6 godzin temu
Zarządcy infrastruktury kolejowej powinni posiadać i okresowo aktualizować zasady alokacji kosztów do poszczególnych rodzajów usług oferowanych przewoźnikom oraz sposobów kalkulacji kosztów bezpośrednich. Prezes Urzędu Transportu Kolejowego przypomina o obowiązkach, które wynikają z ustawy o transporcie kolejowym oraz rozporządzenia unijnego.
Zarządca w ramach prowadzonej rachunkowości musi wyodrębnić ewidencję kosztów linii kolejowych z podziałem na koszty budowy, utrzymania, prowadzenia ruchu pociągów i administrowania tymi liniami. Oprócz tego jest również zobowiązany do opracowania metody alokacji kosztów do poszczególnych kategorii usług oferowanych przewoźnikom kolejowym. Dzięki temu działania zarządcy infrastruktury są przejrzyste.
Informacja o kosztach jest potrzebna w procesie ustalania dofinansowania działalności zarządcy infrastruktury ze środków publicznych oraz do ustalania stawek dostępu do infrastruktury kolejowej. Z dokumentu musi wynikać, jakie kategorie kosztów i na jakich zasadach zarządca ujmuje w stosowanym przez siebie systemie rachunkowości dla celów regulacyjnych. Pozwala to wyodrębnić koszty poszczególnych usług świadczonych na rzecz przewoźników, w tym kosztów świadczonych w ramach minimalnego pakietu dostępu – to one są bazą do obliczenia kosztów bezpośrednich poprzez odjęcie kosztów niekwalifikowalnych, które są ponoszone jako rezultat przejazdu pociągu. Zarządca musi stale aktualizować metodę obliczania kosztów bezpośrednich, biorąc pod uwagę między innymi najlepsze praktyki międzynarodowe, oraz przedstawiać ją organowi regulacyjnemu.
Obydwa dokumenty – metoda alokacji kosztów do poszczególnych kategorii usług oferowanych przewoźnikom oraz metoda obliczania kosztów bezpośrednich – mają zasadnicze znaczenie w procesie weryfikacji schematy ustalania opłat. Każda opłata, którą pobiera zarządca, musi mieć adekwatne uzasadnienie kosztowe.
Prezes UTK zwraca uwagę, iż adekwatne wywiązywanie się z tych obowiązków powinno doprowadzić do powstania metody alokacji kosztów i obliczania kosztów bezpośrednich, która będzie dostosowana do specyfiki konkretnej jednostki. Opis ten nie może być jedynie zestawieniem obowiązujących przepisów i teoretycznych rozwiązań, ale rzetelnym opisem faktycznie przyjętych i w praktyce stosowanych zasad oraz rozwiązań ewidencyjnych. Jedynie poprawnie sporządzone i udokumentowane opisy stosowanych zasad i sposobów kalkulacji opłat dają podstawę do oceny legalności ich pobierania.
Źródło: UTK
Fot. Damian Malesza – zdjęcie poglądowe
Zobacz również:
