Zdjęcie: Prognoza dla rynku kukurydzy w 2026/27

Ceny kukurydzy na światowych giełdach towarowych stanęły w obliczu fundamentalnego zwrotu po publikacji najnowszego, lipcowego raportu Amerykańskiego Departamentu Rolnictwa (USDA). Najświeższe prognozy bilansowe jednoznacznie wskazują, iż globalny rynek tego surowca gwałtownie przechodzi z fazy komfortowej nadpodaży w głęboki deficyt strukturalny. Ponieważ bieżąca światowa konsumpcja znacznie przewyższy wolumen produkcji, z rynku zniknie dotychczasowa poduszka bezpieczeństwa, co tworzy silną, długoterminową presję na wzrosty, determinując to, jak będą kształtować się ceny kukurydzy w najbliższych miesiącach. Prawdziwym potwierdzeniem tego zwrotu stała się piątkowa sesja (10 lipca 2026 r.), na której kontrakty zbożowe zareagowały gwałtownymi podwyżkami po obu stronach Atlantyku, wypychając notowania kukurydzy na paryskim parkiecie na najwyższe poziomy od blisko trzech lat.

Przeczytaj koniecznie:

Ceny pszenicy wystrzeliły po prognozie najniższych zbiorów w USA od ponad 50 lat – ale Europa czuje oddech Morza Czarnego

Bilans kukurydzy w USA: Niższy punkt startowy i większy apetyt eksporterów

W amerykańskim bilansie na nowy sezon 2026/27 doszło do bardzo poważnego zacieśnienia wolumenu zapasów, które bezpośrednio stymuluje ceny kukurydzy za oceanem. Choć w samej strukturze szacunków produkcyjnych na nowy sezon USDA zachowało daleko idącą wstrzemięźliwość – utrzymując projektowaną powierzchnię zbiorów na stałym poziomie 87,4 mln akrów oraz wysoki plon wynoszący 183,0 buszli z akra – to ostateczne zapasy końcowe runęły w dół.

W porównaniu do prognoz czerwcowych, zapasy te zostały obcięte aż o 170 mln buszli, osiągając poziom 1790 mln buszli (ok. 45,46 mln ton). Zjawisko to wynika z klasycznego efektu nożyc rynkowych. Z jednej strony Stany Zjednoczone wchodzą w nowy cykl z mniejszym zapasem początkowym (spadek o 125 mln buszli wobec czerwca), co jest bezpośrednim dowodem wyższego zużycia krajowego w kończącym się sezonie. Z drugiej strony, USDA podniosło prognozę amerykańskiego eksportu o kolejne 50 mln buszli (do poziomu 3200 mln buszli), dostrzegając rosnący popyt zagraniczny. W ujęciu rok do roku (2026/27 vs 2025/26) produkcja w USA tąpnie o 25,92 mln ton, co w pełni uzasadnia rosnące ceny kukurydzy na giełdzie CBoT w Chicago. W piątek kontrakt kukurydziany (ZCU26) zyskał aż +8-0 centów (+1,85%), zamykając się na poziomie 439,50 ct/bu.

Warto jednak zauważyć, iż mimo tak drastycznego cięcia zapasów, analitycy USDA wykazali się dużą powściągliwością w szacowaniu zysków producenckich. Departament utrzymał bowiem czerwcową prognozę średniej ceny sezonowej dla farmerów w USA na poziomie 4,40 USD/buszel. Choć kwota ta nie drgnęła od ubiegłego miesiąca, to w szerszym horyzoncie i tak stanowi wyraźny krok naprzód – w porównaniu do stawki 4,15 USD/buszel z kończącego się, starego sezonu, nowa prognoza zakłada zauważalny wzrost dochodowości. Ta wstrzemięźliwość USDA w lipcu pokazuje, iż urzędnicy wolą poczekać na realne wejście kombajnów w pole, zanim oficjalnie podbiją prognozy cenowe, co daje rynkowi dodatkową przestrzeń do późniejszych impulsów prowzrostowych.

Unia Europejska w pułapce pogodowej – skokowy wzrost importu

Z punktu widzenia europejskich realiów handlowych oraz notowań na giełdzie MATIF w Paryżu, kluczowym elementem raportu jest dramatyczna i głęboka redukcja szacunków zbiorów w Unii Europejskiej. Analitycy USDA zdecydowali się na cięcie prognoz unijnej produkcji aż o 3,72 mln ton w stosunku do raportu czerwcowego, obniżając przewidywany wynik do zaledwie 53,78 mln ton. Powoduje to, iż nadchodzące zbiory w Europie będą wyraźnie gorsze niż w poprzednim, również słabym sezonie (56,80 mln ton).

