Ceny kukurydzy w okresie 2026/27: Niemcy potrzebują blisko 4 mln ton ziarna z zagranicy

2 godzin temu

Zdjęcie: Ceny kukurydzy

Ceny kukurydzy w Europie znajdują się pod wpływem głębokiego deficytu podażowego u naszych zachodnich sąsiadów. Najnowsze szacunki Komisji Europejskiej oraz Niemieckiego Związku Spółdzielczego (DRV) potwierdzają, iż tegoroczne zbiory za Odrą załamały się do najniższego poziomu od 2022 roku. Paraliż żeglugi śródlądowej na Renie otwiera unikalne okno eksportowe dla polskiego ziarna, co już wyraźnie widać w krajowej strukturze skupu i rozwarstwieniu stawek między ziarnem mokrym a suchym.

Czytaj również:

Cena kukurydzy reaguje na niespodzianki w raporcie USDA: spadek amerykańskich zbiorów i globalna korekta bilansu

Głęboki deficyt u zachodniego sąsiada

Zgodnie z najnowszymi danymi Komisji Europejskiej (aktualizacja z 30 października 2026 r.), użyteczna produkcja kukurydzy na ziarno w Niemczech spadła w tym roku do zaledwie 3,945 mln ton. Oznacza to spadek aż o 14,5% względem średniej pięcioletniej (4,616 mln ton) oraz regres o blisko milion ton w porównaniu z sezonami 2024 (4,989 mln ton) i 2025 (4,924 mln ton). Nieco wyżej, bo na 4,1 mln ton, tegoroczne zbiory szacuje Niemiecki Związek Spółdzielczy (DRV), wskazując jednak na ten sam mechanizm: mimo zwiększenia areału upraw o 4%, dotkliwa susza na południu kraju spustoszyła plantacje. W Bawarii plony spadły o 25%, w Nadrenii-Palatynacie o 30%, a w Badenii-Wirtembergii aż o 40%, gdzie dodatkowo część upraw ziarnowych skoszono na paszę objętościową.

Importowa luka sięga 4 mln ton

Przy stabilnym zużyciu wewnętrznym na poziomie 7,5–8,0 mln ton rocznie, stopień samowystarczalności Niemiec spadł w tym sezonie w okolice 50%. Oznacza to, iż nasi zachodni sąsiedzi muszą sprowadzić z zagranicy od 3,5 do 4,0 mln ton ziarna. Dotychczasowy import spoza Unii Europejskiej pozostaje jednak na bardzo niskim poziomie (ok. 156 tys. ton), co stanowi wyraźny sygnał, iż w pierwszej fazie sezonu niemiecki deficyt jest łatany głównie dostawami wewnątrzunijnymi – z Polską jako kluczowym dostawcą.

Logistyka na Renie sprzyja polskiej kukurydzy

O tym, jak kształtują się lokalne ceny kukurydzy i kierunki jej przepływu, decyduje w tej chwili logistyka. Niskie stany wód na Renie oraz innych południowych drogach wodnych paraliżują żeglugę śródlądową, uniemożliwiając tani przerzut ziarna z portów ARA (Amsterdam–Rotterdam–Antwerpia) do deficytowych landów na południu Niemiec. W tych warunkach polska kukurydza, dostarczana bezpośrednio transportem kołowym i kolejowym, zyskuje wyraźną rentę geograficzną.

Potwierdzają to najnowsze dane MRiRW (stan na 8 listopada 2026 r.), pokazujące gwałtowne przyspieszenie skupu wysuszonego ziarna pod eksport. W skali całego kraju udział suchej kukurydzy w strukturze skupu zbóż skoczył w ciągu zaledwie jednego tygodnia z 14,0% do 19,4%. Jeszcze wyraźniej widać to w makroregionie północno-zachodnim – bezpośrednio sąsiadującym z Niemcami i portami – gdzie udział kukurydzy suchej wzrósł z 20,1% do aż 30,4% całego skupowanego ziarna, niemal zrównując się z kukurydzą mokrą (31,5%). Dla porównania, w makroregionie centralno-wschodnim dominuje niemal wyłącznie ziarno mokre (62,5%), a suche stanowi jedynie 5,3%.

