Plany Inwestycyjne XTB 2.0 – rewolucja czy kosmetyka? [Recenzja]

W listopadzie 2023 roku sprawdzaliśmy, jak w praktyce działają Plany Inwestycyjne w XTB. Był to wtedy prosty produkt: tylko ETF-y, tylko aplikacja mobilna i około 360 funduszy do wyboru. Mimo to od razu nazwaliśmy go „pogromcą robodoradców” – ze względu na interfejs, koszty i wygodę użytkowania. Prawie trzy lata później broker wprowadził dużą aktualizację, którą sam określa mianem Planów Inwestycyjnych 2.0. Polscy klienci XTB mogą z niej korzystać od 22 września 2026 roku.

Zmian jest sporo. Do planów można dodawać akcje pojedynczych spółek, pojawiły się gotowe portfele o różnym profilu ryzyka oraz plany sektorowe, a interfejs przebudowano. Sprawdziliśmy, jak to działa w praktyce i czy dawny „pogromca robodoradców” przez cały czas zasługuje na to miano.

Co się zmieniło? Wersja 1.0 kontra 2.0

Na początek szybkie porównanie z tym, co opisywaliśmy w 2023 roku. Oto lista najważniejszych różnic:

Istniejące wcześniej plany zostały automatycznie przeniesione do modelu „Zrób to sam”, więc dotychczasowi użytkownicy nie muszą nic robić, żeby dalej z nich korzystać.

Gdzie znajdziemy Plany Inwestycyjne?

W pierwszej recenzji narzekaliśmy, iż plany są dostępne tylko w aplikacji mobilnej, a na platformie stacjonarnej widać jedynie odesłanie do telefona. Pisaliśmy wtedy, iż to się pewnie z czasem zmieni. Zmieniło się. Portfel można teraz budować zarówno w aplikacji mobilnej, jak i na platformie webowej. W odświeżonej aplikacji plany znajdziemy pod ikoną w lewym menu „Plany inwestycyjne”.

Przy pierwszym wejściu XTB wyświetla dwa komunikaty, które trzeba zaakceptować. Pierwszy mówi, iż plany są takie same dla wszystkich klientów, nie są spersonalizowane i nie są poradą inwestycyjną. Drugi, iż nie jest to usługa zarządzania aktywami: wszystkie decyzje należą do klienta, a broker nie działa w jego imieniu. Warto o tym pamiętać, bo na tym polega podstawowa różnica między Planami Inwestycyjnymi a robodoradcami.

Trzy sposoby inwestowania

W wersji 2.0 portfel można zbudować na trzy sposoby: wybrać Gotowy Plan, wybrać Plan Sektorowy albo złożyć go samemu w trybie „Zrób to sam”.

Gotowe Plany: inwestowanie jednym kliknięciem

To największa nowość z punktu widzenia początkujących. Gotowe Plany to portfele złożone wyłącznie z ETF-ów, od konserwatywnych (z przewagą obligacji) po agresywne (100% funduszy akcyjnych). Nie trzeba ich samodzielnie edytować, zresztą nie da się tego zrobić. Wybieramy plan, wpłacamy środki i gotowe.

Na start dostępnych jest pięć planów. Ocena ryzyka jest w skali 1–7, a skład podajemy według stanu z września 2026 roku:

Wskaźnik TER funduszy wchodzących w skład planów wynosi od 0,12% do 0,30% rocznie.

Na ekranie wyboru, oprócz poziomu ryzyka, widać 5-letnią stopę zwrotu. Po latach hossy wygląda ona efektownie, np. ok. +50% w portfelu Zrównoważonym i +89% we Wzrostowym. Trzeba jednak powiedzieć wprost, iż wyniki z okresu silnych wzrostów nie mówią nic o tym, jak portfel zachowa się podczas bessy.

Pomysł jest bardzo dobry, ale ta lista ma swoje słabe strony.

