2 godzin temu
Niewielu prezesów na pierwszy rzut oka wydaje się być tak blisko związanych ze swoimi firmami: przez dekady Wall Street uważało Jensena Huanga (63) za synonim Nvidii – a Nvidię za synonim Jensena Huanga. Jednak śledztwo FBI w sprawie romansu 63-latka z chińskim szpiegiem zachwiało fundamentami najcenniejszej na świecie firmy produkującej półprzewodniki i wiodącego producenta układów sztucznej inteligencji.
Pomimo publicznego poparcia ze strony prezydenta USA Donalda Trumpa (80) i gigantów technologicznych, takich jak Elon Musk (55), analitycy i duzi inwestorzy po cichu zadają sobie pytanie, które jeszcze kilka tygodni temu wydawało się nie do pomyślenia: w jaki sposób można zmusić do odejścia ze stanowiska najpotężniejszego dyrektora ds. układów scalonych naszych czasów?
Przyjrzenie się amerykańskiemu prawu korporacyjnemu i strukturze politycznej w Dolinie Krzemowej pokazuje, iż Huang jest pod względem prawnym o wiele bardziej podatny na zagrożenia, niż sugerowałaby jego wszechobecność.
Rada Dyrektorów: Najszybsza dźwignia
Formalnie decyzja o losie prezesa zarządu należy wyłącznie do rady dyrektorów. Zgodnie ze statutem Nvidii, rada nadzorcza może odwołać prezesa zarządu w dowolnym momencie i bez podania przyczyn, zwykłą większością głosów. Z wyjątkiem samego Huanga, rada składa się głównie z dyrektorów niezależnych.
Jeśli wewnętrzne dochodzenie wykaże, iż Huang okłamał zarząd co do charakteru kontaktu – jak sugerują początkowe zaprzeczenia firmy, które odnosiły się do zwykłych interakcji z klientami – dyrektorzy znajdą się pod presją. jeżeli będą chronić prezesa, który oszukał zarząd i tym samym zbagatelizował potencjalne ryzyko szpiegostwa, członkowie zarządu mogą, w najgorszym przypadku, ponieść osobistą odpowiedzialność wobec akcjonariuszy. W praktyce w takich przypadkach separacja rzadko następuje w drodze całkowitego zwolnienia, a raczej poprzez wniosek o dobrowolną rezygnację.
Akcjonariusze: Huang nie jest Zuckerbergiem
Na giełdzie strukturalna słabość Huanga w porównaniu z innymi założycielami z Doliny Krzemowej staje się szczególnie widoczna. Podczas gdy ikony technologii, takie jak Mark Zuckerberg (41) czy założyciele Google’a, Larry Page (53) i Sergey Brin (53), kontrolują swoje firmy w sposób niepodważalny dzięki akcjom wielogłosowym, Nvidia działa według ścisłej zasady: jedna akcja, jeden głos.
Huang posiada około 3,6% akcji spółki. Choć jest największym indywidualnym akcjonariuszem prywatnym, nie ma prawa weta. Prawdziwa władza na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy należy do dużych inwestorów instytucjonalnych: fundusze inwestycyjne, takie jak Vanguard, BlackRock i State Street, łącznie kontrolują ponad jedną piątą praw głosu. Chociaż akcjonariusze nie mogą bezpośrednio odwołać prezesa zarządu, mają znaczący wpływ na radę dyrektorów.
System sprawiedliwości: droga przez SEC i prawo karne
Ani sędzia, ani FBI nie mogą zwolnić menedżera tylko dlatego, iż nie pochwalają jego prywatnego postępowania. Niemniej jednak amerykański system prawny dysponuje drastycznymi narzędziami:
Jeśli Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) stwierdzi, iż Nvidia wprowadzała rynek w błąd poprzez mylące zaprzeczenia lub opóźnione ogłoszenia ad hoc, może wszcząć postępowanie w sprawie impeachmentu w sądzie federalnym. Takie uprawnienia w zakresie uprawnień urzędnika i dyrektora uniemożliwiają członkowi zarządu piastowanie stanowiska kierowniczego w amerykańskiej spółce publicznej przez lata lub dożywotnio.
Jeszcze poważniejszy byłby aspekt karny: gdyby śledztwa prowadzone przez Departament Sprawiedliwości (DOJ) dostarczyły dowodów na to, iż poufne architektury układów scalonych lub informacje mające na celu obejście amerykańskich kontroli eksportowych zostały celowo lub w wyniku rażącego zaniedbania ujawnione w ramach relacji, możliwe byłoby postawienie zarzutów naruszenia zobowiązań do zachowania poufności lub przepisów eksportowych.
Czynnik Trumpa: Kiedy zmienia się nastrój
Prezydent USA Trump niedawno określił Huanga mianem „porządnego człowieka” i publicznie go poparł. Jednak polityczne lojalności w Waszyngtonie są zmienne. jeżeli w Kongresie zakorzeni się narracja, iż najwyższy rangą dyrektor Nvidii stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa, presja na podjęcie działań wzrośnie.
Polityka ma subtelny wpływ: Departament Handlu USA decyduje o lukratywnych licencjach eksportowych na układy AI o ograniczonej przepustowości do Azji i na Bliski Wschód, podczas gdy agencje bezpieczeństwa nadzorują przyznawanie kontraktów rządowych i poziom ich dostępności. jeżeli w trakcie geopolitycznego starcia z Pekinem administracja zagrozi odcięciem Nvidii od licencji lub kontraktów z Pentagonem, dopóki Huang pozostanie u władzy, firma stanie przed wyborem: lojalność wobec założyciela czy kontynuacja globalnego modelu biznesowego.
Dlaczego nikt nie jest niezastąpiony
Argument, iż Nvidia nie przetrwa bez swojego założyciela, ma sens na rynkach tylko wtedy, gdy korzyści ekonomiczne przeważają nad ryzykiem politycznym i prawnym. Historia technologii dowodzi, iż choćby najbardziej ekstrawaganckich założycieli można zastąpić.
Kiedy śmiertelnie chory i zmarły współzałożyciel Apple, Steve Jobs, przekazał stery firmy produkującej iPhone’y Timowi Cookowi (66) w 2011 roku, Wall Street obawiało się gwałtownego kresu jej innowacyjnego potencjału. Jednak opanowany ekspert ds. logistyki Cook przekształcił kultową firmę w globalnego giganta dóbr konsumpcyjnych i pomnożył jej kapitalizację rynkową do rekordowych poziomów. Microsoft przetrwał również bolesne, naznaczone przepisami antymonopolowymi odejście Billa Gatesa (71) na przełomie tysiącleci: po okresie stagnacji Satya Nadella (59) przekształcił giganta systemu w wysoce dochodowego giganta chmury obliczeniowej.
