Sucha zgnilizna kapustnych w rzepaku po zimie – objawy, zagrożenia i skuteczna ochrona

1 godzina temu

Po zimie na plantacjach rzepaku coraz częściej widoczne są objawy suchej zgnilizny kapustnych oraz uszkodzenia mrozowe. Osłabione rośliny stają się łatwym celem dla kolejnych patogenów, w tym szarej pleśni. Sprawdź, jak rozpoznać pierwsze symptomy chorób, kiedy zagrożenie jest największe i czym skutecznie chronić rzepak wiosną.

Ocena plantacji rzepaku – monitoring najważniejszy

Jedną z groźniejszych chorób rzepaku jest sucha zgnilizna kapustnych. Sucha zgnilizna kapustnych atakuje rośliny z rodziny kapustowatych, w tym uprawiany przez polskich rolników rzepak.

Na plantacjach rzepaku,widoczne jest wtórne pojawienie objawów suchej zgnilizny kapustnych związane z porażeniem przez grzyb Plenodomus spp.

Objawy suchej zgnilizny kapustnych występują na starszych tkankach roślin. Liście te mogą stanowić źródło dalszych infekcji w sprzyjających warunkach środowiskowych.

Musimy pamiętać, iż w przypadku pojawienia się objawów suchej zgnilizny kapustnych oraz uszkodzeń pozimie, najważniejsze jest szybkie ograniczenie dalszego rozwoju chorób i wsparcie regeneracji roślin.

W czasie monitorowania plantacji rzepaku warto ustalić czy objawy suchej zgnilizny pojawiają się głównie na starszych liściach, a stożek wzrostu i łodyga są zdrowe, rośliny mają jeszcze duży potencjał do odbudowy. W takiej sytuacji uzasadnione jest wykonanie zabiegu fungicydowego, który ograniczy rozwój patogenów z rodzaju Plenodomus oraz zabezpieczy rośliny przed kolejnymi infekcjami.

Kiedy atakuje sucha zgnilizna?

Pierwsze objawy suchej zgnilizny kapustnych na rzepaku możemy obserwować właśnie w okresie jesiennym. Kiedy rzepak znajduje się w fazie do 2 do 6 liści – BBCH 12-16. Jest to okres przypadający na czas od września do listopada. W zależności od przebiegu pogody, a także terminu siewu rzepaku w konkretnych rejonach Polski.

Sucha zgnilizna – jakie opryski?

Opryski na suchą zgniliznę w jej najgroźniejsze formie wykonujemy w okresie jesiennym. Wiosenne zabiegi mają na celu dalszy rozwój patogenu i zmniejszeniu jego presji w kolejnym sezonie.

Do dyspozycji mamy następujące substancje:

azoksystrobina – Środek stosować zapobiegawczo lub natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów chorób, od początku do końca fazy kwitnienia (BBCH 61-69).
protiokonazol + tebukonazol – Termin stosowania: jesienią – w fazie 4–8 liści rzepaku (BBCH 14 – 18). Stosowanie środka jesienią poprawia również zimotrwałość roślin poprzez pobudzenie systemu korzeniowego i zahamowanie wzrostu łodygi.
tebukonazol – Pierwszy zabieg wykonać od fazy trzeciego liścia do fazy siódmego liścia (BBCH 13-17). Drugi zabieg wykonać od fazy początku wydłużania pędu do fazy rozwojowej pąków kwiatowych – widoczne pojedyncze pąki kwiatowe (BBCH 30-55) lub od fazy początku kwitnienia do końcowej fazy kwitnienia (BBCH 61-68). Środek stosować zapobiegawczo lub natychmiast po zauważeniu pierwszych objawów chorób.
azoksystrobina + difenokonazol – Termin stosowania: środek zastosować zapobiegawczo lub zgodnie z sygnalizacją, od stadium żółtego pąka do końca fazy kwitnienia rzepaku (BBCH 59-69).
metkonazol – Jesienią – w fazie 4-6 liści rzepaku (BBCH 14-16) stosować zapobiegawczo lub bezpośrednio po wystąpieniu pierwszych objawów chorób.

Uszkodzenia mrozowe zwiększają ryzyko chorób w rzepaku

Szczególną uwagę w uprawach rzepaku należy zwrócić na uszkodzenia mrozowe. Jak zaznacza Platforma Sygnalizacji Agrofagów, pęknięcia łodyg i uszkodzone tkanki to otwarte „wrota” dla chorób takich jak szara pleśń (Botrytis cinerea). W warunkach wilgotnej pogody ryzyko infekcji gwałtownie rośnie, dlatego w takich sytuacjach warto rozważyć fungicyd o szerokim spektrum działania.