Ameryka zmienia strukturę zasiewów. Pszenica na historycznym minimum

Nowe raporty USDA pokazują wyraźny zwrot w globalnym rolnictwie. Amerykańscy farmerzy ograniczają zasiewy zbóż, a jednocześnie wciąż trzymają ogromne zapasy z poprzedniego sezonu. To mieszanka, która może mocno wpłynąć na ceny także w Polsce.

Ameryka zmienia strukturę zasiewów. Pszenica na historycznym minimum

Rekordowy spadek pszenicy

Największe zaskoczenie dotyczy pszenicy. Prognozowany areał zasiewów w USA spadnie do zaledwie 43,8 mln akrów (ok. 17,7 mln ha). To o 3% mniej niż rok wcześniej i jednocześnie najniższy poziom od ponad 100 lat.

Szczególnie mocno ograniczane są:

• pszenica jara (spadek o 6%),
• pszenica durum (spadek aż o 11%).

To sygnał, iż produkcja tego zboża przestaje być dla wielu gospodarstw opłacalna.

Kukurydza też traci powierzchnię

Również kukurydza nie obroniła swojego areału. USDA szacuje zasiewy na 95,3 mln akrów (38,6 mln ha), czyli o 3% mniej niż rok wcześniej.

Spadki odnotowano w zdecydowanej większości stanów, co pokazuje, iż nie jest to lokalna korekta, ale szerszy trend.

Soja rośnie, ale bez euforii

Jedyną uprawą, która zyskuje, jest soja. Areał wzrośnie o 4% do 84,7 mln akrów (34,3 mln ha). Jednak rynek spodziewał się jeszcze większego wzrostu.

To pokazuje, iż rolnicy w USA nie chcą ryzykować nadmiernego zwiększania produkcji – mimo iż soja jest dziś postrzegana jako bardziej opłacalna niż zboża.

Magazyny pełne – zwłaszcza kukurydzy

Drugi raport USDA – dotyczący zapasów – przynosi jeszcze ważniejszy obraz rynku. Na 1 marca 2026 r. w USA zgromadzono ogromne ilości ziarna, szczególnie kukurydzy i soi.

Największe znaczenie ma wzrost zapasów przechowywanych bezpośrednio w gospodarstwach:

• kukurydza: +21% r/r (ok. 138 mln ton),
• soja: +3% r/r w magazynach rolników,
• zapasy soi poza gospodarstwami: +16%.

To oznacza jedno – farmerzy nie sprzedali dużej części ubiegłorocznych zbiorów, licząc na lepsze ceny.

Rynek w napięciu: dużo ziarna teraz, mniej w przyszłości

Zestawienie obu raportów tworzy interesujący obraz: z jednej strony mamy wysoką podaż „tu i teraz”, z drugiej – ograniczenie przyszłej produkcji.

Taka sytuacja zwykle prowadzi do dużej zmienności cen. Krótkoterminowo nadmiar ziarna może ciążyć rynkowi, ale w dłuższej perspektywie mniejszy areał może ograniczyć podaż.