przykład dwóch obwodów łowieckich na południu województwa lubuskiego, obejmujących łącznie 12 tys. hektarów.
Kiedy na tym terenie prowadzono polowania, roczne szkody wyrządzane przez zwierzynę wynosiły około 70 tys. zł. Odszkodowania wypłacali myśliwi.
Sytuacja zmieniła się po wyłączeniu tych obwodów z gospodarki łowieckiej.
W pierwszym roku szkody wzrosły do 240 tys. zł, a w kolejnym osiągnęły już 600 tys. zł. Dodatkowo koszty ich szacowania wyniosły około 200 tys. zł.
– Na południu województwa lubuskiego wyłączono z gospodarki łowieckiej dwa obwody, które wynosiły 12 tys. ha. Kiedy tam polowano, szkody wynosiły około 70 tys. zł rocznie. Rolnikom płacili myśliwi. W pierwszym roku, kiedy myśliwi przestali tam polować, szkody na polach wyniosły 240 tys. zł, a w kolejnym roku 600 tys. zł – relacjonował Karkoszka, cytowany przez Prawo.pl.
Według przedstawionych przez niego wyliczeń w ciągu dwóch lat obszar o powierzchni 12 tys. hektarów wygenerował koszty dla państwa sięgające około miliona złotych.
Samorządowiec obawia się, iż podobne zjawisko może wystąpić na znacznie większą skalę, jeżeli proponowane ograniczenia polowań wejdą w życie.
700 metrów od zabudowań. Ogromne obszary mogą zostać objęte ograniczeniami
Obywatelski projekt nowelizacji Prawa łowieckiego przewiduje zwiększenie minimalnej odległości, w jakiej można strzelać do zwierząt łownych, do 700 metrów od określonych kategorii budynków.
Przewidziano możliwość zmniejszenia tej odległości do 150 metrów po uzyskaniu odpowiedniej zgody w odniesieniu do niektórych obiektów. Wyjątek ten nie obejmowałby jednak budynków użyteczności publicznej.
Zdaniem OPOS nowe przepisy mogą znacząco ograniczyć powierzchnię terenów, na których faktycznie będzie można prowadzić polowania, szczególnie w gminach z rozproszoną zabudową.
Mateusz Karkoszka wskazuje, iż w samym województwie lubuskim wprowadzenie strefy 700 metrów mogłoby wyłączyć z gospodarki łowieckiej około 750 tys. hektarów.
To szacunek przedstawiony przez samorządowca, a nie wynik ogólnokrajowej analizy skutków projektowanej ustawy.
Ograniczenie możliwości odstrzału zwierzyny budzi szczególne obawy rolników. Mniejsza powierzchnia dostępna dla myśliwych może utrudnić regulowanie liczebności dzików i innych zwierząt powodujących szkody w uprawach.
Jednocześnie pojawia się pytanie o to, kto będzie odpowiadał za wypłatę odszkodowań, o ile część terenów zostanie wyłączona z dotychczasowego systemu gospodarki łowieckiej.
Gminy stracą wpływy z dzierżawy obwodów łowieckich?
Proponowane zmiany mogą odbić się również na dochodach samorządów.
Przykładem jest rolnicza gmina Kiszkowo w województwie wielkopolskim. Jej zastępca wójta, dr inż. Bartosz Krąkowski, wskazuje, iż gmina otrzymuje środki pochodzące z czynszów dzierżawnych za obwody łowieckie.
W ubiegłym roku było to około 50 tys. zł.
Wprowadzenie nowych ograniczeń mogłoby, jego zdaniem, istotnie zmniejszyć tę kwotę.
– Jesteśmy gminą typowo rolniczą o zabudowie rozproszonej. Koła łowieckie płacą za dzierżawę obwodów. Starostwo rozdziela środki według hektarów. W ub. roku dostaliśmy 50 tys. zł – wyjaśniał Krąkowski w wypowiedzi przytoczonej przez Prawo.pl.
