Wejście w życie unijnego rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) wprowadza fundamentalną zmianę dla przedsiębiorstw produkcyjnych i handlowych na terenie Unii Europejskiej. Dotychczasowe podejście, oparte głównie na rozliczaniu poziomów recyklingu i realizacji edukacji ekologicznej, zostaje zastąpione restrykcyjnym traktowaniem opakowania jako regulowanego produktu wymagającego pełnej, ustandaryzowanej dokumentacji technicznej.
fot. iStockUporządkowanie danych i kooperacja w łańcuchu dostaw
Kluczowym wyzwaniem operacyjnym na obecnym etapie wdrażania przepisów jest zgromadzenie i spójne zarządzanie danymi technicznymi dla wszystkich typu opakowania wprowadzanego do obrotu. W wielu zakładach przemysłowych niezbędne informacje pozostają rozproszone pomiędzy różnymi strukturami:
- działami zakupów,
- kontroli jakości,
- produkcji,
- logistyki,
- ochrony środowiska.
Przede wszystkim wymagana dokumentacja musi zawierać precyzyjne dane dotyczące składu i poziomu recyklatu. Ponadto konieczne są informacje o substancjach chemicznych oraz parametrach wpływu na recykling. W związku z tym niezbędne jest bezpośrednie pozyskiwanie tych informacji od dostawców. W szczególności ryzyko organizacyjne dotyczy przedsiębiorstw importujących towary lub opakowania spoza UE. Zagraniczni kontrahenci często nie są jeszcze gotowi do przekazywania takich danych.
Egzekwowanie przepisów i obowiązek archiwizacji
Wbrew pojawiającym się w przestrzeni publicznej opiniom, instytucje kontrolne w poszczególnych krajach członkowskich będą egzekwować nowe regulacje. Procedura nadzorcza zakłada w pierwszej kolejności wezwania do usunięcia naruszeń, a w kolejnym etapie nakładanie kar finansowych.
Przedsiębiorcy muszą pamiętać o obowiązku długoterminowej archiwizacji danych zgodności. Dokumentację techniczną należy przechowywać od 5 do 10 lat. W tym okresie organy nadzoru mogą przeprowadzić kontrolę.
