Cła na nawozy pod lupą Brukseli. Rolnictwo i przemysł na kursie kolizyjnym

Zdjęcie: Cła na nawozy pod lupą Brukseli. Rolnictwo i przemysł na kursie kolizyjnym

W Unii Europejskiej rozgorzał gorący spór o przyszłość rynku nawozowego, a w tle realizowane są zaawansowane dyskusje nad ewentualnym zawieszeniem ceł na importowane produkty. Dla rolników to ogromna szansa na drastyczne obniżenie kosztów produkcji, jednak europejski przemysł chemiczny stanowczo protestuje, ostrzegając przed falą bankructw krajowych fabryk.

Rolnicy szukają ratunku w tańszym imporcie

Wysokie koszty środków do produkcji rolnej od dawna dławią opłacalność europejskich i polskich gospodarstw. Organizacje zrzeszające producentów rolnych mocno naciskają na Komisję Europejską, by ta całkowicie zawiesiła cła na nawozy importowane spoza państw członkowskich. Według rolników, sztuczne utrzymywanie barier handlowych służy w tej chwili jedynie ochronie zysków wielkich koncernów chemicznych, podczas gdy gospodarze muszą płacić zawyżone stawki za azot czy fosfor. Otwarcie unijnego rynku na tańsze dostawy z zewnątrz mogłoby błyskawicznie schłodzić cenniki u lokalnych dystrybutorów i przywrócić rentowność upraw.

Koncerny chemiczne ostrzegają przed katastrofą

Zupełnie inną wizję przyszłości kreśli europejski przemysł nawozowy, dla którego zniesienie ceł brzmi jak rynkowy wyrok śmierci. Przedstawiciele fabryk tłumaczą, iż ich koszty wytwarzania są nieporównywalnie wyższe ze względu na wyśrubowane unijne normy klimatyczne oraz wysokie ceny gazu ziemnego na Starym Kontynencie. Wpuszczenie na rynek milionów ton tanich nawozów z państw trzecich – często produkowanych bez żadnych rygorów środowiskowych i przy użyciu dotowanych przez państwa surowców – zrujnuje unijne zakłady. Branża ostrzega, iż w dłuższej perspektywie czasowej Europa może się przez to całkowicie uzależnić od zagranicznych dostaw strategicznych agrochemikaliów.

Prognoza Rabobank: Ceny nawozów w górę. Kiedy sytuacja się uspokoi?

Bruksela w kleszczach trudnego wyboru

Komisja Europejska znalazła się w niezwykle trudnym położeniu, próbując w tej sytuacji pogodzić ogień z wodą. Z jednej strony politycy muszą dbać o bezpieczeństwo żywnościowe i gaszenie pożarów finansowych na unijnej wsi, co wymaga zdecydowanego cięcia kosztów operacyjnych ponoszonych przez rolników. Z drugiej strony, Bruksela nie może sobie pozwolić na upadek tak strategicznej gałęzi gospodarki, jaką jest produkcja nawozów mineralnych, zwłaszcza w dobie dzisiejszej, bardzo napiętej sytuacji geopolitycznej na świecie. Niezależnie od tego, pod czyje dyktando zostaną ostatecznie napisane nowe przepisy, nadchodząca decyzja mocno uderzy w jedną z rynkowych stron.