2 godzin temu
Okrywa śnieżna działa jak izolator, który ogranicza straty ciepła z gleby. Warstwa choćby kilku centymetrów potrafi utrzymać temperaturę przy powierzchni ziemi na poziomie bezpiecznym dla systemów korzeniowych zbóż ozimych i rzepaku. Dzięki temu rośliny nie doświadczają gwałtownych spadków temperatury, a procesy życiowe nie zostają nagle zahamowane. W praktyce oznacza to mniejsze ryzyko wymarznięć w okresach silnych mrozów bez odwilży oraz większą stabilność przez całą zimę.
Pokrywa śnieżna, a regulacja wilgotności gleby
Zimą gleba magazynuje wodę, która decyduje o starcie wiosennym. Śnieg topniejący stopniowo dostarcza wilgoci w sposób równomierny, bez gwałtownych spływów powierzchniowych. To sprzyja głębokiemu wsiąkaniu wody i uzupełnianiu profilu glebowego. Wiosną rośliny korzystają z tego zapasu, co przekłada się na lepsze krzewienie i szybszą regenerację po zimowym spoczynku.
Pokrywa śnieżna – ochrona przed wysmalaniem i wiatrem
Zimowe wiatry potrafią wysuszać liście oraz glebę, prowadząc do tzw. wysmalania roślin. Śnieg osłania część nadziemną, zmniejszając parowanie i mechaniczne uszkodzenia. Dla ozimin, które pozostają zielone przez całą zimę, ma to ogromne znaczenie, ponieważ zachowana masa liściowa umożliwia szybkie wznowienie fotosyntezy, gdy tylko pojawi się więcej światła i dodatnie temperatury.
Wpływ na mikrobiologię gleby
Pod śniegiem gleba pozostaje aktywna biologicznie. Mikroorganizmy rozkładają materię organiczną wolniej, ale stabilnie, przygotowując składniki pokarmowe dostępne na wiosnę. Brak okrywy śnieżnej sprzyja przemarzaniu gleby, co ogranicza aktywność pożytecznych bakterii i grzybów. Efektem jest słabsze odżywienie roślin w pierwszych tygodniach wegetacji.
Ryzyko chorób pod śniegiem
Choć śnieg chroni, może też sprzyjać rozwojowi chorób, jeżeli utrzymuje się długo i tworzy zwartą warstwę. Pleśń śniegowa to zagrożenie szczególnie dla gęstych łanów. Dlatego znaczenie ma nie tylko obecność śniegu, ale także jego struktura oraz przygotowanie plantacji jesienią. Odpowiednie zagęszczenie siewu i zbilansowane nawożenie ograniczają ryzyko strat.
Znaczenie terminu i sposobu siewu
Rośliny dobrze przygotowane do zimy lepiej wykorzystują ochronę, jaką daje śnieg. Silny system korzeniowy i zahartowane liście sprawiają, iż choćby cienka warstwa białej pokrywy spełnia swoją rolę. Opóźnione siewy lub nadmierne nawożenie azotem jesienią zwiększają podatność na uszkodzenia, niezależnie od warunków zimowych.
Zmienność klimatu, a rola śniegu
Coraz częstsze zimy z naprzemiennymi odwilżami i mrozami zwiększają znaczenie stabilnej okrywy śnieżnej. Krótkie okresy bez śniegu przy niskich temperaturach są szczególnie niebezpieczne dla ozimin. W takich warunkach rolnicy coraz częściej zwracają uwagę na zabiegi agrotechniczne, które pomagają zatrzymać śnieg na polu, jak pasy roślin osłonowych czy odpowiednia struktura powierzchni gleby.
Okrywa śnieżna, a korzyści dla plonowania
Dobrze utrzymana okrywa śnieżna przekłada się na wyrównane wschody wiosenne i lepsze wykorzystanie składników pokarmowych. Rośliny startują równomiernie, co ułatwia dalsze prowadzenie plantacji i planowanie zabiegów. Efektem jest stabilniejszy potencjał plonowania, mniejsza presja stresów na początku sezonu oraz większa przewidywalność wyników, co w rolnictwie ma ogromną wartość.
Publikacja Zboża
Zboża – chwasty, choroby, szkodniki
Atlas Zboża
