3 godzin temu
Solana Foundation uruchomiła Solana DvP – otwarty program umożliwiający jednoczesny rozrachunek tokenizowanych aktywów i płatności na publicznym blockchainie. Przy opracowywaniu rozwiązania konsultowano się z JPMorganem. Nie oznacza to jednak, iż największy amerykański bank wdrożył system lub udzielił mu formalnego poparcia.
Solana Foundation ogłosiła uruchomienie Solana DvP, czyli programu przeznaczonego do rozrachunku transakcji zgodnie z zasadą delivery versus payment. To mechanizm, w którym przekazanie instrumentu finansowego następuje równocześnie z płatnością. o ile jedna część operacji nie może zostać wykonana, nie dochodzi również do realizacji drugiej.
W praktyce rozwiązanie ma ograniczać ryzyko, iż kupujący przeleje pieniądze, ale nie otrzyma aktywa, albo iż sprzedający przekaże instrument bez otrzymania zapłaty. Obie części transakcji są realizowane w ramach jednej operacji na blockchainie Solany.
Program działa w modelu escrow. Każda ze stron przekazuje swoją część transakcji – przykładowo tokenizowane obligacje oraz stablecoiny – na odrębny rachunek depozytowy kontrolowany przez program. Wyznaczony agent rozrachunkowy, którym może być bank, powiernik lub platforma obrotu, zatwierdza następnie jednoczesną wymianę. o ile warunki nie zostaną spełnione, zdeponowane aktywa mogą wrócić do właścicieli.
Kod został udostępniony na licencji MIT. Instytucje mogą go zatem wykorzystywać i modyfikować bez opłat licencyjnych oraz bez uzależniania się od jednego komercyjnego operatora.
JPMorgan doradzał, ale nie wdrażał systemu
Największe zainteresowanie rynku budzi udział JPMorgana. Solana Foundation poinformowała, iż bank przekazał uwagi dotyczące praktyki rozrachunku papierów wartościowych i wymagań stawianych przez klientów instytucjonalnych.
Wspólny, otwarty standard atomowego rozrachunku DvP jest rodzajem fundamentalnej infrastruktury, której instytucjonalni uczestnicy rynku potrzebują, aby działać na dużą skalę bez zwiększania ryzyka rozrachunkowego – ocenił Rhodel D’Souza, szef obszaru cyfrowych aktywów rynkowych w JPMorganie.
Znaczenia tej wypowiedzi nie należy jednak przeceniać. W komunikacie znalazło się wyraźne zastrzeżenie, iż rola banku ograniczała się do konsultacji. JPMorgan nie projektował i nie obsługuje programu, nie certyfikował go oraz nie udzielił gwarancji dotyczących jego działania. Nie ogłoszono również, iż bank zamierza przeprowadzać za pośrednictwem Solana DvP własne transakcje.
To istotne rozróżnienie. Udział ekspertów JPMorgana zwiększa wiarygodność projektu na etapie konstrukcji, ale nie jest równoznaczny z komercyjnym wdrożeniem.
Bank ma już jednak doświadczenie z publicznym blockchainem Solany. W grudniu 2025 r. zorganizował emisję amerykańskich papierów komercyjnych Galaxy Digital o wartości 50 mln dolarów. Instrumenty kupiły Coinbase i Franklin Templeton, a zarówno emisję, jak i późniejszy wykup przewidziano do rozliczenia w stablecoinie USDC. JPMorgan stworzył wtedy token reprezentujący dług i przeprowadził rozrachunek DvP. Nowy standard ma sprawić, iż podobne operacje nie będą za każdym razem wymagały budowy osobnego rozwiązania.
Standard jest otwarty, ale pozostaje kontrola instytucjonalna
Solana DvP obsługuje klasyczne tokeny SPL oraz standard Token-2022. Ten drugi pozwala emitentom stosować mechanizmy potrzebne przy regulowanych instrumentach finansowych, m.in. możliwość wstrzymywania transferów, ustanowienia stałego administratora czy uruchamiania kontroli zgodności przed przeniesieniem tokena.
