Para USDJPY opuściła w minionym tygodniu ciasny przedział, w którym poruszała się od końcówki września, chwilowo przebijając psychologiczną barierę 160. Za ruchem stała przede wszystkim aprecjacja dolara – jen radził sobie w tym okresie istotnie lepiej od większości pozostałych walut G10. Amerykańska waluta zyskała po tym jak w górę zaskoczyły zarówno dane NFP, jak i CPI, zwiększając wyceny dotyczące podwyżek stóp procentowych Fedu. Sprzyjał jej także wzrost cen ropy, która odbiła z lokalnych minimów.
Negatywne zaskoczenie w danych PKB nie zmienia perspektyw
Dzisiejsze dane z japońskiej gospodarki rozczarowały. PKB w ujęciu zannualizowanym nieoczekiwanie spadło – po raz pierwszy od czterech kwartałów. Odczyt za Q3 wykazał dynamikę rzędu -0,1% wobec oczekiwanych +0,2%. Ciążył oczywiście ujemny eksport netto, który pomniejszył zannualizowaną dynamikę PKB o 0,6 pp., czyli nieco więcej, niż oczekiwano. Kraj jest zależny od importu energii, za którą musi płacić wyjątkowo dużo rekordowo słabą walutą.
Zaważyła jednak przede wszystkim słabsza konsumpcja prywatna, odpowiadająca za ponad połowę PKB. W ujęciu kwartalnym spadek sięgnął 0,3% (czyli ok. 1,2% w ujęciu zannualizowanym).
Intuicyjnym byłoby połączenie osłabienia popytu wewnętrznego z podwyżkami stóp procentowych i pogorszeniem sentymentu. Przyczyn spadku konsumpcji szukać trzeba jednak gdzie indziej. Kraj nawiedziły tajfuny i ulewne deszcze – w Tokio padało przez 37 dni z rzędu, co zdecydowanie nie jest zjawiskiem typowym. Łącząc to z najmocniejszym od stycznia 1997 r. wzrostem wynagrodzeń (o 4,6% we wrześniu), otrzymujemy otoczenie, które wciąż spójne jest z dalszym zacieśnianiem polityki monetarnej przez BoJ – co najmniej w tempie kwartalnym, na które zdają się nas naprowadzać oficjele.
Korespondencyjny pojedynek na linii Fed-BoJ najważniejszy dla jena
Jesteśmy niemal przekonani, iż do kolejnej podwyżki dojdzie już w grudniu (rynek wycenia ów ruch w ok. 85%). Podtrzymanie obecnej narracji może okazać się wystarczające, aby uchronić jena przed dalszym osłabieniem. Aby tak się stało, rynek musi jednak ograniczyć zakłady za podwyżkami stóp w USA, które ostatnio bardzo mocno podbił. Widzimy na to pewną przestrzeń, być może nastąpi to jednak dopiero w przyszłym roku. W najbliższym czasie Fed najpewniej zachowa ostrożność, zwłaszcza patrząc na fakt, iż ostatnie dane CPI wykazały rozlewanie się inflacji po sektorach najmocniej zależnych od kosztów logistyki.
Część oficjeli BoJ, w tym najbardziej jastrzębi Hajime Takata, zaznacza jednak, iż obecna faza zarządzania polityką monetarną wymaga elastyczności, a podwyżki stóp za granicą mogą podnieść poziom stopy neutralnej. Nie można wykluczyć więc scenariusza, w którym tempo podwyżek ze strony BoJ przyspiesza. Zwłaszcza, iż zakorzenienie presji inflacyjnej wydaje się być coraz silniejsze, a efekty drugiej rundy (czyli transmisja wyższych cen surowców na pensje oraz wyższych zarobków na konsumpcję) – bardziej prawdopodobne niż w większości innych gospodarek rozwiniętych.
Inflację w coraz większym stopniu napędzają czynniki pozapodażowe, co ilustruje wrześniowy wzrost inflacji bazowej do 2,1%. Niepokoi zwłaszcza momentum zmian. W czwartek publikacja październikowych danych, na które z pewnością warto zwrócić uwagę.
Co więc dalej z USDJPY?
W krótkim terminie jenowi wciąż ciążyć mogą wysokie ceny ropy naftowej oraz jastrzębie komunikaty płynące ze strony Rezerwy Federalnej, które zwiększają rozbieżność między oczekiwanym poziomem stóp procentowych po obu stronach Pacyfiku na korzyść USA.
Spekulacyjne pozycjonowanie wobec jena uległo jednak zauważalnej poprawie, a rynek wydaje się mieć niewielką przestrzeń do dalszego zwiększania wycen podwyżek ze strony Fedu, wyceniając już względnie negatywny scenariusz inflacyjny. Jednocześnie ryzyko interwencji ze strony japońskiego MF istotnie wzrosło.
Autor: Michał Jóźwiak, Analityk Rynków Finansowych XTB

1 godzina temu