Pierwszą jest dublowanie ekspozycji. W portfelu Wzrostowym są aż trzy ETF-y na ten sam indeks MSCI World, a do tego fundusz na FTSE All-World, w którym dominują te same spółki z państw rozwiniętych. Nasdaq-100 też tworzą głównie Nvidia, Apple czy Microsoft, czyli spółki, które i tak mają największe wagi w indeksach globalnych. Broker twierdzi, iż chodzi o dywersyfikację emitentów i ograniczenie zależności od jednego dostawcy funduszy. Argument ma sens, ale początkujący inwestor, który widzi w portfelu pięć ETF-ów, może odnieść wrażenie dużo szerszej dywersyfikacji, niż ma w rzeczywistości.

Druga sprawa to waluta „bezpiecznej” części portfela. Składnikiem obligacyjnym we wszystkich planach z częścią dłużną jest ETF na krótkoterminowy dług w euro. W planie Konserwatywnym to aż 76% portfela. Dla inwestora, który myśli w złotówkach, oznacza to ryzyko walutowe. Kilka procent rocznie zarobione w euro może zostać zjedzone, a choćby z naddatkiem, przez umocnienie złotego. Plan konserwatywny w euro nie jest więc automatycznie konserwatywny w złotych. Mimo, iż to „problem” praktycznie każdej inwestycji w zagraniczne ETF, to jednak warto o tym pamiętać.

Trzecia rzecz to brak polskiego akcentu. W gotowych planach nie ma ani polskich obligacji, ani akcji z GPW. To oznacza, iż nowe Plany Inwestycyjne w ogóle nie obsługują jeszcze aktywów z warszawskiej giełdy ale ma to ulec zmianie w niedalekiej przyszłości.

Plany Sektorowe: gotowe koszyki spółek

Druga nowość to portfele złożone z akcji kilku do kilkunastu największych spółek z popularnych branż. XTB zaznacza, iż ze względu na koncentrację na jednym sektorze są to inwestycje o podwyższonym ryzyku. Co kwartał użytkownik dostaje opcjonalną możliwość aktualizacji składu, żeby plan przez cały czas zawierał największe firmy z danej branży.

Na start broker udostępnił siedem planów (skład z 21 września 2026 r.):

• Półprzewodniki: 8 spółek, m.in. Nvidia (25%), TSMC (20%), Broadcom (16%), Micron, SK Hynix, AMD, ASML i Intel.
• Obronność i kosmos: 9 spółek, m.in. SpaceX (25%), GE Aerospace (17%), Raytheon (14%), Airbus, Boeing, Safran, Rolls-Royce, Lockheed Martin i Howmet.
• Big Tech: 10 spółek, m.in. Nvidia (18%), Apple (17%), Alphabet (14%), Microsoft (13%), Amazon, TSMC, Broadcom, Meta, Tesla i Samsung.
• Energia odnawialna: 8 spółek, m.in. Orsted (19%), Verbund, Fortum, First Solar, EDP Renovaveis, Nextracker, Enlight i Acciona Energia.
• Biotechnologia: 11 spółek, m.in. Vertex (23%), Regeneron (14%), argenx, UCB, Moderna i BioNTech.
• Linie i usługi lotnicze: 9 spółek, m.in. Delta (22%), Aena (18%), United (15%), Ryanair i IAG.
• Gamedev: 4 spółki po 25%: NetEase, Nintendo, Take-Two Interactive i Roblox.

Wagi wynikają głównie z kapitalizacji, a pojedyncza spółka nie może przekroczyć 25% portfela. Polskiego czytelnika może zdziwić, iż w planie Gamedev nie ma CD Projektu, ale to prosta konsekwencja braku spółek z GPW.

Plany sektorowe trzeba ocenić uczciwie. To wygodny sposób na kupienie jednym ruchem koszyka liderów danej branży, bez szukania tickerów i liczenia proporcji. Z drugiej strony 4–11 spółek to przez cały czas mocno skoncentrowany portfel, a w części przypadków lepszym wyborem może być sektorowy ETF. Daje szerszą ekspozycję i zdejmuje z inwestora rozliczanie dywidend od kilkunastu zagranicznych spółek.