Nie oznacza to pełnej eliminacji pośredników. System przez cały czas przewiduje rolę agenta rozrachunkowego, który podpisuje finalną operację. Nie jest to także giełda ani system kojarzenia ofert: program nie zapewnia arkusza zleceń, wyceny, nettingu czy częściowej realizacji transakcji. Warunki muszą zostać ustalone poza blockchainem, a obie strony transakcji muszą posiadać aktywa w postaci tokenów działających w sieci Solana.
Rozwiązanie ogranicza więc przede wszystkim ryzyko utraty kapitału wynikające z niesymetrycznego wykonania obu części transakcji. Nie usuwa ryzyka kredytowego emitenta, problemów z wykupem tokenizowanego aktywa, ryzyka prawnego ani zależności od dostępności agenta rozrachunkowego.
Audyt ujawnił problemy. Najpoważniejsze poprawiono
Program został poddany zewnętrznemu przeglądowi bezpieczeństwa przeprowadzonemu przez Cantina w maju 2026 r. Audytorzy wskazali cztery podatności średniego ryzyka, m.in. możliwość zablokowania zwrotu zdeponowanych środków oraz ryzyko związane z ponownym wykorzystaniem adresu zakończonej transakcji. Wszystkie cztery problemy zostały usunięte i ponownie zweryfikowane.
Z sześciu ustaleń niskiego ryzyka trzy naprawiono, a trzy zaakceptowano jako ograniczenia konstrukcyjne. Dotyczą one m.in. możliwości blokowania rozrachunku przez określone konfiguracje tokenów oraz faktu, iż utworzenie rekordu transakcji odbywa się bez dodatkowego pozwolenia. Sam zapis na blockchainie nie stanowi zatem dowodu, iż wskazane strony zaakceptowały warunki – każda instytucja musi je niezależnie sprawdzić przed zdeponowaniem aktywów.
Dokumentacja Solany potwierdza ponadto, iż program można aktualizować. Dla banków oznacza to konieczność oceny nie tylko samego kodu, ale również zasad zarządzania jego aktualizacjami.
Rynek czeka na pierwszą rzeczywistą transakcję
Solana Foundation deklaruje, iż program jest gotowy do wykorzystania z rzeczywistymi środkami i został wdrożony w głównej sieci. Jednocześnie poszukuje partnerów projektowych oraz wczesnych użytkowników przed szerszym uruchomieniem produkcyjnym. Na moment publikacji nie wskazano instytucji, która przeprowadziła już przez nowy standard rozrachunek komercyjny.
To właśnie pierwsza nazwana transakcja – najlepiej powtarzalna i o znaczącej wartości – będzie adekwatnym testem projektu. Drugą kwestią pozostaje prywatność. Szczegóły rozrachunku, w tym kwoty, są w tej chwili widoczne w publicznej sieci. Fundacja zapowiada dodanie mechanizmów poufności, ale nie podała terminu ich wdrożenia.
Dla Solany jest to istotny krok w budowie infrastruktury dla tokenizowanych aktywów. Wartość takich instrumentów rozproszonych w tej sieci wynosi około 3,2 mld dolarów, bez uwzględnienia stablecoinów. Ich kapitalizacja na Solanie sięga natomiast blisko 15,8 mld dolarów.
Nie jest to jednak jeszcze przełom potwierdzony skalą wykorzystania. Solana udostępniła techniczną warstwę rozrachunkową, a JPMorgan pomógł dopasować ją do realiów rynku instytucjonalnego. Teraz najważniejsze będzie to, czy banki, zarządzający aktywami i depozytariusze rzeczywiście zaczną z niej korzystać. Dopiero wtedy standard infrastrukturalny może przełożyć się na trwały wzrost aktywności w sieci – a nie jedynie na krótkoterminowe zainteresowanie inwestorów tokenem SOL.
Źródła: Solana Foundation, JPMorgan, Cantina
