1 godzina temu
Obecne zachowanie indeksu CBOE Crude Oil Volatility Index (OVX) utrzymującego się powyżej poziomu 50 punktów stanowi odzwierciedlenie głębokiego niepokoju wśród uczestników rynku ropy naftowej. Wysoka wycena tego wskaźnika wynika bezpośrednio z cen opcji na ropę naftową, za które inwestorzy są w tej chwili skłonni płacić bardzo wysokie premie, najwyższe od czerwca 2025 r.
Wydaje się, iż rynek nie tyle reaguje na bieżące ceny surowca, co dyskontuje potencjalne scenariusze ekstremalne w najbliższym czasie. Jest wysoce prawdopodobne, iż instytucje finansowe masowo zabezpieczają swoje portfele przed nagłym skokiem cen lub ich gwałtownym załamaniem, co mechanicznie podbija wartość indeksu strachu.
W obecnym otoczeniu, gdzie narracja zdominowana jest przez ryzyko zamknięcia Cieśniny Ormuz, wysoki OVX pełni funkcję kosztownej polisy ubezpieczeniowej przed przerwaniem łańcucha dostaw, choć jest to skrajnie mało prawdopodobny scenariusz zwłaszcza, iż współcześnie istnieje już kilka alternatyw do złgodzenia konsekwencji zamknięca Ormuz.
Perspektywy normalizacji wskaźnika strachu
Historyczne zachowanie indeksów zmienności wskazuje na ich silną tendencję do powrotu do średniej, co oznacza, iż obecne poziomy mogą okazać się trudne do utrzymania w dłuższym terminie. Możliwe jest, iż spadek wartości OVX nastąpi w jednym z dwóch scenariuszy. Pierwszym z nich jest deeskalacja napięć geopolitycznych, która automatycznie zmniejszyłaby premię za ryzyko zawartą w cenach opcji.
Drugi paradoksalnie scenariusz, to materializacja zagrożenia lub przyzwyczajenie się rynku do stanu podwyższonego napięcia. jeżeli w nadchodzących tygodniach nie dojdzie do fizycznego zablokowania przepływów ropy, rynek może uznać obecne wyceny opcji za przewartościowane. Wówczas nastąpiłby proces kompresji zmienności, polegający na spadku cen zabezpieczeń mimo wciąż trwającego konfliktu dyplomatycznego.
Zależność między zmiennością a fundamentami
Warto zwrócić uwagę, iż spadek indeksu OVX nie musi być tożsamy ze spadkiem cen samej ropy, choć często te zjawiska są skorelowane. jeżeli rynek dojdzie do wniosku, iż alternatywne trasy przesyłu ropy przez Arabię Saudyjską i Zjednoczone Emiraty Arabskie są wystarczające, strach przed szokiem podażowym ustąpi miejsca chłodnej kalkulacji fundamentalnej.
W takim otoczeniu, przy prognozowanej na 2026 rok nadpodaży surowca, spadek zmienności mógłby otworzyć drogę do powolnej erozji cen ropy, gdyż zniknąłby czynnik geopolityczny podtrzymujący obecne wyceny.
