Komentarz T05 (2026-01-29)

Dynamiczne wzrosty cen na krajowym podwórku

Na rynku zaznaczyła się wyraźna tendencję wzrostową cen skupu w polskich zakładach mięsnych. W większości analizowanych podmiotów odnotowano wzrost o 0,30–0,40 zł/kg w klasie E tydzień do tygodnia. Średnia cena skupu wyniosła 5,70 zł/kg (wbc). Tak gwałtowne ruchy cenowe potwierdzają tezę o malejącej podaży tuczników na rynku.

Relacja do rynku niemieckiego (VEZG)

Choć niemiecka giełda VEZG tradycyjnie wyznacza kierunek dla Europy Środkowej, w tej chwili obserwujemy zjawisko stopniowego wyrównywania ceny niemieckiej przez polskie skupy. Ostatnie notowania VEZG to 1,45 €/kg (wbc), co przy kursie 4,2072 PLN wynosi 6,10 zł/ kg. Różnica w stosunku do ceny krajowej wyniosła 40 groszy, ale w kolejnych tygodniach może zostać całkowicie zniwelowana.

Ryzyko z Hiszpanii i drogie prosięta

Głównym zagrożeniem dla obecnych cen jest tania wieprzowina z Hiszpanii, która powiększa podaż na unijnym rynku. Mimo niepewności rynku tuczników, ceny prosiąt stale rosną, co wskazuje na większy optymizm sektora.

Zmiany pogłowia

Rok 2025 przyniósł odbicie pogłowia, ale oparte głównie na Mazowszu i północy kraju. Łączne pogłowie świń w Polsce wyniosło 9 225 221 sztuk, co oznacza wzrost o 1,6% r/r – około +145 tys. szt. względem szacowanego poziomu 9,08 mln rok wcześniej. W strukturze wagowej stada zwierzęta przeznaczone na ubój o wadze 50 kg i więcej stanowią 43,8% pogłowia, warchlaki 20–50 kg 29,4%, prosięta do 20 kg 20,0%, a trzoda na chów ≥50 kg 6,8%. Lochy ogółem to 618,2 tys. szt. (ok. 6,7% całego stada), z czego 69,2% to lochy prośne. Pogłowie loch w skali roku wzrosło o 3,0%.

Koncentracja i dynamika zmian

Największym „zagłębiem” pozostaje Wielkopolska (2,30 mln szt., 24,9% krajowego pogłowia), choć region ten odnotował wyraźny spadek r/r (94,8 w relacji 2024=100). Na drugim miejscu jest Mazowsze (1,61 mln; 17,5% udziału), które wyróżniło się silnym wzrostem (117,0), realnie zbliżając się do pozycji Wielkopolski jako filara krajowej produkcji. Kolejne ośrodki to woj. łódzkie (1,09 mln; udział 11,8%, stabilizacja 99,9), kujawsko‑pomorskie (0,85 mln; 9,2%, lekki spadek 99,3) i pomorskie (0,83 mln; 9,0%, wzrost 102,0). Taki układ potwierdza silną koncentrację stada w pięciu województwach północno‑centralnej Polski, ale jednocześnie pokazuje przesunięcie dynamiki z Wielkopolski w stronę Mazowsza i części północy. Samo woj. mazowieckie zwiększyło stado o ok. +234 tys. szt., co odpowiada ponad 160% całego krajowego przyrostu. Wzrosty potwierdzono także w woj. warmińsko‑mazurskim (+24,8 tys.), zachodniopomorskim (+22,9 tys.), pomorskim (+16,2 tys.) i podlaskim (+8,5 tys.). Z kolei Wielkopolska obniżyła wynik krajowy w dół o ok. –126 tys. szt., a mniejsze, ujemne zmiany pochodziły z Podkarpacia, Opolszczyzny, Śląska, Kujaw, Lubelszczyzny, woj. świętokrzyskiego i w niewielkim stopniu woj. łódzkiego.

Różnice w strukturze wagowej

Rozkład wag po województwach sugeruje różne strategie produkcyjne:

• łódzkie, mazowieckie i warmińsko‑mazurskie: Najwyższy udział świń w wadze ≥50 kg (odpowiednio 52,9%, 47,0% i 45,5%), co wskazuje na dużą podaż ubojową w krótkim terminie.
• zachodniopomorskie i dolnośląskie: Dominacja młodych zwierząt – prosięta i warchlaki stanowią tam ok. 60-70% stada.
• pomorskie: Wysoki udział prosiąt (29,9%)

Pogłowie loch

W skali roku pogłowie loch wzrosło do 618 tys. szt. (+3,0%). W przekroju regionalnym wskaźnik udziału loch mocno się różni:

• Bardzo wysoki udział loch: dolnośląskie (17,1%), lubuskie (16,5%) oraz zachodniopomorskie (11,2%).
• Najniższy udział loch: łódzkie (4,4%), lubelskie (5,3%), wielkopolskie (6,1%) i mazowieckie (6,3%).
• Najwyższy odsetek loch prośnych zanotowano w lubuskim (86,7%).

A. Dargiewicz | POLPIG