Cena srebra spadła w okolice 41,5 dolara za uncję, choć jeszcze w styczniu ustanawiała rekordy powyżej 120 dolarów. Prognozy na 2027 r. pozostają relatywnie optymistyczne, ale inwestorzy powinni uważać na istotne zastrzeżenie: wskazywane przez analityków 63-67 dolarów to najczęściej średnia cena w całym roku, a nie cel na jego koniec.
Piątkowy poranek przynosi kontynuację wyprzedaży na rynku srebra. Około godz. 5:25 czasu polskiego notowania spot znajdowały się w pobliżu 41,5 dolara za uncję trojańską. Poszczególni dostawcy danych pokazywali wartości od około 41,45 do 41,56 dolara, natomiast grudniowy kontrakt terminowy na giełdzie CME był wyceniany wyżej – w pobliżu 42,84 dolara za uncję. Różnica wynika m.in. z odmiennego charakteru rynku spot i kontraktów futures oraz godzin aktualizacji kwotowań.
Skala przeceny robi wrażenie. Pod koniec stycznia srebro ustanowiło rekord nominalny w pobliżu 121,6 dolara za uncję na rynku spot. Od szczytu rynek stracił zatem już mniej więcej dwie trzecie wartości.
Jeszcze 19 listopada po południu srebro kosztowało około 44,34 dolara. Notowaniom metali szlachetnych szkodziły wtedy umacniający się dolar oraz oczekiwania, iż Rezerwa Federalna może w grudniu ponownie podnieść stopy procentowe. Wyższe oprocentowanie obligacji zwiększa koszt alternatywny posiadania aktywów, które – podobnie jak srebro czy złoto – nie wypłacają odsetek.
Rekord był efektem wyjątkowego splotu okoliczności
Rajd z przełomu 2025 i 2026 r. nie wynikał wyłącznie ze spekulacji. Rynek fizycznego srebra był napięty, rosły zakupy produktów inwestycyjnych, a niepewność geopolityczna wzmacniała popyt na metale szlachetne. Jednocześnie srebro korzystało z boomu na złocie, z którym pozostaje silnie powiązane.
Sytuacja zmieniła się wraz ze wzrostem rentowności obligacji i umocnieniem dolara. J.P. Morgan zwraca ponadto uwagę na stopniowe rozładowanie wcześniejszych napięć podażowych oraz słabsze zapotrzebowanie ze strony producentów fotowoltaiki. Według banku coraz powszechniejsze technologie ograniczające zużycie srebra w ogniwach mogą obniżyć tegoroczny popyt sektora PV o około 30 proc., czyli blisko 60 mln uncji.
Najnowsze dane Silver Institute i Metals Focus również pokazują schłodzenie rynku. Całkowity światowy popyt na srebro ma w 2026 r. spaść o 5 proc., do 1,08 mld uncji. Popyt przemysłowy ma zmniejszyć się o 3 proc., jubilerski o 22 proc., a zapotrzebowanie na sztabki i monety o 2 proc. Wysokie ceny przyspieszyły oszczędzanie metalu i jego zastępowanie w produkcji ogniw słonecznych.
Deficyt pozostaje, ale sam nie gwarantuje wzrostu ceny
Długoterminowym argumentem zwolenników srebra pozostaje ograniczona podaż. Silver Institute prognozuje, iż w 2026 r. rynek odnotuje szósty z rzędu roczny deficyt, a popyt przewyższy podaż o około 35 mln uncji. Łączny niedobór z lat 2021-2026 ma sięgnąć około 746 mln uncji.
Jednocześnie skala tegorocznego deficytu będzie mniejsza niż wcześniej, a napięcia łagodzą odpływy z funduszy opartych na srebrze oraz rosnący recykling. Wydobycie ma spaść o 0,5 proc., do 834 mln uncji, ale podaż z odzysku może wzrosnąć o 6 proc., do 210 mln uncji – najwyższego poziomu od 2012 r.
To ważne rozróżnienie. Deficyt bilansowy może wspierać ceny w dłuższym terminie, ale nie musi prowadzić do natychmiastowego wzrostu notowań. Część brakującego metalu może pochodzić z istniejących zapasów, funduszy inwestycyjnych i recyklingu. W krótkim terminie większe znaczenie mogą mieć dolar, polityka Fed i przepływy kapitału.
Ile srebro może kosztować w 2027 roku?
Mediana październikowej ankiety Reutersa, obejmującej 30 analityków i uczestników rynku, wskazuje na średnią cenę 66,75 dolara za uncję w 2027 r. To mniej niż prognozowana średnia na 2026 r., wynosząca 70,30 dolara, ale wyraźnie więcej od obecnych notowań.
Zbliżony obraz przedstawia J.P. Morgan. Bank zakłada średnią cenę około 63,9 dolara w 2027 r., przy wzroście z 63 dolarów w pierwszym kwartale do 65 dolarów w czwartym kwartale. Z kolei Bank Światowy oczekuje utrzymania cen metali szlachetnych na historycznie wysokich poziomach, ale przewiduje ich umiarkowane osłabienie w 2027 r. w związku z wyższymi stopami procentowymi i ograniczaniem zużycia metali w przemyśle.
Przy cenie spot rzędu 41,5 dolara dojście do 66,75 dolara oznaczałoby matematycznie wzrost o około 61 proc. Nie należy jednak traktować tego wyniku jako prognozowanej stopy zwrotu. Reuters podaje średnią cenę w całym 2027 r., a nie wartość oczekiwaną na 31 grudnia. Podobnie prognozy J.P. Morgan odnoszą się do średnich kwartalnych i rocznych.
Szansa pozostaje duża, podobnie jak ryzyko
Scenariusz odbicia w kierunku 60-67 dolarów wymagałby przede wszystkim osłabienia dolara, spadku rentowności obligacji i złagodzenia polityki pieniężnej. Pomóc mogłyby również ponowne napływy do funduszy inwestujących w srebro, utrzymanie deficytu fizycznego oraz stabilizacja popytu przemysłowego.
Przeciwko srebru przemawia możliwość dalszych podwyżek stóp, spowolnienie światowej gospodarki i szybsze ograniczanie zużycia metalu w fotowoltaice. Bank Światowy podkreśla, iż prognozy dla metali szlachetnych pozostają wyjątkowo wrażliwe na politykę monetarną, sytuację geopolityczną i kondycję przemysłu.
Po wydarzeniach z 2026 r. najważniejszy wniosek jest więc mniej spektakularny niż same prognozy: srebro może wrócić powyżej 60 dolarów, ale droga do tego poziomu prawdopodobnie nie będzie liniowa. Metal w ciągu niespełna roku udowodnił, iż potrafi zarówno niemal potroić wartość, jak i oddać większość wcześniejszych wzrostów. Dla inwestorów oznacza to potencjalnie wysoką premię, ale również ryzyko znacznie większe niż w przypadku złota.

38 minut temu