Aby w pełni zaspokoić stabilne wewnętrzne zapotrzebowanie ze strony przemysłu paszowego i przetwórczego (szacowane na stałym poziomie około 74,4 mln ton), Wspólnota będzie zmuszona do skokowego zwiększenia zakupów zewnętrznych. Prognoza importu kukurydzy do UE wzrosła do poziomu 22,5 mln ton. Oznacza to natychmiastowy wzrost zapotrzebowania o 3 mln ton względem czerwca oraz o 4 mln ton w relacji rok do roku. Tak potężna zależność Europy od zewnętrznego ziarna, przy jednoczesnym uszczupleniu zapasów u kluczowych globalnych dostawców, stała się bezpośrednim czynnikiem windującym paryskie ceny kukurydzy. Najbliższy kontrakt na kukurydzę (XBX26) podskoczył w piątek o +6,25 EUR/t (+2,69%), osiągając wartość 238,75 EUR/t. Impuls ten został dodatkowo wzmocniony przez spektakularny rajd na giełdowej pszenicy konsumpcyjnej (MLU26), która wystrzeliła aż o +11,25 EUR/t (+5,49%) do poziomu 216,25 EUR/t przy ogromnym obrocie handlowym.

Globalny bilans: Świat wchodzi w deficyt strukturalny

W skali globalnej lipcowy raport WASDE ma jednoznacznie prowzrostowy charakter. Światowe zapasy końcowe w okresie 2026/27 zostały zredukowane o 5,96 mln ton w odniesieniu do czerwca, topniejąc do poziomu 275,26 mln ton. Prawdziwą skalę napięcia w bilansie widać jednak w zestawieniu historycznym rok do roku:

• Globalna produkcja kukurydzy spadnie o 30,61 mln ton (z 1327,70 mln ton do 1297,09 mln ton).
• Całkowite światowe zużycie prognozowane jest na poziomie 1320,49 mln ton.
• W rezultacie w nadchodzącym sezonie ludzkość skonsumuje o 23,4 mln ton ziarna więcej, niż wyniosą łączne zbiory.

Powstała w ten sposób luka zostanie pokryta z dotychczas zgromadzonych rezerw magazynowych, przez co światowe zapasy końcowe skurczą się rok do roku o blisko 8%. Warto podkreślić, iż eksperci USDA w lipcowej edycji raportu nie zmienili swoich dotychczasowych prognoz produkcyjnych dla Brazylii (139 mln ton) oraz Argentyny (55 mln ton).

Tabela: Porównanie kluczowych elementów globalnego bilansu (w mln ton)

Region / Wyszczególnienie	Sezon 2025/26	Prognoza Czerwiec	Prognoza Lipiec	Zmiana r/r (%)
Świat – Produkcja	1327,70	1300,38	1297,09	-2,3%
Świat – Zapasy Końcowe	298,67	281,22	275,26	-7,8%
USA – Produkcja	432,34	406,29	406,42	-6,0%
Unia Europejska – Produkcja	56,80	57,50	53,78	-5,3%
Unia Europejska – Import	18,50	19,50	22,50	+21,6%

MATIF silniejszy od Chicago – kukurydza na 3-letnich maksimach

Analiza techniczna kontraktów na kukurydzę w długoterminowym, 3-letnim horyzoncie ujawnia historyczną dywergencję między rynkiem europejskim a amerykańskim. O ile kontrakt na giełdzie w Chicago (ZCZ26), mimo piątkowego odbicia do poziomu 461-0 ct/bu, wciąż znajduje się głęboko poniżej swoich wieloletnich szczytów z ubiegłych lat, o tyle paryski parkiet wykazuje potężną siłę relatywną.

Piątkowe zamknięcie kontraktu XBX26 na poziomie 238,75 EUR/t oznacza, iż europejski rynek kukurydzy ustanowił nowe, 3-letnie maksimum. Paryż jednym gwałtownym impulsem przebił wszystkie dotychczasowe opory z lat 2024–2025, wracając do wycen notowanych ostatnio w sierpniu 2023 roku. Tak silne wyłamanie z długoterminowego trendu spadkowego potwierdza, iż lokalny deficyt ziarna w Europie (skorelowany z drastycznym cięciem unijnych zbiorów przez USDA i koniecznością rekordowego importu na poziomie 22,5 mln ton) całkowicie oderwał notowania na MATIF od realiów za oceanem.

Wnioski dla rynku i perspektywy cenowe

Najnowsze dane zaprezentowane przez USDA definitywnie zdejmują z giełd towarowych presję nadmiernej podaży, która ciążyła notowaniom przez minione kilkanaście miesięcy. Ograniczona podaż i zapasy w Stanach Zjednoczonych, tąpnięcie zbiorów w Unii Europejskiej oraz konieczność uruchomienia potężnego importu przez kraje europejskie dają solidne podłoże pod długofalowe ożywienie. W konsekwencji globalne ceny kukurydzy zyskały silne fundamenty do wzrostów, czego bezpośredni pokaz zobaczyliśmy na piątkowym, dynamicznym zamknięciu parkietów w Paryżu i Chicago. Rynek staje się teraz niezwykle reaktywny i wrażliwy na wszelkie bieżące ryzyka pogodowe, geopolityczne czy logistyczne.

Źródło: USDA