„Zrób to sam”: stary model, nowe możliwości

Opcja dla tych, którzy wolą sami decydować o składzie portfela. Działała już w pierwszej wersji, ale została mocno rozbudowana. Najważniejsze zmiany:

• Akcje obok ETF-ów: w jednym planie można łączyć fundusze i pojedyncze spółki, w tym amerykańskie.
• Do 20 instrumentów w planie zamiast 9. Każdy instrument może mieć od 5% do 100% udziału, a proporcje ustawia się suwakiem albo wpisując wartość.
• Wyszukiwarka i kategorie: instrumenty można wyszukać po nazwie, symbolu lub ISIN albo wybrać z list tematycznych. Akcje są dodatkowo pogrupowane w obszary, takie jak AI, obronność, biotechnologia, energetyka jądrowa czy fintech.

Limit 20 instrumentów to duży postęp, choć bardzo rozbudowanego portfela przez cały czas się w jednym planie nie zbuduje. Można to obejść, zakładając kilka planów, bo na jednym koncie może ich być maksymalnie 10. Dolny próg 5% oznacza z kolei, iż w jednym planie realnie zmieści się najwyżej 20 równych pozycji.

Jak realizowane są zlecenia?

Nowa wersja ma też nowe niuanse techniczne. Plan może łączyć ETF-y i akcje z różnych giełd, więc zakupy poszczególnych składników mogą odbywać się o różnych porach dnia, zależnie od tego, kiedy otwarte są rynki w Europie i USA. Część aktywów zostanie kupiona od razu, a część trafi do zleceń oczekujących. W praktyce wpłata rano do planu z amerykańskimi akcjami zostanie w części zainwestowana dopiero po otwarciu sesji w Nowym Jorku.

Kupujemy przy tym ułamkowe części instrumentów, więc cała wpłata zostaje zainwestowana niezależnie od ceny jednej akcji czy jednostki ETF-u. To przewaga nad rozwiązaniami, w których przy małych kwotach część gotówki zostaje niezainwestowana.

Auto Invest i rebalancing

Automatyczne inwestowanie (nazwane Auto Invest), dodane w styczniu 2024 roku, działa dalej. Ustalamy kwotę, częstotliwość i metodę wpłaty, a środki są regularnie inwestowane zgodnie ze strukturą planu. To przez cały czas jedna z najmocniejszych stron produktu, bo pozwala wdrożyć strategię regularnego inwestowania (DCA) praktycznie bez wysiłku.

Rebalancing przez cały czas nie jest w pełni automatyczny. Aplikacja proponuje przywrócenie docelowych proporcji, gdy faktyczna alokacja odbiegnie od nich o 5 punktów procentowych. Rebalancing można też wykonać po każdej edycji planu, niezależnie od odchylenia.

Czy brak automatu to wada? Zdania są podzielone. Robodoradcy robią to za klienta, ale każdy rebalancing oznacza sprzedaż części aktywów, a więc potencjalnie podatek od zysków kapitałowych. Decyzja pozostawiona inwestorowi daje mu kontrolę nad momentem realizacji zysków. W rękach świadomego inwestora, naszym zdaniem to zaleta.

Koszty: zero prowizji, ale uwaga na przewalutowanie

Tu bez większych zmian. Transakcje w ramach planów są objęte 0% prowizji do 100 000 EUR obrotu miesięcznie. Powyżej tego progu prowizja wynosi 0,2% (min. 10 EUR). Tworzenie i prowadzenie planów jest bezpłatne, nie ma też odpowiednika opłaty za zarządzanie, którą pobierają robodoradcy.

Najważniejszy koszt, o którym trzeba pamiętać, to przewalutowanie (0,5%). W planach nie ma jeszcze instrumentów z GPW, więc każdy złoty zainwestowany z rachunku PLN przechodzi przez przewalutowanie przy zakupie, a przy sprzedaży i powrocie do złotych jeszcze raz. Można tego uniknąć, prowadząc plany na rachunku w EUR lub USD i wymieniając walutę samodzielnie, np. w kantorze internetowym.