Nożyce cenowe rozwierają się coraz mocniej

Krajowe ceny kukurydzy pokazują dziś silne rozwarstwienie między taniejącym w szczycie żniw ziarnem mokrym a mocno trzymającym cenę ziarnem suchym. Według notowań MRiRW z 8 listopada 2026 r., średnia cena skupu kukurydzy mokrej w kraju spadła w ciągu tygodnia o 4,9% do 596 zł/t (choć pozostaje o 37,0% wyższa niż przed rokiem, gdy płacono 435 zł/t). Najniższą średnią odnotowano na północnym zachodzie (571 zł/t, spadek o 4,8% t/t), a najwyższą na południu kraju (664 zł/t, spadek o 3,6% t/t). W kolejnych dniach listopada presja podażowa i wysokie koszty energii oraz gazu grzewczego w suszarniach zbóż zepchnęły oferty w wielu punktach skupu w okolice 500 zł/t.

Zupełnie inaczej zachowuje się rynek ziarna suchego, napędzany ssaniem ze strony niemieckich mieszalni pasz i krajowego przetwórstwa:

Średnia krajowa wzrosła o 0,4% t/t do 945 zł/t (+28,9% r/r wobec 734 zł/t w 2025 r.), przy stawkach maksymalnych sięgających 1 029 zł/t (minimum wyniosło 852 zł/t).
Makroregion południowy oferuje najwyższe stawki w kraju – średnio 973 zł/t (+31,7% r/r), co wynika z bliskości najbardziej deficytowych rynków Bawarii i Badenii-Wirtembergii.
Makroregion północno-zachodni notuje średnio 943 zł/t (+0,6% t/t), a centralno-wschodni 941 zł/t (+1,0% t/t).

Globalny sufit hamuje niekontrolowane wzrosty

Choć lokalna sytuacja w Niemczech i całej Unii Europejskiej (gdzie zbiory kukurydzy są najniższe od blisko dwóch dekad) sprzyja eksporterom, krajowe notowania napotykają wyraźny sufit wyznaczany przez rynek globalny. Duża podaż zbóż na świecie, wysokie zapasy oraz udane zbiory u głównych eksporterów zza oceanu – w Argentynie, Brazylii – skutecznie chłodzą notowania na giełdzie MATIF. Presję wzmacnia również silna konkurencja ze strony znacznie tańszej pszenicy paszowej na rynkach światowych.

Dodatkowym czynnikiem wpływającym na kalkulacje handlowe pozostaje sytuacja geopolityczna na Bliskim Wschodzie. Trwający konflikt z Iranem podbija zmienność na rynku ropy naftowej i dolara, co przy jednocześnie wysokiej podaży surowca energetycznego przekłada się na wyższe koszty frachtu morskiego i ubezpieczeń. Z jednej strony utrudnia to tani import spoza UE, dając polskiej kukurydzy dodatkową ochronę cenową, z drugiej jednak – wysokie koszty transportu lądowego oraz suszenia ziarna w kraju pochłaniają znaczną część marży eksporterów.

Okno sprzedażowe nie będzie otwarte wiecznie

Obecny układ rynkowy tworzy optymalne okno dla sprzedaży polskiej kukurydzy za Odrę. Wraz z upływem sezonu – szczególnie w pierwszej połowie 2027 roku – gdy krajowe nadwyżki zaczną topnieć, a poziom wód w niemieckich rzekach wróci do normy, niemieccy odbiorcy będą zmuszeni przyspieszyć zakupy z państw trzecich. Wówczas presja konkurencyjna ze strony tańszego ziarna zza oceanu wyraźnie się nasili.

Analiza Agro Profil na podstawie: KE, DRV, MRiRW