Samorządowiec ocenia, iż po wprowadzeniu nowych regulacji wpływy mogłyby spaść do zaledwie kilku tysięcy złotych.
Oznaczałoby to jednoczesne ograniczenie dochodów części gmin i wzrost kosztów związanych z obsługą nowych obowiązków administracyjnych.
Każdy właściciel działki ma otrzymać zawiadomienie. Urzędy mówią o paraliżu
Drugim poważnym problemem jest proponowana zmiana zasad informowania o polowaniach zbiorowych.
Projektowany art. 42ab zakłada, iż wójt, burmistrz lub prezydent miasta będzie zobowiązany do indywidualnego zawiadamiania właścicieli, posiadaczy lub zarządców gruntów, na których zaplanowano polowanie.
Powiadomienie miałoby zostać przekazane co najmniej 14 dni przed terminem polowania.
Obecnie informacje o polowaniach zbiorowych są publikowane przez urzędy w sposób ogólnodostępny. Nowe przepisy oznaczałyby konieczność ustalenia danych wszystkich uprawnionych osób i indywidualnego przekazywania im zawiadomień.
Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych podkreśla, iż problem nie sprowadza się jedynie do wysłania pisma.
Urzędnicy musieliby ustalać właścicieli działek, sprawdzać adresy, analizować przypadki współwłasności, nieuregulowanych spraw spadkowych oraz dokumentować skuteczność zawiadomień.
W gminie Kiszkowo rocznie odbywa się około 10–12 polowań, a grunty posiada tam około 1,5 tys. właścicieli.
– To niewykonalne, bo na takim terenie bywa kilkadziesiąt, a choćby kilkaset działek rolnych. Czasem jest współwłasność, więc pojawia się pytanie: powiadomić męża czy żonę? A co, gdy jest rodzeństwo i dwa adresy albo toczą się sprawy spadkowe i stan prawny jest nieuregulowany? – wskazywał Bartosz Krąkowski, cytowany przez Prawo.pl.
Jego zdaniem realizacja takich obowiązków mogłaby wymagać zatrudnienia dodatkowego pracownika.
Podobne zastrzeżenia zgłaszają przedstawiciele gminy Strzelce Krajeńskie, na której terenie działa siedem kół łowieckich. Każde dzierżawi obwód o powierzchni co najmniej 4 tys. hektarów i organizuje średnio pięć polowań w sezonie.
Przy dużym rozdrobnieniu własności gruntów liczba wymaganych zawiadomień mogłaby być bardzo wysoka.
Tysiące ambon i kolejne pozwolenia. Dodatkowa praca dla urzędników
Zastrzeżenia samorządowców dotyczą również projektowanego zwiększenia nadzoru administracyjnego nad urządzeniami łowieckimi.
Nowelizacja przewiduje zakaz wznoszenia ambon i podobnych urządzeń w otulinach parków narodowych i rezerwatów oraz na obszarach Natura 2000.
Istniejąca infrastruktura, która nie uzyska wymaganego zezwolenia, miałaby zostać usunięta w ciągu 12 miesięcy.
Zdaniem OPOS takie rozwiązanie może oznaczać konieczność rozpatrywania ogromnej liczby indywidualnych spraw przez regionalne dyrekcje ochrony środowiska.
Bartosz Krąkowski zwraca uwagę, iż instytucje te już dziś zajmują się skomplikowanymi postępowaniami dotyczącymi środowiska i ochrony przyrody.
– Nasze RDOS-ie są zawalone sprawami. Mamy duże, skomplikowane decyzje środowiskowe, uzgadniamy wycinki przy drogach, pomniki przyrody itd. I jeszcze im dołożyć ambony myśliwskie? To niepotrzebne dociążanie – ocenił samorządowiec w wypowiedzi dla Prawo.pl.