Minimalna kwota inwestycji zależy od składu planu. XTB podaje 50 zł, zastrzegając, iż kwota może się różnić w zależności od wybranych instrumentów i ich udziału w planie. Tak czy inaczej próg wejścia pozostaje bardzo niski, a nasza „kanapka Drwala” z 2023 roku jest przez cały czas blisko rzeczywistości.

Mniej przyjemna informacja: wolne środki w ramach Planów Inwestycyjnych nie są oprocentowane. Niezainwestowana gotówka na samym rachunku przez cały czas zarabia ale środki „zaparkowane” w Planach już nie pracuje.

Bezpieczeństwo: kto jest właścicielem ułamków?

Ten temat w pierwszej recenzji ominęliśmy, a warto go wyjaśnić. W ramach planów najczęściej kupujemy ułamkowe części akcji i ETF-ów. właściciel ułamka ma pełne korzyści ekonomiczne, np. dywidendę w odpowiedniej proporcji. Po uzbieraniu co najmniej jednej pełnej jednostki ułamki są zamieniane na rzeczywisty instrument. Formalnym właścicielem ułamkowych części pozostaje jednak XTB. Broker zapewnia, iż zawsze ma fizyczne instrumenty i nie odwzorowuje stopy zwrotu derywatami, ale w razie jego problemów posiadaczom ułamków nie przysługuje rekompensata z systemu KDPW.

To scenariusz mało prawdopodobny, bo XTB to duża, rentowna spółka giełdowa, której trend wzrostowy w ostatnich latach jest wręcz trudny do pojęcia. Inwestor powinien jednak wiedzieć, iż wygoda inwestowania „od 50 zł” ma taką cenę.

Czego przez cały czas brakuje?

Nie ma ideałów – zawsze znajdą się słabsze strony, a oto lista tych, które już teraz rzucają się nam w oczy:

• Aktywa z GPW. W planach są na razie tylko zagraniczne akcje i ETF-y. Brak polskich aktywów wynika z kwestii technicznych, a XTB zapowiada ich wprowadzenie jeszcze w 2026 roku. Dla polskiego inwestora to istotna luka: nie da się zbudować planu z ETF-ami notowanymi w złotych i ominąć w ten sposób przewalutowania ale niedługo ma się to zmienić.
• IKE, IKZE i OKI. Plany działają tylko na zwykłym rachunku maklerskim. Broker nie wyklucza, iż w przyszłości funkcjonalność zostanie rozszerzona na rachunki IKE, IKZE i OKI, ale na razie nie podaje terminu. Produkt do długoterminowego oszczędzania aż prosi się o połączenie z kontem emerytalnym, zwłaszcza iż od 2027 roku ma wystartować Osobiste Konto Inwestycyjne. Nie mamy jednak wątpliwości, iż jeżeli technicznie i prawnie będzie to możliwe, XTB z pewnością wprowadzi tę funkcjonalność.
• ETP na surowce i kryptowaluty. W pierwszej wersji ETF-y surowcowe miały w planach osobną kategorię. W nowej wersji fundusze ETP na surowce i kryptowaluty nie są już eksponowane. To raczej nisza wśród długoterminowych, pasywnych inwestorów, jednak zawsze lepiej mieć wybór.

Plany Inwestycyjne XTB a konkurencja

Od 2023 roku konkurencja wyraźnie urosła, a pasywne inwestowanie zyskało na popularności. Oto w uproszczeniu najważniejsi konkurenci w tym sektorze:

Pod względem kosztów XTB przez cały czas wyraźnie wygrywa z robodoradcami, którzy pobierają co roku opłatę procentową od wartości portfela. Za tę opłatę stoi jednak realna usługa: dobór portfela, automatyczny rebalancing, a w przypadku Finaxa także OIPE z ulgą podatkową. Najpoważniejszym rywalem XTB jest dziś Trade Republic, które w prostym, regularnym inwestowaniu bez przewalutowania wypada równie tanio, a swój marketing opiera w dużej mierze na YouTube’erach i Influencerach. Atutami XTB pozostają gotowe portfele, wersja webowa, PIT-8C, powszechnie i łatwo dostępna polska obsługa oraz ugruntowana pozycja na polskim rynku. I ten ostatni parametr wydaje się być niezwykle ważny.

Dla kogo są Plany Inwestycyjne 2.0?

Plany inwestycyjne to produkt stosunkowo prosty, który adresowany jest przede wszystkim:

• Dla początkujących, którzy chcą zacząć bez analizowania setek instrumentów: Gotowe Plany to najprostsza droga, jaką XTB do tej pory zaproponowało. Trzeba tylko rozumieć, iż plan Konserwatywny jest konserwatywny w euro, a nie w złotówkach, i iż pięć ETF-ów w portfelu Wzrostowym nie oznacza pięciu niezależnych źródeł dywersyfikacji.
• Dla samodzielnych inwestorów pasywnych: „Zrób to sam” z limitem 20 instrumentów, akcjami, Auto Invest i bez opłat za zarządzanie to bardzo wygodne narzędzie do regularnego dokupowania własnej strategii.
• Dla osób, które chcą postawić na wybrany trend: Plany Sektorowe pozwalają kupić koszyk liderów branży jednym ruchem. Najlepiej traktować je jako uzupełnienie trzonu portfela, a nie jego podstawę.

Dla kogo nie są Plany inwestycyjne:

• Dla oszczędzających na emeryturę z ulgą podatkową: tu Plany Inwestycyjne na razie nie są rozwiązaniem. Do czasu ich udostępnienia na IKE/IKZE lepiej sprawdzą się inne produkty.
• Dla aktywnych inwestorów: nie ma żadnej przewagi korzystania z tego produktu względem tradycyjnego handlu, jeżeli planujemy aktywnie zarządzać naszymi pozycjami w krótszej perspektywie.

Podsumowanie

Plany Inwestycyjne 2.0 to wyraźny krok naprzód i realizacja kilku rzeczy, których brakowało nam w 2023 roku. Jest wersja webowa, jest znacznie szerszy wybór instrumentów (w tym akcje), są gotowe portfele dla tych, którzy nie chcą niczego układać, a w jednym planie zmieści się 20 instrumentów. Wszystko przez cały czas bez prowizji do 100 000 EUR obrotu miesięcznie i bez opłat za zarządzanie.

Część dawnych mankamentów jednak pozostała, a doszło kilka nowych zastrzeżeń. Nie ma GPW ani IKE/IKZE, przewalutowanie kosztuje 0,5%, wolne środki w planach nie są oprocentowane, gotowe portfele dublują ekspozycję i mają część obligacyjną w euro, a ułamkowe instrumenty formalnie należą do brokera. Ale część tych wad ma niedługo zniknąć, część jest zrozumiała (opłata za przewalutowanie), a część da się rozwiązać samodzielnie (tworząc własne portfele).

Czy XTB przez cały czas jest „pogromcą robodoradców”? Pod względem kosztów i swobody budowania portfela tak, i to wyraźnie. Konkurencja nie śpi jednak, a ostateczna ocena Planów Inwestycyjnych 2.0 będzie w dużej mierze zależała od tego, jak gwałtownie XTB dotrzyma zapowiedzi dotyczących GPW i czy udostępni plany na rachunkach emerytalnych. To zdecydowanie zbuduje dodatkową przewagę względem rywali.

79% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty w wyniku handlu kontraktami CFD u niniejszego dostawcy. Zastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, i czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty pieniędzy.

Plany Inwestycyjne 2.0 w XTB: zalety i wady

Niniejszy artykuł nie stanowi rekomendacji ani zachęty do podjęcia jakiejkolwiek inwestycji. Jest to wyłącznie subiektywna opinia autora na temat przedstawionej usługi zewnętrznej.