Na części pól kombajny jeszcze pracują, ale bilans sezonu można już zarysować. Jak informuje Wielkopolska Izba Rolnicza, kukurydza w 2026 roku bardzo różniła się plonami w zależności od regionu. Pomogła niska presja omacnicy prosowianki i fuzariozy kolb oraz marginalne wyleganie. Wielu rolników skończy sezon z umiarkowanym zadowoleniem.
Ciepły październik i późne przymrozki zrobiły swoje
Jak czytamy w podsumowaniu, żniwa przebiegały sprawnie, a pogoda pozwalała pracować na polach bez większych przerw. Ciepłe i słoneczne dni w październiku sprzyjały naturalnemu oddawaniu wody przez ziarno. Najbardziej skorzystały na tym mieszańce o wyższym FAO, które dojrzewają później.
Do końca października temperatury pozwalały roślinom dokończyć dojrzewanie. Wyraźne ochłodzenie i przymrozki pojawiły się dopiero w pierwszych dniach listopada. Dłuższy okres bez mrozu sprzyjał końcowemu nalewaniu ziarna, szczególnie na plantacjach obsianych późniejszymi odmianami.
Południe kraju i okolice Wrocławia: 12–14 t/ha przy 15% wilgotności
Żniwa ruszyły wcześniej niż przed rokiem. Najlepsze sygnały płynęły z południa, między innymi z okolic Krakowa i ze Śląska. Autorka opracowania wskazuje, iż już na początku października na wielu polach widać było czarną plamkę u nasady ziarniaka, czyli oznakę dojrzałości fizjologicznej.
W rejonie Wrocławia w części gospodarstw wilgotność ziarna podczas zbioru spadała poniżej 20%. Na dobrych stanowiskach rośliny miały dużą biomasę, a kolby były prawidłowo zawiązane i wypełnione. Rolnicy z tych regionów często zbierali 12–14 t/ha przy wilgotności 15%.
Północ i wschód: ziarno mokrzejsze, wyniki bardziej zróżnicowane
Nie wszędzie było tak dobrze. O wyniku decydowały lokalne warunki pogodowe oraz dostępność wody w poszczególnych fazach rozwoju roślin. Najwyższą wilgotność notowano na północy i wschodzie kraju, gdzie kukurydzę zbierano przy wyraźnie mokrzejszym ziarnie niż na Dolnym Śląsku.
Wyższy plon często oznaczał mokrzejsze ziarno
W tym sezonie mieszańce o wyższym FAO często dawały bardzo dobre plony. Według WIR potwierdza to, iż przy długim dosychaniu późniejsze odmiany mogą w pełni wykorzystać swój potencjał. Zwracano też uwagę na większą gęstość ziarna i wyższą MTZ niż rok wcześniej.
Autorka zaznacza jednak, iż wysoki plon nie zawsze szedł w parze z niską wilgotnością. W wielu gospodarstwach działało to odwrotnie: plantacje najbardziej plenne dostarczały ziarno z większą zawartością wody.
Dry-down: dlaczego plon trzeba liczyć razem z wilgotnością
Wyniki sezonu, jak podkreśla WIR, znów zwracają uwagę na cechę Dry-Down, czyli tempo oddawania wody przez ziarno pod koniec dojrzewania. Plon w kukurydzy ziarnowej nie powinien być oceniany w oderwaniu od wilgotności przy zbiorze. Dopiero oba parametry razem pokazują, czy produkcja się opłaciła.
Odmiana bardzo plenna, ale długo trzymająca wodę, może oznaczać wyższe koszty suszenia. Mieszańce z silnym dry-down szybciej osiągają wilgotność odpowiednią do zbioru, więc potrzeba mniej energii na dosuszanie. Krótszy pobyt roślin na polu zmniejsza też ryzyko fuzariozy kolb i wylegania.
Jako przykład mieszańca łączącego wysoki potencjał z dobrym dosychaniem autorka podaje DKC3752. Opisuje go jako odmianę o dużej MTZ, silnym efekcie dry-down i stabilnym plonowaniu w różnych warunkach.
Ceny skupu: na początku kampanii bardzo atrakcyjne
Na końcowy bilans wpływa też rynek. Ceny skupu, szczególnie wysokie na początku żniw, dawały szansę na satysfakcjonujący przychód. Tam, gdzie plony były niższe niż rok temu, lepsze warunki sprzedaży mogły część strat zrekompensować. Ostateczny rachunek zależy od plonu, wilgotności ziarna, kosztów suszenia i ceny sprzedaży.
Co z tego wynika dla sezonu
Sezonu nie da się ocenić jednoznacznie dla całego kraju. Obok plantacji o bardzo wysokim potencjale były gospodarstwa, w których pogoda wyraźnie ograniczyła plony. WIR ocenia jednak, iż bilans może być korzystniejszy, niż wskazywały wcześniejsze prognozy.
Źródło: Anna Rogowska, „Końcówka kukurydzianych żniw“, wir.org.pl:

47 minut temu













