Zmiana władzy w EBC to sprytny plan Macrona i Merza

2 godzin temu

Prezes Europejskiego Banku Centralnego Christine Lagarde (EBC) chce odejść przed końcem swojej kadencji – poinformował brytyjski dziennik „Financial Times”. Według doniesień brytyjskiego dziennika szefowa EBC mogłaby opuścić stanowisko jeszcze przed końcem mandatu, który wygasa w październiku 2027 roku. Media podają już listę kandydatów, którzy mogą ją zastąpić. I nie ma wątpliwości, iż została ona przygotowana przez przywódców dwóch największych gospodarek UE: Niemiec i Francji.

Jak pisze „FT” taki krok miałby dać odchodzącemu prezydentowi Emmanuelowi Macronowi oraz kanclerzowi Niemiec Friedrichowi Merzowi czas na uzgodnienie kandydatury jej następcy.

Ostatnia szansa Macrona

Macron po dwóch kadencjach bycia prezydent, nie może ubiegać się już o to stanowisko. Natomiast nad Sekwaną wzrasta poparcie francuskiej prawicy. To zatem ostatnia szansa, aby Macron miał jeszcze coś do powiedzenia. Tak, aby razem z kanclerzem Niemiec wskazać nowe władze jednej z najważniejszych unijnych instytucji – Europejskiego Banku Centralnego. Kto ma EBC w praktyce decyduje o kierunkach polityki gospodarczej i pieniężnej UE.

Wśród potencjalnych następców wymieniani są m.in. były szef banku centralnego Hiszpanii Pablo Hernández de Cos oraz prezes banku centralnego Holandii Klaas Knot. Na giełdzie nazwisk pojawiają się także Isabel Schnabel z zarządu EBC i prezes Narodowego Banku Niemiec Joachim Nagel.

Francuzka Christine Lagarde, wcześniej m.in. minister finansów Francji, kieruje EBC od listopada 2019 roku. Jej kadencja przypadła na okres pandemii COVID-19, rosyjskiej inwazji na Ukrainę i narastających napięć geopolitycznych. W 2022 roku inflacja w strefie euro przekroczyła 10 proc., by w tej chwili spaść do około 1,7 proc.

Gra o stanowiska

Przyszły rok będzie okresem zmian w kierownictwie EBC. Planowo wygasają mandaty trzech z sześciu członków zarządu, w tym głównego ekonomisty Philipa Lane’a. W ostatnich dniach nasiliły się dyskusje o przyspieszeniu decyzji personalnych.

Standardowo wybór następcy Lagarde nastąpiłby latem 2027 roku. Część europejskich decydentów chce jednak przyspieszyć procedurę, aby Macron mógł mieć wpływ na obsadę stanowiska.

Rozdział najważniejszych funkcji w instytucjach unijnych jest bowiem elementem szerszej układanki politycznej wzmacniającej Francję w jednej z najważniejszej instytucji UE. Kontekst krajowy we Francji dodatkowo wzmacnia presję czasu. w tej chwili w sondażach prowadzi prawicowe Zjednoczenie Narodowe, co zwiększa niepewność co do przyszłego układu sił.

Biznes Alert / Financial Times/ TJ/

Idź do oryginalnego materiału