Rzepak liderem wzrostów. MATIF zakończył sesję mocnym akcentem

Środowa sesja na światowych giełdach rolnych pokazała wyraźny rozdźwięk między Europą a Stanami Zjednoczonymi. W Paryżu kontrakty na zboża i rzepak zakończyły dzień na plusie, natomiast w Chicago dominowała presja sprzedających. Inwestorzy po obu stronach Atlantyku patrzyli na inne czynniki: w Europie liczyły się obawy o pogodę i kondycję upraw, w USA — szybki postęp wegetacji i zapowiedź napływu nowego ziarna na rynek.

Rzepak liderem wzrostów. MATIF zakończył sesję mocnym akcentem

Najmocniej wyróżnił się rzepak na MATIF, który wyraźnie zyskał na wartości. Z kolei na CBoT taniały pszenica, kukurydza i soja. Rynek amerykański nie zareagował wzrostami choćby na słabą kondycję pszenicy ozimej, ponieważ większe znaczenie miało szybkie tempo kłoszenia i dobre zaawansowanie zasiewów upraw jarych.

Paryż na plusie. Rzepak najmocniejszy na MATIF

Na giełdzie MATIF w Paryżu środowa sesja zakończyła się wzrostami najważniejszych kontraktów rolnych. Pszenica podrożała o 1,75 euro/t, czyli 0,82 proc., do poziomu 214,25 euro/t. Kukurydza zyskała 1 euro/t, co oznacza wzrost o 0,46 proc., i zamknęła dzień na poziomie 220,25 euro/t.

Najmocniejszy ruch wykonał rzepak. Kontrakt wzrósł o 9,50 euro/t, czyli 1,84 proc., osiągając 524,75 euro/t. To pokazuje, iż na europejskim rynku oleistych utrzymuje się większa wrażliwość na czynniki pogodowe i sytuację surowcową.

Wzrosty w Paryżu były wspierane obawami o wpływ upałów na uprawy w Europie Zachodniej. Rynek bierze pod uwagę, iż część plantacji była wcześniej osłabiona przez nadmiar wody i podtopienia. W takich warunkach gwałtowne przejście do wysokich temperatur może zwiększać stres roślin i pogarszać perspektywy plonowania.

Słabsze euro pomogło unijnym kontraktom

Dodatkowym wsparciem dla notowań na MATIF było osłabienie euro wobec dolara. Kurs EUR/USD spadł o 0,10 proc., do poziomu 1,16318.

Dla rynku rolnego ma to znaczenie, ponieważ słabsze euro poprawia konkurencyjność eksportu z Unii Europejskiej. Zboża i oleiste wyceniane w euro stają się relatywnie atrakcyjniejsze dla odbiorców rozliczających się w dolarze. Nie jest to czynnik, który samodzielnie zmienia układ rynku, ale przy niepewności pogodowej może wzmacniać popyt spekulacyjny i handlowy na kontrakty europejskie.

Chicago pod presją. Pszenica nie wykorzystała słabej kondycji upraw

Zupełnie inaczej wyglądała sesja w Chicago. Na CBoT pszenica straciła 10,6 centa za buszel, czyli 1,66 proc., schodząc do poziomu 635,4 ct/bu.

Co istotne, rynek zignorował słabą kondycję amerykańskiej pszenicy ozimej. Według raportu USDA Crop Progress tylko 26 proc. upraw znajduje się w stanie dobrym i doskonałym. W normalnych warunkach taki odczyt mógłby wspierać ceny. Tym razem większe znaczenie miało jednak tempo rozwoju roślin.

Kłoszenie pszenicy ozimej osiągnęło 78 proc., wobec pięcioletniej średniej na poziomie 70 proc.. Dla inwestorów to sygnał, iż nowy zbiór zbliża się szybko, a rynek fizyczny może niedługo otrzymać dodatkową podaż ziarna. Ten argument przeważył nad obawami o jakość i kondycję plantacji.

Kukurydza i soja w USA też taniały

Presja spadkowa objęła również kukurydzę i soję. Kukurydza w Chicago potaniała o 5,6 centa za buszel, czyli 1,24 proc., do poziomu 457,4 ct/bu.

Powodem był bardzo szybki postęp prac polowych i dobry start wegetacji. Siewy kukurydzy osiągnęły już 86 proc. planowanego areału. Wschody w ciągu tygodnia wzrosły aż o 21 punktów procentowych i wyniosły 60 proc., wyprzedzając średnią wieloletnią. To ograniczyło obawy o opóźnienia i zwiększyło presję na notowania.

Soja zamknęła dzień spadkiem o 10,4 centa za buszel, czyli 0,88 proc., do poziomu 1186,0 ct/bu. Tutaj również działał czynnik szybkich zasiewów. Zaawansowanie siewów soi wynosi 79 proc., a wschody sięgają 49 proc.. Rynek odczytał te dane jako sygnał sprawnego startu sezonu.

Dobre dane eksportowe nie zatrzymały spadków

Spadków w Chicago nie zatrzymały choćby solidne dane dotyczące tygodniowych inspekcji eksportowych USDA za tydzień zakończony 21 maja 2026 r.

Kukurydza pokazała bardzo mocny wynik — 1,58 mln ton. Skumulowany eksport w okresie wzrósł do ponad 60,1 mln ton, czyli o 28 proc. rok do roku. To dane korzystne, ale rynek uznał, iż przy szybkim postępie zasiewów i dobrej dynamice wschodów nie wystarczają do odwrócenia spadkowego nastroju.

Soja osiągnęła wynik 571,6 tys. ton, lepszy od pesymistycznych oczekiwań krążących na rynku. W całym sezonie eksport soi pozostaje jednak o 21 proc. niższy rok do roku, co wynika z silnej konkurencji globalnej. Eksport pszenicy odbił do 368,4 tys. ton, ale także ten wynik nie zmienił kierunku sesji.

Ropa mocno spadła, a to uderzyło w biokomponenty

Kolejnym czynnikiem obciążającym Chicago był spadek cen ropy naftowej. Zapowiedzi możliwego porozumienia na linii USA–Iran ograniczyły premię geopolityczną na rynku energii.

Ropa Brent potaniała o 3,82 proc., do 99,58 USD za baryłkę, a WTI spadła o 2,81 proc., do 93,89 USD za baryłkę. Dla rynku rolnego ma to znaczenie przez powiązanie części surowców z biopaliwami. Niższe ceny ropy pogarszają otoczenie dla wycen biokomponentów, co szczególnie wpływa na kukurydzę i soję.

Waluty również miały znaczenie dla rynku

Na rynku walutowym o godz. 17:00 dolar umacniał się wobec złotego. Kurs USD/PLN wzrósł o 0,20 proc., do 3,6414. Euro również lekko zyskało wobec złotego — EUR/PLN wzrósł o 0,11 proc., do 4,2357.

Dla krajowego rynku zbóż i oleistych waluty pozostają istotne, ponieważ wpływają na wyceny eksportowe, importowe oraz przeliczenia kontraktów zagranicznych na złotówki. Umocnienie dolara może mieć znaczenie m.in. dla kosztów części surowców i porównań cenowych na rynku globalnym.

Dwa rynki patrzą na inne ryzyka

Środowa sesja pokazała, iż MATIF i CBoT mogą poruszać się w przeciwnych kierunkach, choćby jeżeli dotyczą tych samych grup surowców. W Europie inwestorzy koncentrowali się na pogodzie, osłabionych uprawach i słabszym euro. W USA decydowały szybkie zasiewy, dynamiczne wschody i perspektywa napływu nowego ziarna.