Nowy podział obwodów w 36 miesięcy. Ryzyko problemów z odszkodowaniami
Kolejna propozycja dotyczy funkcjonowania obecnych obwodów łowieckich.
Projekt zakłada utrzymanie dotychczasowych podziałów maksymalnie przez 36 miesięcy. W tym czasie konieczne byłoby przeprowadzenie procedur związanych z wyznaczeniem nowych obwodów.
Samorządowcy przypominają, iż jest to proces wymagający konsultacji, uzgodnień i podejmowania odpowiednich uchwał przez sejmiki województw.
Jeżeli procedury nie zostaną zakończone w przewidzianym terminie, może pojawić się luka prawna dotycząca prowadzenia gospodarki łowieckiej i odpowiedzialności za szkody wyrządzane przez zwierzynę.
OPOS wskazuje również na niedostatecznie określone zasady wprowadzania przez rady gmin czasowych zakazów polowań, np. podczas ferii, wakacji czy ważnych wydarzeń lokalnych.
Problemem pozostaje brak jednoznacznego określenia maksymalnego okresu takich ograniczeń oraz zasad odpowiedzialności za szkody powstałe w czasie ich obowiązywania.
Samorządowcy krytykują ponadto planowany zakaz organizowania polowań komercyjnych, który może wpłynąć na działalność gospodarczą na terenach wiejskich, w tym usługi noclegowe, gastronomiczne i transportowe.
Samorządy żądają wyliczenia kosztów. Projekt trafił do Sejmu
Obywatelski projekt nowelizacji Prawa łowieckiego, oznaczony drukiem sejmowym nr 3184, został złożony we wrześniu 2026 roku. Poparło go ponad 204 tys. obywateli.
Jego autorzy proponują zwiększenie nadzoru państwa nad gospodarką łowiecką, wzmocnienie praw właścicieli nieruchomości oraz zaostrzenie zasad bezpieczeństwa podczas polowań.
Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych, skupiające 12 regionalnych organizacji samorządowych, nie kwestionuje potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom. Sprzeciwia się jednak przenoszeniu nowych zadań i kosztów na gminy bez odpowiedniego przygotowania.
– Prawo łowieckie powinno zapewniać bezpieczeństwo mieszkańców, ochronę przyrody i dobrostan zwierząt, a zarazem odpowiedzialne zarządzanie ich populacjami. Nie można osiągnąć tych celów przez tworzenie nowych, nieoszacowanych obowiązków administracyjnych ani przenoszenie na samorządy kosztów i odpowiedzialności bez zapewnienia im stosownych narzędzi – napisał w imieniu OPOS Jacek Grusz, przewodniczący Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Wielkopolski, cytowany przez Prawo.pl.
Organizacja domaga się uzupełnienia oceny skutków regulacji o konkretne wyliczenia dotyczące zatrudnienia dodatkowych urzędników, kosztów zawiadamiania właścicieli nieruchomości oraz prowadzenia nowych postępowań.
OPOS chce również przeprowadzenia niezależnej analizy skutków wprowadzenia strefy 700 metrów, określenia odpowiedzialności za szkody łowieckie oraz przygotowania cyfrowego systemu informowania o polowaniach.
Samorządowcy zapowiadają opracowanie własnych propozycji legislacyjnych i apelują o rzetelne konsultacje z przedstawicielami gmin, rolników, służb weterynaryjnych i organizacji przyrodniczych.
Z punktu widzenia rolników najważniejsze pozostaje pytanie, czy proponowana reforma nie utrudni ograniczania szkód powodowanych przez dziką zwierzynę. Samorządy obawiają się natomiast, iż bez zapewnienia finansowania nowe przepisy mogą doprowadzić do wzrostu wydatków i przeciążenia urzędów.
Ostateczne skutki będą zależały od kształtu ustawy przyjętej przez parlament. Na razie są to propozycje, które nie weszły w życie.

34 minut temu













